ശ്രീമദ് ഭാഗവതം/പ്രഥമഃ സ്കന്ധഃ/ഷഷ്ഠോധ്യായഃ

വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തിൽ നിന്ന്
Jump to navigation Jump to search

ശ്രീമദ് ഭാഗവതം
പ്രഥമഃ സ്കന്ധഃ


സൂത ഉവാച


ഏവം നിശമ്യ ഭഗവാന്ദേവർഷേർജന്മ കർമ ച

ഭൂയഃ പപ്രച്ഛ തം ബ്രഹ്മൻ വ്യാസഃ സത്യവതീസുതഃ


വ്യാസ ഉവാച


ഭിക്ഷുഭിർവിപ്രവസിതേ വിജ്ഞാനാദേഷ്ടൃഭിസ്തവ

വർതമാനോ വയസ്യാദ്യേ തതഃ കിമകരോദ്ഭവാൻ


സ്വായമ്ഭുവ കയാ വൃത്ത്യാ വർതിതം തേ പരം വയഃ

കഥം ചേദമുദസ്രാക്ഷീഃ കാലേ പ്രാപ്തേ കലേവരം


പ്രാക്കൽപവിഷയാമേതാം സ്മൃതിം തേ മുനിസത്തമ

ന ഹ്യേഷ വ്യവധാത്കാല ഏഷ സർവനിരാകൃതിഃ


നാരദ ഉവാച


ഭിക്ഷുഭിർവിപ്രവസിതേ വിജ്ഞാനാദേഷ്ടൃഭിർമമ

വർതമാനോ വയസ്യാദ്യേ തത ഏതദകാരഷം


ഏകാത്മജാ മേ ജനനീ യോഷിന്മൂഢാ ച കിങ്കരീ

മയ്യാത്മജേനന്യഗതൗ ചക്രേ സ്നേഹാനുബന്ധനം


സാസ്വതന്ത്രാ ന കൽപാസീദ്യോഗക്ഷേമം മമേച്ഛതീ

ഈശസ്യ ഹി വശേ ലോകോ യോഷാ ദാരുമയീ യഥാ


അഹം ച തദ്ബ്രഹ്മകുലേ ഊഷിവാംസ്തദുപേക്ഷയാ

ദിഗ്ദേശകാലാവ്യുത്പന്നോ ബാലകഃ പഞ്ചഹായനഃ


ഏകദാ നിർഗതാം ഗേഹാദ്ദുഹന്തീം നിശി ഗാം പഥി

സർപോദശത്പദാ സ്പൃഷ്ടഃ കൃപണാം കാലചോദിതഃ


തദാ തദഹമീശസ്യ ഭക്താനാം ശമഭീപ്സതഃ

അനുഗ്രഹം മന്യമാനഃ പ്രാതിഷ്ഠം ദിശമുത്തരാം ൧൦


സ്ഫീതാഞ്ജനപദാംസ്തത്ര പുരഗ്രാമവ്രജാകരാൻ

ഖേടഖർവടവാടീശ്ച വനാന്യുപവനാനി ച ൧൧


ചിത്രധാതുവിചിത്രാദ്രീനിഭഭഗ്നഭുജദ്രുമാൻ

ജലാശയാഞ്ഛിവജലാന്നലിനീഃ സുരസേവിതാഃ

ചിത്രസ്വനൈഃ പത്രരഥൈർവിഭ്രമദ്ഭ്രമരശ്രിയഃ ൧൨


ഏക ഏവാതിയാതോഹമദ്രാക്ഷം വിപിനം മഹത്

ഘോരം പ്രതിഭയാകാരം വ്യാലോലൂകശിവാജിരം ൧൩


പരിശ്രാന്തേന്ദ്രിയാത്മാഹം തൃട്പരീതോ ബുഭുക്ഷിതഃ

സ്നാത്വാ പീത്വാ ഹ്രദേ നദ്യാ ഉപസ്പൃഷ്ടോ ഗതശ്രമഃ ൧൪


തസ്മിന്നിർമനുജേരണ്യേ പിപ്പലോപസ്ഥ ആശ്രിതഃ

ആത്മനാത്മാനമാത്മസ്ഥം യഥാശ്രുതമചിന്തയം ൧൫


ധ്യായതശ്ചരണാമ്ഭോജം ഭാവനിർജിതചേതസാ

ഔത്കൺഠ്യാശ്രുകലാക്ഷസ്യ ഹൃദ്യാസീന്മേ ശനൈർഹരിഃ ൧൬


പ്രേമാതിഭരനിർഭിന്നപുലകാങ്ഗോതിനിർവൃതഃ

ആനന്ദസന്പ്ലവേ ലീനോ നാപശ്യമുഭയം മുനേ ൧൭


രൂപം ഭഗവതോ യത്തന്മനഃകാന്തം ശുചാപഹം

അപശ്യൻ സഹസോത്തസ്ഥേ വൈക്ലവ്യാദ്ദുർമനാ ഇവ ൧൮


ദിദൃക്ഷുസ്തദഹം ഭൂയഃ പ്രണിധായ മനോ ഹൃദി

വീക്ഷമാണോപി നാപശ്യമവിതൃപ്ത ഇവാതുരഃ ൧൯


ഏവം യതന്തം വിജനേ മാമാഹാഗോചരോ ഗിരാം

ഗമ്ഭീരശ്ലക്ഷ്ണയാ വാചാ ശുചഃ പ്രശമയന്നിവ ൨൦


ഹന്താസ്മിഞ്ജന്മനി ഭവാന്മാ മാം ദ്രഷ്ടുമിഹാർഹതി

അവിപക്വകഷായാണാം ദുർദർശോഹം കുയോഗിനാം ൨൧


സകൃദ്യദ് ദർശിതം രൂപമേതത്കാമായ തേനഘ

മത്കാമഃ ശനകൈഃ സാധു സർവാന്മുഞ്ചതി ഹൃച്ഛയാൻ ൨൨


സത്സേവയാദീർഘയാപി ജാതാ മയി ദൃഢാ മതിഃ

ഹിത്വാവദ്യമിമം ലോകം ഗന്താ മജ്ജനതാമസി ൨൩


മതിർമയി നിബദ്ധേയം ന വിപദ്യേത കർഹിചിത്

പ്രജാസർഗനിരോധേപി സ്മൃതിശ്ച മദനുഗ്രഹാത് ൨൪


ഏതാവദുക്ത്വോപരരാമ തന്മഹദ് ഭൂതം നഭോലിങ്ഗമലിങ്ഗമീശ്വരം

അഹം ച തസ്മൈ മഹതാം മഹീയസേ ശീർഷ്ണാവനാമം വിദധേനുകന്പിതഃ ൨൫


നാമാന്യനന്തസ്യ ഹതത്രപഃ പഠൻ ഗുഹ്യാനി ഭദ്രാണി കൃതാനി സ്മരൻ

ഗാം പര്യടംസ്തുഷ്ടമനാ ഗതസ്പൃഹഃ കാലം പ്രതീക്ഷൻ വിമദോ വിമത്സരഃ ൨൬


ഏവം കൃഷ്ണമതേർബ്രഹ്മന്നാസക്തസ്യാമലാത്മനഃ

കാലഃ പ്രാദുരഭൂത്കാലേ തഡിത്സൗദാമനീ യഥാ ൨൭


പ്രയുജ്യമാനേ മയി താം ശുദ്ധാം ഭാഗവതീം തനും

ആരബ്ധകർമനിർവാണോ ന്യപതത് പാഞ്ചഭൗതികഃ ൨൮


കൽപാന്ത ഇദമാദായ ശയാനേമ്ഭസ്യുദന്വതഃ

ശിശയിഷോരനുപ്രാണം വിവിശേന്തരഹം വിഭോഃ ൨൯


സഹസ്രയുഗപര്യന്തേ ഉത്ഥായേദം സിസൃക്ഷതഃ

മരീചിമിശ്രാ ഋഷയഃ പ്രാണേഭ്യോഹം ച ജജ്ഞിരേ ൩൦


അന്തർബഹിശ്ച ലോകാംസ്ത്രീൻ പര്യേമ്യസ്കന്ദിതവ്രതഃ

അനുഗ്രഹാന്മഹാവിഷ്ണോരവിഘാതഗതിഃ ക്വചിത് ൩൧


ദേവദത്താമിമാം വീണാം സ്വരബ്രഹ്മവിഭൂഷിതാം

മൂർച്ഛയിത്വാ ഹരികഥാം ഗായമാനശ്ചരാമ്യഹം ൩൨


പ്രഗായതഃ സ്വവീര്യാണി തീർഥപാദഃ പ്രിയശ്രവാഃ

ആഹൂത ഇവ മേ ശീഘ്രം ദർശനം യാതി ചേതസി ൩൩


ഏതദ്ധ്യാതുരചിത്താനാം മാത്രാസ്പർശേച്ഛയാ മുഹുഃ

ഭവസിന്ധുപ്ലവോ ദൃഷ്ടോ ഹരിചര്യാനുവർണനം ൩൪


യമാദിഭിര്യോഗപഥൈഃ കാമലോഭഹതോ മുഹുഃ

മുകുന്ദസേവയാ യദ്വത്തഥാത്മാദ്ധാ ന ശാമ്യതി ൩൫


സർവം തദിദമാഖ്യാതം യത്പൃഷ്ടോഹം ത്വയാനഘ

ജന്മകർമരഹസ്യം മേ ഭവതശ്ചാത്മതോഷണം ൩൬


സൂത ഉവാച


ഏവം സമ്ഭാഷ്യ ഭഗവാന്നാരദോ വാസവീസുതം

ആമന്ത്ര്യ വീണാം രണയൻ യയൗ യാദൃച്ഛികോ മുനിഃ ൩൭


അഹോ ദേവർഷിർധന്യോയം യത്കീർതിം ശാർങ്ഗധന്വനഃ

ഗായന്മാദ്യന്നിദം തന്ത്ര്യാ രമയത്യാതുരം ജഗത് ൩൮


ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതേ മഹാപുരാണേ പാരമഹംസ്യാം സംഹിതായാം പ്രഥമസ്കന്ധേ

വ്യാസനാരദസംവാദേ ഷഷ്ഠോധ്യായഃ