രാമായണം/ബാലകാണ്ഡം/അധ്യായം36

വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തിൽ നിന്ന്
Jump to navigation Jump to search
രാമായണം/ബാലകാണ്ഡം
രചന:വാൽമീകി
അധ്യായം36

1 തപ്യമാനേ തപോ ദേവേ ദേവാഃ സർഷിഗണാഃ പുരാ
 സേനാപതിം അഭീപ്സന്തഃ പിതാമഹം ഉപാഗമൻ
2 തതോ ഽബ്രുവൻ സുരാഃ സർവേ ഭഗവന്തം പിതാമഹം
 പ്രണിപത്യ ശുഭം വാക്യം സേന്ദ്രാഃ സാഗ്നിപുരോഗമാഃ
3 യോ നഃ സേനാപതിർ ദേവ ദത്തോ ഭഗവതാ പുരാ
 സ തപഃ പരം ആസ്ഥായ തപ്യതേ സ്മ സഹോമയാ
4 യദ് അത്രാനന്തരം കാര്യം ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ
 സംവിധത്സ്വ വിധാനജ്ഞ ത്വം ഹി നഃ പരമാ ഗതിഃ
5 ദേവതാനാം വചഃ ശ്രുത്വാ സർവലോകപിതാമഹഃ
 സാന്ത്വയൻ മധുരൈർ വാക്യൈസ് ത്രിദശാൻ ഇദം അബ്രവീത്
6 ശൈലപുത്ര്യാ യദ് ഉക്തം തൻ ന പ്രജാസ്യഥ പത്നിഷു
 തസ്യാ വചനം അക്ലിഷ്ടം സത്യം ഏവ ന സംശയഃ
7 ഇയം ആകാശഗാ ഗംഗാ യസ്യാം പുത്രം ഹുതാശനഃ
 ജനയിഷ്യതി ദേവാനാം സേനാപതിം അരിന്ദമം
8 ജ്യേഷ്ഠാ ശൈലേന്ദ്രദുഹിതാ മാനയിഷ്യതി തം സുതം
 ഉമായാസ് തദ് ബഹുമതം ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
9 തച് ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ കൃതാർഥാ രഘുനന്ദന
 പ്രണിപത്യ സുരാഃ സർവേ പിതാമഹം അപൂജയൻ
10 തേ ഗത്വാ പർവതം രാമ കൈലാസം ധാതുമണ്ഡിതം
  അഗ്നിം നിയോജയാം ആസുഃ പുത്രാർഥം സർവദേവതാഃ
11 ദേവകാര്യം ഇദം ദേവ സമാധത്സ്വ ഹുതാശന
  ശൈലപുത്ര്യാം മഹാതേജോ ഗംഗായാം തേജ ഉത്സൃജ
12 ദേവതാനാം പ്രതിജ്ഞായ ഗംഗാം അഭ്യേത്യ പാവകഃ
  ഗർഭം ധാരയ വൈ ദേവി ദേവതാനാം ഇദം പ്രിയം
13 ഇത്യ് ഏതദ് വചനം ശ്രുത്വാ ദിവ്യം രൂപം അധാരയത്
  സ തസ്യാ മഹിമാം ദൃഷ്ട്വാ സമന്താദ് അവകീര്യത
14 സമന്തതസ് തദാ ദേവീം അഭ്യഷിഞ്ചത പാവകഃ
  സർവസ്രോതാംസി പൂർണാനി ഗംഗായാ രഘുനന്ദന
15 തം ഉവാച തതോ ഗംഗാ സർവദേവപുരോഹിതം
  അശക്താ ധാരണേ ദേവ തവ തേജഃ സമുദ്ധതം
  ദഹ്യമാനാഗ്നിനാ തേന സമ്പ്രവ്യഥിതചേതനാ
16 അഥാബ്രവീദ് ഇദം ഗംഗാം സർവദേവഹുതാശനഃ
  ഇഹ ഹൈമവതേ പാദേ ഗർഭോ ഽയം സംനിവേശ്യതാം
17 ശ്രുത്വാ ത്വ് അഗ്നിവചോ ഗംഗാ തം ഗർഭം അതിഭാസ്വരം
  ഉത്സസർജ മഹാതേജാഃ സ്രോതോഭ്യോ ഹി തദാനഘ
18 യദ് അസ്യാ നിർഗതം തസ്മാത് തപ്തജാംബൂനദപ്രഭം
  കാഞ്ചനം ധരണീം പ്രാപ്തം ഹിരണ്യം അമലം ശുഭം
19 താമ്രം കാർഷ്ണായസം ചൈവ തൈക്ഷ്ണ്യാദ് ഏവാഭിജായത
  മലം തസ്യാഭവത് തത്ര ത്രപുസീസകം ഏവ ച
20 തദ് ഏതദ് ധരണീം പ്രാപ്യ നാനാധാതുർ അവർധത
21 നിക്ഷിപ്തമാത്രേ ഗർഭേ തു തേജോഭിർ അഭിരഞ്ജിതം
  സർവം പർവതസംനദ്ധം സൗവർണം അഭവദ് വനം
22 ജാതരൂപം ഇതി ഖ്യാതം തദാ പ്രഭൃതി രാഘവ
  സുവർണം പുരുഷവ്യാഘ്ര ഹുതാശനസമപ്രഭം
23 തം കുമാരം തതോ ജാതം സേന്ദ്രാഃ സഹമരുദ്ഗണാഃ
  ക്ഷീരസംഭാവനാർഥായ കൃത്തികാഃ സമയോജയൻ
24 താഃ ക്ഷീരം ജാതമാത്രസ്യ കൃത്വാ സമയം ഉത്തമം
  ദദുഃ പുത്രോ ഽയം അസ്മാകം സർവാസാം ഇതി നിശ്ചിതാഃ
25 തതസ് തു ദേവതാഃ സർവാഃ കാർതികേയ ഇതി ബ്രുവൻ
  പുത്രസ് ത്രൈലോക്യ വിഖ്യാതോ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
26 തേഷാം തദ് വചനം ശ്രുത്വാ സ്കന്നം ഗർഭപരിസ്രവേ
  സ്നാപയൻ പരയാ ലക്ഷ്മ്യാ ദീപ്യമാനം ഇവാനലം
27 സ്കന്ദ ഇത്യ് അബ്രുവൻ ദേവാഃ സ്കന്നം ഗർഭപരിസ്രവാത്
  കാർതികേയം മഹാഭാഗം കാകുത്സ്ഥജ്വലനോപമം
28 പ്രാദുർഭൂതം തതഃ ക്ഷീരം കൃത്തികാനാം അനുത്തമം
  ഷണ്ണാം ഷഡാനനോ ഭൂത്വാ ജഗ്രാഹ സ്തനജം പയഃ
29 ഗൃഹീത്വാ ക്ഷീരം ഏകാഹ്നാ സുകുമാര വപുസ് തദാ
  അജയത് സ്വേന വീര്യേണ ദൈത്യസൈന്യഗണാൻ വിഭുഃ
30 സുരസേനാഗണപതിം തതസ് തം അമലദ്യുതിം
  അഭ്യഷിഞ്ചൻ സുരഗണാഃ സമേത്യാഗ്നിപുരോഗമാഃ
31 ഏഷ തേ രാമ ഗംഗായാ വിസ്തരോ ഽഭിഹിതോ മയാ
  കുമാരസംഭവശ് ചൈവ ധന്യഃ പുണ്യസ് തഥൈവ ച