ഭാഷാഭാരതം/ആദിപർവ്വം/പൗഷ്യപർവ്വം

വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തിൽ നിന്ന്
Jump to navigation Jump to search
ഭാഷാഭാരതം
രചന:കൊടുങ്ങല്ലൂർ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാൻ
പൗഷ്യപർവ്വം

[ 133 ]

പൗഷ്യപർവ്വം[തിരുത്തുക]


3. പൗഷ്യചരിതം[തിരുത്തുക]

ഇന്ദ്രന്റെ വളർത്തു പട്ടിയായ സരമ ജനമേജയനെ ശപിക്കുന്നു.ആശാപത്തിൽ നിന്ന് മുക്തി നേടാനുള്ള ജനമേജയന്റെ ശ്രമം.അപോദപുത്രനായ ധൗമ്യന്റേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൂന്നു ശിഷ്യന്മാരുടേയും കഥ.ഇവരിൽ മൂന്നാ മത്തേവനായ വേദന്റെ ശിഷ്യനായ ഉത്തങ്കൻ ഗുരുദക്ഷിണയ്ക്കുവേണ്ടി കുണ്ഡലം കൊണ്ടുവരുന്നതിനു പൗഷ്യരാജാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു പോകുന്നു.കുണ്ഡലവും കൊണ്ട് മടങ്ങുന്ന വഴിക്കു തക്ഷകൻ ആ കുണ്ഡലം അപഹരിക്കുന്നു.വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ടു്,കുണ്ഡലം വീണ്ടെടുത്ത് ഉത്തങ്കൻ ഗുരുദക്ഷിണ നിർവ്വഹിക്കുന്നു്.തന്നെ അത്രയധികം ക്ലേശിപ്പിച്ച തക്ഷകന്റെ വംശവിച്ഛേദം വരുത്തണമെന്ന് ഉദ്ദേശിച്ച ഉത്തങ്കൻ സർപ്പസത്രം നടത്താൻ ജനമേയനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

സൂതൻ പറഞ്ഞു.

പരീക്ഷീത്തിന്റെ പുത്രനായ ജനമേജയൻ സഹോദന്മാരോടുകൂടി കുരുക്ഷേത്രത്തിങ്കൽവെച്ചു ദീർഗ്ഘസ്ത്രം ചെയ്തിരുന്നു.അവന്റെ സഹോദരന്മാർ ശ്രൂതസേനൻ,ഉഗ്രസേനൻ,ഭീമസേനൻ എന്ന മൂന്നു പേരായിരുന്നു.അവർ സത്രം കഴിച്ചു വരുമ്പോൾ ഒരു സാരമേയം അവിടെ കടന്നു ചെന്നു. 1

ജനമേജയന്റെ സഹോദരന്മാർ പ്രഹരിച്ചതിനാൽ അവൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ടു് അമ്മയുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു. 2

അവൻ കരയുമ്പോൾ എന്താണു കരയുന്നതു് ആരാണ് അടിച്ചതെന്നമ്മ ചോദിച്ചു. 3

ഇതു കേട്ടിട്ട് ജനമേജയന്റെ സഹോദരന്മാരെന്നെ അടിച്ചു ​എന്നവനമ്മയോടു പറഞ്ഞു. 4 നീ അവിടെ അടിക്കുവാൻ തക്ക തെറ്റു ചെയ്തിരിക്കും എന്നമ്മ മറുപടി പറഞ്ഞു. 5

ഒരുതെറ്റും ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല,ഹവിസ്സു നോക്കീട്ടുമില്ല,നക്കീട്ടുമില്ല, എന്നവനമ്മയോടു വീണ്ടും പറഞ്ഞു. 6 [ 134 ] അതു കേട്ടിട്ട് അവന്റെ അമ്മ സരമ്മ പുത്രദുഃഖാർത്തയായിട്ട് ജനമേജയൻ സഹോദന്മാരോടുകൂടി ദീർഗ്ഘസ്ത്രം നടത്തുന്നാസ്സത്ര സ്ഥലത്തേക്കു ചെന്നു. 7

എന്നിട്ടവൾ കോപിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ ഈ മകൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല,ഹവിസ്സു നോക്കീട്ടുമില്ല,നക്കീട്ടുമില്ല,എന്തിനാണടിച്ചത്? എന്നവനോടു ചോദിച്ചു. 8

അവരാരുമൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.കുറ്റം ചെയ്യാത്ത ഇവനെ അടിച്ചതുകൊണ്ട് അദൃഷ്ടഭയം നിനക്കുണ്ടാകുമെന്നവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു. 9

ദേവശൂനിയായ സരമയിങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ജനമേജയൻ സംഭ്രമിച്ചു വിഷണ്ണനായിത്തീർന്നു. 10

അവൻ ആസ്സത്രം കഴിഞ്ഞതിനുശേഷം ഹസ്തിനപുരിയിലെത്തീട്ടു് തന്റെ പാപം ശമിപ്പിക്കാൻ തക്ക ഒരു പുരോഹിതനെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ട് വളരെ പ്രയത്നപ്പെട്ടിരുന്നു. 11

ഒരിക്കൽ നായാട്ടിന്നു പോയിട്ടു പരീക്ഷിതനായ ആ ജനമേജയൻ തന്റെ രാജ്യത്തിനകത്തു് ഒരാശ്രമം കണ്ടെത്തി. 12

അവിടെ ശ്രുതശ്രവസ്സെന്ന ഒരു മഹർഷി താമസിച്ചിരുന്നു.അവന്നു സോമശ്രവസ്സ് എന്നു പേരായിട്ടു തപോനിഷ്ഠയുള്ള ഒരു പുത്രനുണ്ടു്. 13

അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു പരീക്ഷിതനായ ജനമേജയൻ ആ പുത്രനെ പൗരോഹിത്യത്തിന്നായി വരിച്ചു. 14

ആ മഹർഷിയെ നമസ്ക്കരിച്ചിട്ടു ഭഗവാനേ ഇവിടുത്തേ പുത്രൻ എന്റെ പുരോഹിനായിരുന്നാൽ കൊള്ളാമെന്നു പറഞ്ഞു. 15

അതു കേട്ടിട്ട് ആ മഹർഷി ജനമേജയനോട് പറഞ്ഞു. ഹേ ജനമേജയ ,എന്റെ ഈ പുത്രൻ സർപ്പസത്രീയിൽനിന്ന് ജനിച്ചവനും എന്റെ തപോ വീര്യത്താൽ ഭരിക്കപ്പെട്ടവനും എന്റെ ശുക്ളം പാനംചെയ്തുയാലവളുടെ വയറ്റിലുണ്ടായവനുമാകുന്നു 16

ഇവൻ മഹാദേവ ക്രത്യയെഒഴിച്ച് അങ്ങേയ്ക്കുള്ള സകലപാപക്രത്യങ്ങളേയും ശമിപ്പിക്കുവാൻ സമർത്ഥനാണു താനും 17

ഇവന്നു ഗൂഢമായിട്ട് ഒരു വ്രതമുണ്ട് . ഇവനോട് ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ എന്തെങ്കിലുമപേക്ഷിച്ചാൽ അതു സാധിപ്പിക്കും .അതു നേരെയാക്കാം എന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഇവനെ കൊണ്ടു പോകാം. 18

എന്നദ്ധേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അതെങ്ങനെയാവാ മെന്നു ജനമേജയൻ പറഞ്ഞു. 19

അവനാപുരോഹിതനോടുകൂടി തിരിച്ചുചെന്ന് സഹോദന്മാരോട് പറഞ്ഞു ഇദ്ധേഹത്തെ ഞാൻ ഉപാദ്ധ്യായനായിട്ടു വരിച്ചു .ഇദ്ധേഹം എന്തുപറയുന്നുവോ അതു നിങ്ങൾ ഉടനെ ചെയ്തുകൊടുക്കണം. ഇങ്ങനെ അവൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ടു സഹോദന്മാർ അപ്രകാരം [ 135 ] ചെയ്തു വന്നു. അവനിങ്ങിനെ സഹോദരന്മാരെ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടു തക്ഷശിലയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു് അപ്രദേശം കീഴടക്കുകയും ചെയ്തു. 20

ഇക്കാലത്ത് ആപോദനായ ധൗമ്യനെന്ന ഒരു മഹർഷി യുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിനു മൂന്നു ശിഷ്യൻമാരുണ്ടായിരുന്നു. 21

ഉപമന്യു, ആരുണി, വേദൻ എന്നീ മൂവരിൽ പാഞ്ചാല്യനായ ആരുണിയെ പാടത്തു വരമ്പുകെട്ടുവാനയച്ചു. 22

ഉപാദ്ധ്യായന്റെ കല്പനപ്രകാരം പാഞ്ചാല്യനായ ആരുണി അവിടെച്ചെന്നു പാടത്തു വരമ്പുക്കെട്ടി ഉറപ്പിക്കുവാൻ നോക്കീട്ടു സാധിച്ചില്ല.ക്ളേശിച്ചു നോക്കിയിട്ട് ഒരുപായം കണ്ടു. ആട്ടെ ഇങ്ങിനെ ചെയ്യാമെന്നുനിശ്ചയിച്ചു. 23

അവനാപ്പാടത്തു വരമ്പിന്റെ സ്ഥാനത്തുകിടന്നപ്പോൾ വെള്ളം നിന്നു. 24

പിന്നെ ഒരിക്കൽ ഉപാദ്ധ്യായനായ ആപോദധൗമ്യൻ പാഞ്ചാല്യനായ ആരുണി എവിടെപ്പോയി എന്നു ശിഷ്യരോടു ചോദിച്ചു.25

അവരദ്ദേഹത്തോട് ഭഗവാനേ ഇവടന്നുതന്നെ പാടത്തുവരമ്പു കെട്ടുവാനയച്ചുവല്ലോ എന്നുത്തരം പറഞ്ഞു.അതുകേട്ടദ്ധേഹം എന്നാൽ നമുക്കവൻ പോയവഴി പോക എന്നു പറഞ്ഞു. 26

അവിടെച്ചെന്നിട്ടദ്ദേഹം പാഞ്ചാല്യനായ ആരുണി, നീയെവിടെ? ഉണ്ണി വരൂ എന്നവനെ വിളിച്ചു. 27

ആ ആരുണ്ണി ഉപാദ്യന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ടു വരമ്പിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഉപാദ്ധ്യായന്റെ അടുത്തു ചെന്നു നിന്നു. 28

അദ്ദഹത്തിനോട് പറയുകയും ചെയ്തു. "ഇതാ ഞാൻ വരമ്പത്തുള്ള വെള്ളം വരുന്നതു തടുത്തിട്ടു നിൽക്കായ്കയാൽ അവിടെ കിടന്നിരുന്നു.ഭഗവാന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ടു വരമ്പുപിളർന്ന് ഇവിടെയിതാ വന്നു. 29

"ഇതാ ഞാൻ അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നു.ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണമെന്നു കൽപ്പിച്ചാലും" 30

അതു കേട്ടിട്ടുപദ്ധ്യായൻ പറഞ്ഞു.നീ വരമ്പു പിളർന്ന് എഴുന്നേറ്റതുകൊണ്ട് ഉദ്ദാലകൻ എന്ന പേരായി ത്തീരും.എന്നു പാദ്ധ്യായനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു. 31

ഞാൻ പറഞ്ഞതു നീ ചെയ്തതുകൊണ്ടും നിണക്കുശ്രേയസ്സുവരും എല്ലാ വേദങ്ങളും സർവ്വനർമ്മശാസൃങ്ങളും പ്രകാശിക്കുകയുംചെയ്യും. 32

ഉപാദ്ദ്യായൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം ഇഷ്ടം പോലെ പോകുകയും ചെയ്യും. 33

പിന്നെ അപോദനായ ധൗമിന്ന് ഉപമന്ന്യുഎന്ന ശിഷ്യനുണ്ടല്ലോ.അവനെ ഉപാദ്ധ്യായൻ ഉണ്ണീ, ഉപമന്ന്യൂ, പൈക്കളെ മെയ്ക്കൂ എന്നു പറഞ്ഞറിയിച്ചു. 34

അവൻ ഉപാദ്ദ്യയന്റെ കൽപ്പനപ്രകാരം പകലൊക്കപൈക്കളെ [ 136 ]

മേച്ചിട്ടു സന്ധ്യക്കു ഗൃഹത്തിലെത്തി ഉപാദ്ദ്യയന്റെ സമീപത്തിൽ ചെന്നു നമസ്ക്കരിച്ചു. 35
ഉപാദ്ദ്യയൻ അവനെ തടിച്ചുകണ്ടിട്ട് "ഉണ്ണീ ഉപമന്യൂ നീ നല്ലവണ്ണം തടിച്ചിരിക്കുന്നുവല്ലോ.എന്തുകൊണ്ടാണുപജീവന" മെന്നു ചോദിച്ചു. 36
അവൻ ഉപാദ്ദ്യയനോട് ഭിക്ഷയേറ്റുപജീവനം കഴിക്കയാണെന്ന് മറുപടിപറഞ്ഞു.അവനോടുപാദ്ദ്യൻ പറഞ്ഞു. 37
ഭിക്ഷകിട്ടിയത് എനിക്ക്കൊണ്ടുവന്നുതരാതെ ഉപയോഗിക്കരുത്. അതു കേട്ടതിനുശേഷം അവൻ ഭിക്ഷയെടുത്ത് ഉപാദ്ദ്യയനു കെണ്ടുപോയി കൊടുത്തു. 38
അഴനോടുപാദ്ദ്യൻ ഭിക്ഷ കിട്ടിയത് മുഴുവൻ വാങ്ങിച്ചു.അവൻഅങ്ങനെ കൽപ്പന പ്രകാരം പകലൊക്കപൈക്കളെ മേച്ചു സന്ധ്യക്കുഗുരുകുലത്തിലെത്തി ഉപാദ്ദ്യയന്റെ മുന്നിൽചെന്നു നമസ്ക്കരിച്ചു. 39
അവൻ മുൻബത്തെ പോലെ തന്നെ തടിച്ചിട്ട് ഉപാദ്ദ്യയൻ ചോദിച്ചു "ഉണ്ണീ ഉപമന്ന്യൂ നിനക്കുകിട്ടിയഭികിഷമുഴുവൻ ഞാൻ വാങ്ങുന്നുണ്ട്.പിന്നെ നീഎന്തുകൊണ്ടാ വൃത്തി കഴിക്കുന്നു". 40
അതുകേട്ടിട്ടവൻ ഉപാദ്ദ്യനോട് പറഞ്ഞു."മുൻമ്പ് കിട്ടുന്ന ഭിക്ഷ മുഴുവൻ ഭഗവാനുകൊണ്ടുവന്നുതന്നിട്ട് രണ്ടാമതും ഞാൻ ഭിക്ഷയേറ്റുകഴിക്കുകയാണ്". അവനോടുപാദ്ദ്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞു. 41
"ഇതു മര്യാദയായഗുരുവൃത്തിയല്ല. നീ മറ്റുള്ള ഭിക്ഷോപജീവികളുടെ വൃത്തിക്കുതടസ്സം ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെ കഴിക്കുന്നനീ ലുബ്ധനാണ്." 42
അവൻ അതങ്ങനെ സമ്മതിച്ചിട്ടു പൈക്കളെ മേയിച്ചു ഉപാദ്ദ്യഗൃഹത്തിലെത്തി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുൻമ്പിൽ ചെന്നു വസിച്ചു. 43
ഉപാദ്ദ്യൻ അങ്ങനെ തന്നെ തടിച്ചുകണ്ടിട്ട് അവനോടുപിന്നെയും ചോദിച്ചു. "ഉണ്ണീ ഉപമന്ന്യുഞാൻനിന്റെ ഭിക്ഷമുഴുവൻ വാങ്ങുന്നുണ്ട്.നീ പിന്നേം ഭിക്ഷയേൽക്കുന്നതുമില്ല.നല്ലവണ്ണം തടിച്ചുമിരിക്കുന്നു.എന്തുകൊണ്ടു പജീവനം കഴിക്കുന്നു?" 44
ഇതുകേട്ടിട്ട്ഉപാദ്ദ്യയനോട് "ഈ പൈക്കളുടെ പാലുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഉപജീവനം കഴിക്കുന്നതെ"ന്നു പറഞ്ഞു.അവനോടുപാദ്ദ്യൻ "ഇതുനീഉപയോഗിക്കുന്നത് ന്യായമല്ല.ഞാൻ അനുവതിച്ചിട്ടുമില്ല" എന്നു പറഞ്ഞു. 45
അവൻ അതങ്ങനെ സമ്മതിച്ചു്പൈക്കളെ മേച്ച് ഉപാദ്ദ്യന്റെ ഗൃഹത്തിലെത്തി ഗുരുവിന്റെ മുമ്പിൽ ചെന്നു നമസ്ക്കരിച്ചു. 46
അവനെ തടിച്ചുകണ്ടിട്ട് ഉപാദ്ദ്യൻ പിന്നെയും ചോദിച്ചു. "ഉണ്ണീ ഉപമന്യൂ നീ ഭിക്ഷ ഭക്ഷിക്കുന്നില്ല.രണ്ടാമതും ഭിക്ഷയേൽക്കുന്നില്ല.പാൽ കുടിക്കുന്നില്ല.നല്ലവണ്ണം തടിച്ചുമിരിക്കുന്നു.ഇപ്പോൾ എന്തുകൊണ്ടാണുപജീവനം കഴിക്കുന്നത്?" 47

[ 137 ]

ഇതു കേട്ടിട്ടവനുപാദ്യനോട് പറഞ്ഞു.പൈക്കുട്ടികൾ തള്ളകളുടെ മുലകുടിച്ചു വായിൽക്കൂടി കക്കുന്ന നുരയാണ് ഞാൻഭക്ഷിക്കുന്നത്.അവനോടുപാദ്യൻ പറഞ്ഞു. 48
ഗുണമുള്ള ഈ പൈക്കുട്ടികൾ കൃപകൊണ്ടു വളരെ നുര കക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കാം.അതുകൊണ്ട് നീയിങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതായാൽ ഈ പൈക്കുട്ടികളുടെ വൃത്തിക്കു വിരോധം ചെയ്യുകയാവും. നുരയും നീ ഭക്ഷിക്കരുത്.അവൻ അങ്ങനെ തന്നെ എന്ന് ഏറ്റു പിന്നെയും പൈക്കളെ മേച്ചു. 49
അങ്ങനെ വിരോധിച്ചതു കൊണ്ട് ഭിക്ഷ ഭക്ഷിക്കാറില്ല.രണ്ടാമതു ഭിക്ഷയേൽക്കാറില്ല.പാൽ കുടിക്കാറില്ല.നുരയും കഴിക്കാറില്ല.അവനൊരിക്കൽ കാട്ടിൽ സഞ്ചരിച്ചിട്ടു വിശന്നു വയ്യാതായി എരിക്കിലതിന്നു 50
ക്ഷാരതിക്തകടുകങ്ങളും തീഷ്ണവിപാകങ്ങളുമായി എരിക്കില തിന്നതുകൊണ്ട് അവനു കണ്ണിൽ ദീനം പിടിച്ചു കണ്ണുകൾ പൊട്ടി.പിന്നെ അന്ധനായി സഞ്ചരിച്ചു പൊട്ടക്കിണറ്റിൽ വീണു. 51
പിന്നെ സൂര്യനസ്ഥമിച്ചിട്ടും അവൻ വരാത്തതു കണ്ടപ്പോൾ ഉപാദ്യൻ ഉപമന്ന്യു വന്നിലല്ലോ എന്നു ശിഷ്യരോടു പറഞ്ഞു.അവർ ഗുരുവിനോട് കാട്ടിൽ പൈക്കളെ മേയ്ക്കാൻ പോയതാണെന്ന് അറിയിച്ചു. ഉപാദ്ദ്യയൻ അവരോടു പറഞ്ഞു. 52
ഞാൻ ഉപമന്ന്യുവിനെ എല്ലാക്കാര്യത്തിലും തടഞ്ഞിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഇടഞ്ഞിട്ടു വരാൻ താമസിക്കുന്നതായിരിക്കാം. എന്നാലന്വഷിക്കുകതന്നെ എന്നുപറഞ്ഞു ശിഷ്യരുടെ കൂടെ കാട്ടിൽചെന്ന് ഉപമന്യൂ നീ എവിടെയാണ്. ഉണ്ണീ വരൂ എന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. 53
അവൻ ഉപാദ്ദ്യയന്റെ ഒച്ച കേട്ടിട്ടു ഇതാ ഞാൻ കിണറ്റിൽ വീണുകിടക്കുകയാണന്നും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.ഇതു കേട്ടുപാദ്ദ്യൻ നീ എങ്ങനെ കിണറ്റിൽ വീണെന്നു ചോദിച്ചു. 54
എരിക്കിലതിന്നു കണ്ണുപൊട്ടുകയാൽ കിണറ്റിൽ വീണുപോയി എന്നു പറഞ്ഞു.ഉപാദ്ദ്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞു. 55
ദേവവൈദ്യൻമാരായ അശ്വിനീജദേവകളെ സ്തുതിക്കുക അവർ നിനക്കുകണ്ണുണ്ടാക്കിത്തരും. ഇങ്ങനെ ഉപാദ്ദ്യൻ പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ട് ആ ഉപമന്യുഋക്കുകളെകൊണ്ട് അശ്വിനീജദേവകളെ സ്തുതിക്കുവാനാരംഭിച്ചു. 56
ആദ്യാദ്യബൂചിത്രഭാനുക്കളെൻ വാക്കു-
ചിത്താശംസാസ്ഥാനമനന്തമല്ലൊ
സുവർണ്ണന്മാർ വൃത്തിചൈതന്യർമാന-
രജോഹീനം വിശ്വവിക്ഷേപകന്മാർ. 57
സുവർണ്പക്ഷിപ്പടി കല്പം കഴിപ്പോർ
നാസത്യദസ്രർ സുനസന്മാർ ജയിപ്പൂ

[ 138 ]

സൂര്യാൽ പരം വെള്ളനിലപ്പടങ്ങൾ
കയ്യാൽ വേമം പൂണ്ടു നെയ്യാനിരിപ്പോർ. 58
സുവർണ്ണനാൽ ഗ്രസ്തയാം വർത്തികയെ-
യഴിച്ചിട്ടാരശ്വികൾ സൗഭഗാർത്ഥം
രക്താംഗമാം ഗോകുലം മേച്ചു ചുറ്റും
കാലം കാണ്മൂ തത്സുവൃത്തസ്വഭാവം. 59
മാടോ മുന്നൂറ്റർവ്വതു കൂടിയൊറ്റ-
ക്കിടാവിനെപ്പെറുമതിനേത്താൻ കറപ്പൂ
പലേ തൊഴുത്താം കറയൊന്നല്പതിക്കും
ധർമ്മത്തിനേയശ്വികൾ താൻ കറപ്പോർ. 60
ഒരേ നാഭിക്കെഴുനൂറുണ്ടരങ്ങൾ
പ്രതിസ്ഥാനത്തിരുപതുമുണ്ടുവേറെ
അനേമിയച്ചക്രമേമായ ചുറ്റും
നാസത്യരേ ഐഹികാമു​ഷ്മികത്തിൽ. 61
പന്തീരരം നാഭിയാറെവമൊന്നു-
ണ്ടോകാക്ഷചക്രമൃതമാം ധാരണത്തിൽ
വിശ്വേദേവർക്കതിൽ നില്പാക്കി വാഴും
ദസ്രന്മാരേ വിടൊലാ കേഴുമെന്നെ. 62
വിശ്വാത്മാക്കളശ്വികൾ സോമാമൃതങ്ങൾ
മറയ്ക്കുന്നുണ്ടശ്വികൾ ദാസപത്നി
ബലം ചേരും ഗിരി നീകികീട്ടു ഗോക്കൾ
നടത്തുന്നുണ്ടശ്വികൾ വൃഷ്ടി ശക്ത്യാ. 63
നിർമ്മിക്കുന്നൂ പത്തുദിക്കും ഭവാന്മാർ
തേരോട്ടവും മേൽ സമാനം വിയത്തും
അതിൽ പഴിക്കേ മുനിമാരും നടപ്പൂ
വാനോർ നരന്മാർ ക്ഷിതിയിൽ സഞ്ചരിപ്പൂ. 64
നാനാമട്ടായ് നിങ്ങൽ വർണ്ണങ്ങൾ തീർപ്പൂ
കാണ്മൂ വിശ്വം മുറ്റുമവറ്റിനാലേ
ഭാനുക്കളങ്ങവ പറ്റിച്ചരിപ്പൂ
വാനോർ നരന്മാർ ക്ഷിതിയിൽ സഞ്ചരിപ്പൂ. 65
അവണ്ണമുള്ളശ്വികളെ സ്തുതിപ്പേൻ
ന്ങ്ങൽക്കുള്ളീപ്പുഷ്കരസ്രക്കിനേയും
നാസത്യന്മാരാമൃതന്മാർ ഋതങ്ങ-
ളെന്ന്യേ വാനോരിതു സൃഷ്ടിപ്പതില്ല. 66
വായാൽ ഗർഭം നേരിടുന്നൂ യുവാക്കൾ
ജീവൻപ്പോയിട്ടടിയാൽ പെറ്റിടുന്നൂ
പെറ്റാനലുടൻ തള്ളയെക്കുട്ടി തിന്മൂ
വിട്ടാലുമാ ദസ്രരേ,ഗോക്കലേത്താൻ. 67

[ 139 ]

ഗുണങ്ങളാൽ നിങ്ങളെ വാഴ്ത്ത വയ്യ
കണ്ണില്ലാതെ വഴിതെറ്റി ക്കുഴങ്ങീ
ദുർഗ്ഗത്തിൽ ഞാൻവീണു പൊട്ടക്കിണറ്റിൽ
ശരണ്യരേ,ശരണം നിങ്ങൾതാൻ മേ. 68
അവനിങ്ങനെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ അശ്വിനീജദേവകൾ വന്ന് സന്തോഷത്തോടെ കൂടീട്ട് അങ്ങീയപ്പം തിന്നൂഎന്നു പറഞ്ഞു. 69
അതു കേട്ടിട്ടവൻ അവരോടുത്തരം പറഞ്ഞു.ഭഗവാന്മാർ പറയുന്നതസത്യമാവില്ല.എന്നാൽ ഞാൻ ഗുരുവിനു കൊടുക്കാത ഈ യപ്പം തിന്നുന്നതല്ല. 70
അപ്പോ​ൾ അശ്വിനീദേവകൾ പറഞ്ഞു.മുൻമ്പു നിന്റെ ഉപാദ്ദ്യൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അപ്പം കൊടുത്തു.അതു ഗുരുവിനുകൊടുക്കാതെ തിന്നുകയും ചെയ്തു.ഉപാദ്യൻ ചെയ്തപോലെ അങ്ങും അങ്ങനെ ചെയ്യു. 71
അതു കേട്ടിട്ടവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.അശ്വിനീദേവകളേ ഇതാ ഞാൻ നിങ്ങളെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നു. ഗുരുവിനു കൊടുക്കാതെ ഈയപ്പം തിന്നാൻ ഞാൻ വിചാരിക്കുന്നില്ല. 72
അവനോട് അശ്വിനീദേവകൾ പറഞ്ഞു. നിന്റെ ഈ ഗുരുഭക്തി കണ്ടിട്ട് ഞങ്ങൾ സന്തോഷിക്കുന്നു. നിന്റുപാദ്യന്റെ പല്ലു കരിമ്പായിത്തീർന്ന് നിന്റേതു സ്വർണ്ണമായിത്തീരും. കണ്ണും കാണാറാവും ശ്രേയസ്സുവരും. 73
 അശ്വിനീദേവകളിങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ കണ്ണുകാണാറായിട്ട് ഉപാദ്യന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നഭിവാദ്യം ചെയ്തു. 74
വിവരമറിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.അദ്ദേഹം അവന്റെ മേൽ സന്തോഷിച്ചു. 75
അശ്വിനീദേവകൾ പറഞ്ഞപ്പോലെ നി​ണക്കു ശ്രേയസ്സുവരും.സർവ്വ വേദങ്ങളും സർവ്വനർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളും പ്രകാശിക്കും എന്നുപറയുകയും ചെയ്തു.. 77
ഇതാ​ണ് ഉപമന്യുവിന്റെ പരീക്ഷ:
പിന്നെ ആപോദനായ ധൗമ്യന്നു വേദെന്ന ഒരു ശിഷ്യനുണ്ടല്ലോ.അവനോടുപാദ്യൻ കൽപ്പിച്ചു.ഉണ്ണീ വേദ ഇവിടെ എന്റെ ഗൃഹത്തിൽ താമസിക്കൂ.കുറച്ചുകാലം ശുശ്രൂഷിച്ചു പാർക്കണം.എന്നാൽ നിനക്കു ശ്രേയസ്സുവരും. 78
അങ്ങനെതന്നെയെന്നവൻ പറഞ്ഞു.വളരെ ക്കാലം ഗുരുകുലത്തിൽ ശുശ്രൂഷയും ചെയ്തു പാർത്തു. കാളയെപ്പോലെ ഗുരു ചുമത്തുന്ന ഭാരമെല്ലാംവഹിച്ചു ശീതം ഉഷ്ണം വിശപ്പ് ദാഹം എന്നീ ദുഃഖങ്ങളൊക്കെ സഹിച്ച് ഒന്നിനും പ്രതികൂലഭാവം കാണിക്കാതെവളരെ ക്കാലം കൊണ്ട് ഗുരുവിന്റെ സന്തോഷം സമ്പാതിച്ചു.അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസാദം കൊണ്ടു ശ്രേയസ്സുംസർവ്വക്ഞതയും സമ്പാദിച്ചു. 80

[ 140 ]

ഇതാണ് ആ വേദന്റെ പരീക്ഷ.
 അവൻ ഉപാദ്യന്റെ സമ്മതപ്രകാരം ഗുരുകുലം വിട്ട് സമാവർത്തനംചെയ്തു. ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം സ്വീകരിച്ചു.സ്വ ഗൃഹത്തിൽ താമസിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിനു 3ശിഷ്യരുണ്ടായി.അദ്ദേഹം ശിഷ്യരോട് പണിയെടുപ്പാനോ ഗുരുശുശ്രൂഷചെയ്യുവാനോ ഒന്നും പറഞ്ഞിരുന്നുമില്ല.ഗുരുകുലവാസ ദുഃഖമറിഞ്ഞിട്ടുള്ള അദ്ദേഹം ശിഷ്യരെ ബുദ്ദിമുട്ടിക്കുവാൻ വിചാരിച്ചില്ല. 81
അങ്ങനെ കുറച്ചുകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വേദനെന്ന ബ്രാഹ്മണനെ ജനമേജയനെന്നും പൗഷ്യനെന്നും രണ്ടു ക്ഷത്രീയന്മാർ ചെന്നു പാദ്ദ്യായനായിട്ടു വരിച്ചു. 82
അദ്ദേഹം ഒരിക്കൽ ശിഷ്യകാര്യത്തിനായിട്ട് പുറപ്പെട്ടു് പോകുമ്പോൾ *എന്റെ ഗൃഹത്തിൽ എന്തെങ്കിലും ന്യൂനത വന്നാൽഅതു തീർത്തുകൊള്ളെണം*ഇങ്ങനെ ഉത്തങ്കനെ ഏൽപ്പിച്ച് വേദൻ ദേശാന്തരം പോകുകയും . 83
പിന്നെ ശുശ്രൂഷതൽപ്പരനായ ഉത്തങ്കൻ ഗുരുവിന്റെ കൽപ്പന നടത്തിക്കൊണ്ട് ഗുരുകുലത്തിൽ പാർത്തു.അങ്ങനെ പാർക്കുമ്പോൾ ഗുരുപത്നികളെല്ലാം കൂടി അവനെ വിളിച്ചിങ്ങനെപറഞ്ഞു 84
നിന്റെ ഈ ഗുരുപത്നി ഋതുകാലമായി.ഉപാദ്യനോ അകലെ പോയിരിക്കുന്നു.ഇവളുടെ ഋതു നിഷ്ഫലമാവാത്ത വിധം നീ പ്രവർത്തിക്കണം.ഇവൾക്കുവിഷാദമായിരിക്കുന്നു. 85
അവൻ ഇതുകേട്ടിട്ടു സ്ത്രീകളോടുത്തരം പറഞ്ഞു.സ്ത്രീകൾ പറഞ്ഞാൽ ഈ കൃത്യം ഞാൻ ചെയ്യില്ല.അകൃത്യമാണെങ്കിലും ഇതു നീ ചെയ്യണമെന്ന് ഉപാദ്ദ്യൻ എന്നോട്പറഞ്ഞിട്ടല്ല. 86
കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ ഉപാദ്യൻ ദേശാന്തരത്തിൽ നിന്നു ഗ്രഹത്തിലെത്തി. അദ്ദേഹം അവന്റെ മുഴുവൻ വർത്തമാനം കേട്ട് സന്തോഷിച്ചു. 87
അവനോടുപറയുകയും ചെയ്തു. ഉണ്ണീ.. ഉത്തങ്കാ..നിനക്കുഞാനെന്തിഷ്ടമാണു ചെയ്യേണ്ടത്? ധർമ്മപ്രകാരം നീയെന്നെ ശുശ്രൂഷിച്ചു.അതുകൊണ്ട് നമ്മൾ തമ്മിൽ പ്രീതിയും വർദ്ദിച്ചു.എന്നാൽ ഞാനനുവദിക്കുന്നു.ഇഷ്ടമൊക്കെ സാദിക്കും. പൊയിക്കൊള്ളൂ. 88
ഇതുകേട്ടിട്ടവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.ഇവിടേക്കുഞാനെന്തിഷ്ടമാണ് ചെയ്യേണ്ടത് ?.ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞുവരുന്നു. 89

[ 141 ]

"അധർമ്മമായോതുവോനുമധർമ്മാൽ കേൾക്കുവോനുമേ
ഇതിലേഖൻ മരിച്ചെന്നാൽവെറുക്കും മറ്റവൻ ദൃഢം." 90
അതുകൊണ്ട് ഞാനിവിടുത്തെ അനുവാദംപ്രകാരം ഗുരുദക്ഷിണചെയ്യണമെന്നാഗ്രഹിക്കുന്നു.അതു കേട്ടിട്ട് ഉപാദ്ദ്യൻ ഉണ്ണീ ഉത്തങ്കാ താമസിക്ക് എന്നുത്തരം പറഞ്ഞു. 91
ആ ഉത്തങ്കൻ ഇവിടെയ്ക്കിഷ്ടമായ ഗുരുദക്ഷിണയെന്തെന്ന് ഇവിടുന്നു കൽപ്പിക്കണമെന്നു പറഞ്ഞു. 92
അവനോടുപാദ്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞു. ഉണ്ണീ ഉത്തങ്ക പലകുറിയായി ഗുരു ദക്ഷിണ ചെയ്യട്ടെ എന്നുനീ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നു.എന്നാൽ അകത്തുചെന്ന് എന്താണു വേണ്ടതെന്നു് ഗുരുപത്നിയോടുചോദിക്കൂ. 93
അവൾ എന്തുപറയുന്നുവോ അതു ചെയ്താൽ മതി.ഇങ്ങനെ ഉപാദ്ദ്യായൻ പറഞ്ഞ ശേഷം അവൻ ഉപാദ്ദ്യായനിയോടു ചോദിച്ചു.ഭഗവതീ എനിക്കു ഗൃഹത്തിലേക്കു പോകുവാൻ ഉപാദ്ദ്യൻ അനുവാദം തന്നു.ഇവിടത്തെ ഇഷ്ടം പോലെ ഗുരുദക്ഷിണ ചെയ്തു കടം വീട്ടി പോയാൽക്കൊള്ളാമെന്ന് എനിക്കൊരാഗ്രഹമുണ്ട്. 94
അതുകൊണ്ട് എന്താണു ഗുരുദക്ഷിണ വേണ്ടതെന്നു് ഭഗവതി കൽപ്പിക്കണം ഇതുകേട്ടിട്ടു ഗുരു പത്നി ഉത്തങ്കനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു. ചെല്ലൂ പൗഷ്യരാജാവിന്റെ അടുക്കൽപോയി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയായക്ഷത്രീയസ്ത്രീ ധരിച്ച കുണ്ഢലങ്ങൾ യാചിക്കതന്നെ . 95
അതു വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വരൂ.4ാം നാൾ അതിന്നു ആ കുണ്ടലങ്ങൾ ധരിച്ചു ബ്രാഹ്മണയ്ക്കു വിളമ്പിക്കൊടുത്താൽ കൊള്ളാമെന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.അതു നീ സാധിപ്പിക്കണം.അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ശ്രേയസ്സുണ്ടാകും.ഇല്ലെങ്കിൽ ശ്രേയസ്സെങ്ങനെയുണ്ടാകും. 96
അവളിങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനാൽ ഉത്തങ്കൻ പുറപ്പെട്ടു. അവൻ പോകും വഴിക്കു ഒരു വലുതായ കാളയെയും അതിന്റെപുറത്ത് വലുപ്പമുള്ള ഒരു പുരുഷനേയും കണ്ടു ആ പുരുഷൻ ഉത്തങ്കനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. 97
 ഹേ ഉത്തങ്ക ഇതിന്റെ ചാണകം തിന്നുകൊള്ളൂ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ കൂട്ടാക്കീല. 98അവനോടാപുരുഷൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.ഹേ ഉത്തങ്ക ഭക്ഷിക്കൂ സംശയിക്കേണ്ട. തന്റെ ഉപാദ്ദ്യൻ തന്നെ ഭക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. 99
അതു കേട്ടവൻ അങ്ങനെതന്നെ എന്നുപറഞ്ഞു.ആ കാളയുടെ മൂത്രവും ചാണകവും ഭക്ഷിച്ച് പരിഭ്രമത്തോടു കൂടി നിന്നുകൊണ്ടു തന്നെ ആചമനം കഴിച്ചു നടന്നു. 100
പൗഷ്യരാജാവിരിക്കുന്ന ദിക്കിൽചെന്ന് അദ്ദേഹത്തിനെ ഉത്തങ്കൻ കണ്ടു.അദ്ദേഹത്തിനെ ആശീർവാദം കൊണ്ടഭിനന്ദിച്ചട്ട് ഉത്തങ്കൻ പറഞ്ഞു. 101

[ 142 ] <poem>

അതിഥിയായിട്ടാണ് ഞാൻ അങ്ങയുടെ അടുക്കെ വന്നിരിക്കുന്നത് . ആ രാജാവ് അദ്ദേഹത്തിനെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തിട്ട് എന്താണ് ഇവിടയ്ക്കു വേണ്ടതെന്നു് ചോദിച്ചു. 102 അവനോടുത്തങ്കൻ പറഞ്ഞു.ഗുരു ദക്ഷിണയ്ക്കുവേണ്ടി കുണ്ഡലങ്ങൾ യാചിപ്പാനാണു ഞാൻ വന്നത്. അങ്ങയുടെ ഭാര്യയായക്ഷത്രീയ സ്ത്രീ ധരിക്കുന്ന കുണ്ഢലങ്ങൾ എനിക്ക് തന്നാൽ കൊള്ളാം. 103 അന്തപുരത്തിൽ ചെന്ന് ക്ഷത്രീയസ്ത്രീയോട് യാചിക്ക തന്നെ എന്ന് പൗഷ്യൻ അവനോടുത്തരം പറ‌ഞ്ഞു.ഇതുകേട്ട് അന്തപുരത്തിൽ ചെന്നിട്ടും അവൻ ആ ക്ഷത്രീയസ്ത്രീയെ കണ്ടില്ല. 104 പിന്നെയും പൗഷ്യനോടവൻ പറഞ്ഞു.അങ്ങു എന്നെ അനർത്ഥം പചരിക്കുന്നത് ശരിയല്ല.അങ്ങയുടെ അന്തപുരത്തിൽ ക്ഷത്രീയസ്ത്രീയില്ല.അവളെ കണ്ടില്ല. 105 അതുകേട്ട് പൗഷ്യൻ കുറച്ചുനേരം വിചാരിച്ചിട്ട് ഉത്തങ്കനോടുത്തരം പറഞ്ഞു.നിശ്ചയമായിട്ടും അങ്ങ് ഉച്ചിഷടാശുചിയായിരിക്കണം. ഓർത്തുനോക്കൂ ഉച്ചിഷടാശുചിയായവന്ന് അവളെ കാണ്മാൻ കഴിയില്ല.പാതിവ്രത്യം മൂലം അവൾ അശുദ്ദമുള്ളവന്റെ കണ്ണിനു നേരെ വരില്ല. 106 അതുകേട്ടുത്തങ്കൻ ഓർത്തുനോക്കി പറഞ്ഞു.ശരിയാണ് ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് പോരുമ്പോൾ നിന്നുകൊണ്ടാണ് ആചമിച്ചത്. 107 പൗഷ്യൻ അവനോടുപറഞ്ഞു:ഇതങ്ങു ചെയ്തതു തെറ്റാണ്.വേഗം പോരുമ്പോൾ നിന്നുങ്കൊണ്ടാചമിച്ചത് ആചമനമായില്ല.പിന്നെ ഉത്തങ്കൻ അവനോട് അത് ശരിയാണെന്നു സമ്മതിച്ചിട്ട് കിഴക്കോട്ട് തിരിഞ്ഞിരുന്നു കൈയ്യും കാലും നല്ലവണ്ണം കഴുകി നുരയും ചൂടുമില്ലാത്ത വെള്ളം കൊണ്ട് നിശബ്ദമായി ഹൃദയത്തിലെ ത്തുമ്മട്ടു മൂന്നു പ്രാവശ്യം കുടിച്ച് രണ്ടുരു തൊട്ടു തുടിച്ച് ഇന്ദ്രീയ സ്ഥാനങ്ങളിൽ തൊട്ട് ആചമനം കഴിച്ചിട്ട് അന്തപുരത്തിലേക്ക് കടന്നു.അപ്പോൾ ക്ഷത്രീയസ്ത്രീയെ കാണുകയും ചെയ്തു.അവൻ ഉത്തങ്കനെ കണ്ടപ്പോൾ എതിരേറ്റ് അഭിവാദ്യം ചെയ്തിട്ട് ഭഗവാനെ അങ്ങേയ്ക്ക് സ്വാഗതം ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് കൽപ്പിച്ചാലും എന്ന് പറഞ്ഞു.അവൻ അവളോട് പറഞ്ഞു.ഈ കുണ്ഢലങ്ങൾ ദക്ഷിണയ്ക്കുവേണ്ടി ഞാൻ യാചിക്കുന്നു.തന്നാൽ കൊള്ളാം.അവൾ അവന്റെ ആ സൽസ്വഭാവം കണ്ടിട്ടു സന്തോഷിച്ചുകൊണ്ട് ഇദ്ദോഹം സൽപ്പാത്രമാണ്.വെറുതെ വിട്ടുകളയരുത് എന്നുറച്ച് കുണ്ഡലങ്ങൾ അഴിച്ചുകൊടുത്തു.അവനോട് പറയുകയും ചെയ്തു. ഈ കുണ്ഢലങ്ങളെ നാഗരജാവുതക്ഷകൻ ഏറ്റവും മോഹിച്ചിരിപ്പുണ്ട് സൂക്ഷിച്ചു കൊണ്ടുപോകണം. 110 ഇതു കേട്ടിട്ടവൻ ആ ക്ഷത്രീയയോടുത്തരം പറഞ്ഞു:

</poem [ 143 ]

ഭഗവതീ തൃപ്തിപ്പെട്ടിരിക്കൂ.നാഗരജാവു തക്ഷകൻ എന്നെദ്ധർഷണം ചെയ്യുവാൻ മതിയാവില്ല. 111
അവനിങ്ങിനെ പറഞ്ഞ് ആ ക്ഷത്രീയയോട് യാത്രയുമറിയിച്ചു പൗഷ്യന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു.'ഹേ പൗഷ്യ,എനിക്കു സന്തോഷമായി' എന്നു പറകയും ചെയ്തു.ആ ഉത്തങ്കനോട് പൗഷ്യൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
ഭഗവാനേ, വളരെ ക്കാലംകൊണ്ടേ സൽപ്പാത്രം കിട്ടുള്ളൂ.അങ്ങ് ഗുണവാനായൊരതിഥിയാണ്. അതുകൊണ്ട് ശ്രാദ്ദത്തിനുള്ള ക്ഷണം സ്വീകരിക്കണം. അവനോടുത്തങ്കൻ പറഞ്ഞു. 113
ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചു.ഉള്ളതുകൊണ്ട് ചോറുണ്ടാക്കിവേഗം കഴിഞ്ഞോട്ടെ.അതുകേട്ടിട്ട് അവനുള്ള അന്നം ഭോജനം കഴിപ്പിച്ചു. 114
അപ്പോളുത്തങ്കൻ തലനാരുള്ളതും തണുത്തതുമായ ചോറു തന്നതു കൊണ്ട് അശുദ്ധമാണെന്നറിഞ്ഞിട്ട് ആ പൗഷ്യനോട് പറഞ്ഞു.എനിക്ക് അശുദ്ധമായ അന്നം തന്നതുകൊണ്ട് നീയന്ധനായി ഭവിക്കട്ടെ.
അവനോട് പൗഷ്യനുത്തരം പറഞ്ഞു.അങ്ങ് അദുഷ്ടമായ അന്നത്തെ ദുഷിച്ചതുകൊണ്ട് അനപത്യനായിത്തീരും.അവനോടുത്തങ്കൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു. 116
അശുദ്ദമായ അന്നം തന്നിട്ടു നീ പ്രതിശാപം തരുന്നതു ശരിയല്ല.എന്നാലീചോറുതന്നെ നോക്കൂ.അശുചിത്വം പ്രത്യക്ഷമായിക്കണ്ടു.ആ ചോറു തലയഴിച്ചിട്ട സ്ത്രീ വെച്ചതിനാൽ തലനാരു വീണതും തണുത്തതും ആകയാലാണ് അശുദ്ധമായതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയിട്ട് അവൻ ഉത്തങ്ക മഹർഷിയെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു. 117
ഭഗവാനേ ഞാനറിയാതെയാണ് ഈ ചോറു കൊണ്ടുവന്നത് .അതുകൊണ്ട് ക്ഷമിച്ചാൽ കൊള്ളാം.ഞാൻ അന്തനാവാതിരുന്നാൽ കൊള്ളാം. അവനോടുത്തങ്കനുത്തരം പറഞ്ഞു. 118
ഞാൻ അസത്യം പറയുകില്ല.അങ്ങുന്ന് അന്ധനായാലുടൻ കണ്ണുകാണാതാവും ഇനി അങ്ങുന്ന്തന്നശാപമെനിക്കും പറ്റരുത്.അവനോട് പൗഷ്യൻ പറഞ്ഞു. 119
എനിക്കുശാപം പിൻവലിക്കാൻ ശക്തിയില്ല.എന്റെ ശാപമിപ്പോഴും ശമിച്ചിട്ടില്ല. എന്നുതന്നെയല്ല. ഇത് അവിടേക്ക് അറിവുള്ളതല്ലേ. 120
വിപ്രന്നുള്ളം വെണ്ണതാൻ വാക്കു കത്തി-
ക്കൊപ്പം പാരം മൂർച്ചയുള്ളന്നൊത്രെ
രണ്ടും നൃപന്നിതുമറ്റിച്ചാണ് വാക്കോ
വെണ്ണപ്രായം ഹൃത്തടം കൂർത്തശസ്ത്രം. 121
ഇതിങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോൾ തീഷ്ണഹൃതയത്ത്വം കാരണം ശാപംപിൻ വലിക്കാൻ എനിക്കുവയ്യ.എന്നാലെഴു
ന്നള്ളാം.അവ

[ 144 ] <poem>

നോട് ഉത്തങ്കൻ പറഞ്ഞു.അങ്ങ് അന്നത്തിന്റെ അശുദ്ധി കണ്ടിട്ട് എന്നെ അനുനയിട്ടുവല്ലൊ.അതിനു മുൻപാണെന്നെ ശപിച്ചത്.അദുഷ്ടമായ അന്നത്തെ ദുഷിച്ചതിന്നു് അനപത്യനാവുമെന്ന്.അന്നം ദുഷ്ടമാണെന്നിരിക്കെ ഈ ശാപവും ഫലിക്കില്ല. 123 എന്നാൽ ഞാൻ പോട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഉത്തങ്കൻ കുണ്ഡലവുമെടുത്ത് പുറപ്പെട്ടു. അവൻ വഴിക്ക് ഇടക്ക് കാണും ഇടയ്ക്ക് കാണില്ല, അങ്ങനെ ഒരു നഗ്നക്ഷപണകനെക്കണ്ടു. 124 കുണ്ഢലങ്ങളെതാഴെവെച്ച് ജലസ്പർശത്തിനാരംഭിച്ചു.ഈ തരത്തിൽ ക്ഷണപകൻ ഓടി വന്ന് കുണ്ഢലങ്ങളും കൈക്കലാക്കി ഓടി. 125 ഉത്തങ്കൻ ജലസ്പർശം ചെയ്തു ശുചിയായതിന്റെ ശേഷം ദേവകൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കും നമസ്ക്കരിച്ച് അതിവേഗത്തിൽ അവന്റെ പിന്നാലെ പാഞ്ഞു. 26 തക്ഷകൻ അവന്റെ വളരെ അടുത്തായി. അവനവനെ പിടിച്ചു പിടിച്ച മാത്രയിൽ തക്ഷകൻ തന്റെ രൂപമുപേഷിച്ച് സ്വന്തം രൂപമെടുത്തു ഭൂമിയിലുണ്ടായിരുന്ന വലിയ ഗുഹയിലേക്ക് പോകുകയും ചെയ്തു. 127 നാഗലോകത്തിൽ ചെന്നു സ്വഗൃഹത്തിലേക്കുപോകുകയും ചെയ്തു.ഉത്തങ്കൻ ആ ബിലത്തെ കൊള്ളികൊണ്ടു കുഴിച്ചുനോക്കി സാദിച്ചതുമില്ല.അവൻ ക്ലേശിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് ഇന്ദ്രൻ വജ്രത്തെ വിട്ടയച്ച് ചെല്ലൂ ഈ ബ്രാഹ്മണനെ സഹായിക്കൂ. 129 ഉടൻ വജ്രം ആവിറകിന്മേൽ പ്രവേശിച്ച് ആ വിലം തുറന്നു കൊടുത്തു. ഉത്തങ്കനതിലിറങ്ങി.ആ വിലത്തിൽക്കൂടിച്ചെന്ന് അവസാനമില്ലാത്തതും അനേകം മേട മാളിക കോട്ട കൊത്തളം എന്നിവയോട് കൂടിയതും പലമാതിരി ക്രീഡാശ്ചര്യസ്താനങ്ങളിടകലർന്നതുമായ നാഗലോകത്തെ കണ്ടു. 130 അവിടെ വയ്ച്ചു നാഗങ്ങളെ ഈ ശ്ലോകങ്ങളെ കൊണ്ടു സ്തുതിച്ചു. ഐരാവതം നാഥനായോർ പോരിൽ മിന്നും ഫണീശ്വരർ കാറ്റേറ്റു മിന്നൽ കലരും മഴക്കാർ പോലെ യുള്ളവർ. 132 സൗമ്യാനേനസ്വരൂപന്മാർ കല്മാഷമണികുണ്ഢലർ സൂര്യോപമം വാനിൽമിന്നുമൈരാവതകൂലോഭവർ 133 ഗംഗോത്തരതടത്തിങ്കലങ്ങുള്ള ഹിഗൃഹങ്ങളിൽ വസിക്കും പാമ്പുകളെയും സ്തുതിച്ചീടുന്നു ഞാനിതാ 134 സൂര്യാംശുസേനാസഞ്ചാരിയാരൈരാവതമെന്നിയെ നൂറെണ്പതെണ്ണായിരവുമെന്നല്ലിരുപതും പരം 135 ചുറ്റും സർപ്പപ്രഗ്രഹങ്ങൾ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ രക്ഷയിൽ അവനെപ്പിൻതുടർന്നോരായി ദൂരമാർഗ്ഗഗരായഹോ! 136

<poem> [ 145 ]

ഐരാവതജ്വേഷ്ടരായ സോദരർക്കുതോഴുന്നുഞാൻക
കുരുക്ഷേത്രത്തിങ്കൽ വാണോൻ പണ്ടു ഖാണ്ടവമാണ്ടവൻ. 137
കുണ്ടലാർത്ഥം പ്രസാദിക്ക നാഗരാജാവുതക്ഷകൻ
ആത്തക്ഷകാശ്വ സേനൻമാർനിത്യം കൂടി നടപ്പവർ. 138
കുരുക്ഷേത്രത്തിങ്കലിക്ഷുമതിയാറ്റിൽ വസിക്കവെ
തക്ഷകന്നൊടുവുണ്ടായോൻ ശത്രു സേനാഭിദനൻ സുദൻ. 139
മഹദ്യൂമാവിൽ നാഗേന്ദ്രമഹ്വത്ത്വം കാത്തിരിപ്പവൻ
മഹാത്മാവാമവന്നെന്നുമിഹാനേകം തൊഴുന്നു ഞാൻ. 140
ഇത്ഥം വിപ്രർഷിയായീടുമുത്തങ്കൻ നാഗമുഖ്യരെ
സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടിതെന്നിട്ടും കിട്ടീലാ കുണ്ഢലദ്ദ്വയം. 141
ഇങ്ങനെ സ്തുതിച്ചിട്ടു ആ നാഗത്തിൽനിന്നു കുണ്ഢലം കിട്ടാതെ നിൽക്കുമ്പോൾ നൂലു വേമത്തിൽ* കേറ്റി വസ്ത്രം നെയ്യുന്ന രണ്ടുസ്ത്രീകളെ കണ്ടു.ആ യന്ത്രത്തിൽ കറുത്തും വെളുത്തുമുള്ള നൂലുകളും 6 കുമാരൻമാർ ചുറ്റിക്കുന്നതും പന്ത്രണ്ട് അരങ്ങളുള്ള ചക്രവും കണ്ടു.വേറെ ഒരു പുരുഷനേയും നല്ല ഒരുകുതിരയേയും കണ്ടു. 142
‌ അവൻ മന്ത്രങ്ങപ്രായങ്ങളായ ഈ ശ്ലോകങ്ങളെ കൊണ്ടു അവരെ സ്തുതിച്ചു. 143
മുന്നൂറുമീങ്ങർവ്വതുമെണ്ണമുണ്ടീ
യന്ത്രത്തിങ്കൽ ചേർത്തിരിക്കുന്നുമദ്ദ്യേ
ചക്രത്തിനുണ്ടിരുപന്തീരരങ്ങൾ
ചുറ്റിക്കുന്നുണ്ടാറു കുമാരകന്മാർ 144
ഈ യന്ത്രത്തിൽ തന്വികൾവിശ്വരൂപ-
മാരാ നൂൽനെയ്ത്തുണ്ടുനടത്തീടുന്നു
ശൂക്ലാസിതങ്ങളെ മാറ്റിപ്പിണച്ചീ -
ബ് ഭ്രതങ്ങളേയും ഭുവനങ്ങളേയും 145
വജ്രം ധരിപ്പോൻ ഭുവനം ഭരിപ്പോൻ
വൃത്രന്റെ കാലൻനമുചിക്കന്തകൻതാൻ
കൃഷ്ണാംബരതദ്വിതയം ചാർത്തുമീശൻ
സത്യാനൃത്തങ്ങളെ വേറെ തിരിപ് 146
അംഭസ്സുൾ കൊണ്ടാദ്യനാമാത്നിയാകും
അശ്വത്തിനേവാഹനമാക്കിവെപ്പോൻ
പരം ജഗൽപ്പതി മുപ്പാരിനീശൻ
പുരന്ദരൻ കനിവാൻകൈ തൊഴുന്നേൻ 147
അതിനു ശേഷം ആ പുരുഷൻ ഉത്തങ്കനോടുപറഞ്ഞു. നിന്റെ യീ സ്തോത്രം കൊണ്ടു ഞാൻ സന്തോഷിച്ചു.നിനക്കെന്താണിഷ്ടം ചെയ്യേണ്ടത് ?.അവൻ ആ പുരുഷനോട് പറഞ്ഞു. 148

[ 146 ]

നാഗങ്ങളെനിക്കു സ്വാധീനങ്ങളാകണം.ആ പുരുഷനിവനോട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു.ഈ കുതിരയുടെ ഗുദദ്വാരത്തിലൂടെ ഊതിക്കൊള്ളൂ . പിന്നെ ഉത്തങ്കൻ കുതിരയുടെ ഗുദദ്വാരത്തിലൂടെ ഊതി.അങ്ങനെ ഊതുമ്പോൾ കുതിരയുടെ സർവ്വദ്വാരത്തിൽ നിന്നും അഗ്നിജ്വാലകൾ പുറപ്പെട്ടു. 150
നാഗലോകം പുകഞ്ഞുതുടങ്ങിയപ്പോൾതക്ഷകൻ സംഭ്രമിച്ച് അഗ്നിഭയം കൊണ്ടു വിഷണ്ണനായി കുണ്ഢലങ്ങളുമെടുത്തു ഭവനത്തിൽനിന്ന് പുറത്തുവ്ന്നുത്തങ്കനോടു പറഞ്ഞു. 151
ഇതാ കുണ്ഢലങ്ങൾ ഇതു വാങ്ങക്കൊള്ളൂ.ഉത്തങ്കനിതു മേടിച്ചു.കുണ്ഢലം കിട്ടിയിട്ട് വിചാരിക്കുകയും ചെയ്തു. 152
ഇന്നാണ് ഗുരുപത്നിയുടെ പുണ്യദിവസം. ഞാനോ വളരെ ദൂരത്തുമായിരിക്കുന്നു.എന്നാലെങ്ങനെ അവിടെ എത്തേണ്ടു.അവന്റെ വിചാരം കണ്ടാപുരുഷൻ പറഞ്ഞു. 153
ഉത്തങ്ക ഈ കുതിരപ്പുറത്തു കയറിക്കൊള്ളൂ.ക്ഷണത്തിൽ നിന്നെ ഗുരുകുലത്തിൽ എത്തിക്കും. 154
അവനങ്ങനെ കുതിരപ്പുറത്തു കയറി ഗുരുകുലത്തിൽ എത്തി.ഗുരുപത്നി കുളിച്ചു തല വേർവിടുത്തും കൊണ്ട് ഉത്തങ്കൻ വന്നില്ലല്ലോഎന്നു വെച്ചു ശപിക്കുവാൻ വിചാരിച്ചു. 155
ഈ സമയത്ത് ഉത്തങ്കൻ ഗുരുകുലത്തിൽ ചെന്ന് ഉപാദ്ദ്യായനിയെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.അവൾക്കാ കുണ്ഡലങ്ങളും കൊടുത്തു.അവളിവനോട് പറഞ്ഞു. 156
ഉത്തങ്ക വേണ്ട സമയത്ത് നീ വേണ്ടിടത്തെത്തി.നിണക്കു സ്വാഗതം .ഉണ്ണീ നിർദ്വേഷിയായനിന്നെ ഞാൻ ശപിച്ചില്ലല്ലോ.നിനക്കു ശ്രേയസ്സായി സിദ്ദിവരും. 157
പിന്നെ ഉത്തങ്കൻ ഉപാദ്യനെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.അവനോടുപാദ്യൻ പറഞ്ഞു.ഉണ്ണീ ഉത്തങ്ക നിനക്കു സ്വാഗതം ഇത്ര താമസത്തിന്നു നീ എന്തു ചെയ്തു. 158
ഉപാദേയനോട് ഉത്തങ്കൻ പറഞ്ഞു.നാഗരാജാവായ തക്ഷകൻ എന്റം കാര്യത്തിനു വിഘ്നം ചെയ്തു.അതു കൊണ്ടു ഞാൻ നാഗലോകത്തേക്കു പോയി. 159
അവിടെ വച്ച് ഞാൻ യന്ത്രത്തിൽ വസ്ത്രം നെയ്യുന്ന രണ്ടുസ്ത്രീകളെയും കണ്ടു.അതിൽ കറുത്തു വെളുത്തുമാണ് നൂലുകൾ.അതെന്താണ് ? .അവിടെത്തന്നെ പന്ത്രണ്ട് അരമുള്ള ചക്രവും കണ്ടു.ആറു കുമാരന്മാർ അതു തിരിക്കുന്നുണ്ട്. അതെന്താണ്? .ഒരു പുരുഷനെ കാണുകയുണ്ടായി.അതാരാണ്? .വലുതായ ഒരു കുതിരയേയും കണ്ടു. അതേതാണ്? . 160
പോകും വഴിക്കു ഞാനൊരുക്കാളയെ കണ്ടു.അതിന്റെ പുറത്തൊരു പുരുഷനുമുണ്ട്.അവനെന്നോട് ഉപചാരപൂർവ്വം ഉത്തങ്ക ഈ കാളയുടെ ചാണാകം തിന്നൂ.അതുനിന്റെ ഉപാദ്യൻ ഭക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നുപറഞ്ഞു. 161

[ 147 ] താൾ:Bhashabharatham Vol1.pdf/72 [ 148 ] താൾ:Bhashabharatham Vol1.pdf/73