മഹാഭാരതം മൂലം/ആദിപർവം/അധ്യായം107

വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തിൽ നിന്ന്
Jump to navigation Jump to search
മഹാഭാരതം മൂലം/ആദിപർവം
രചന:വ്യാസൻ
അധ്യായം 107

1 [വൈ]
     തതഃ പുത്രശതം ജജ്ഞേ ഗാന്ധാര്യാം ജനമേജയ
     ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ വൈശ്യായാം ഏകശ് ചാപി ശതാത് പരഃ
 2 പാണ്ഡോഃ കുന്ത്യാം ച മാദ്ര്യാം ച പഞ്ച പുത്രാ മഹാരഥാഃ
     ദേവേഭ്യഃ സമപദ്യന്ത സന്താനായ കുലസ്യ വൈ
 3 [ജ്]
     കഥം പുത്രശതം ജജ്ഞേ ഗാന്ധാര്യാം ദ്വിജസത്തമ
     കിയതാ ചൈവ കാലേന തേഷാം ആയുശ് ച കിം പരം
 4 കഥം ചൈകഃ സ വൈശ്യായാം ധൃതരാഷ്ട്ര സുതോ ഽഭവത്
     കഥം ച സദൃശീം ഭാര്യാം ഗാന്ധാരീം ധർമചാരിണീം
     ആനുകൂല്യേ വർതമാനാം ധൃതരാഷ്ട്രോ ഽത്യവർതത
 5 കഥം ച ശപ്തസ്യ സതഃ പാണ്ഡോസ് തേന മഹാത്മനാ
     സമുത്പന്നാ ദൈവതേഭ്യഃ പഞ്ച പുത്രാ മഹാരഥാഃ
 6 ഏതദ് വിദ്വൻ യഥാവൃത്ഥം വിസ്തരേണ തപോധന
     കഥയസ്വ ന മേ തൃപ്തിഃ കഥ്യമാനേഷു ബന്ധുഷു
 7 [വ്]
     ക്ഷുച് ഛ്രമാഭിപരിഗ്ലാനം ദ്വൈപായനം ഉപസ്ഥിതം
     തോഷയാം ആസ ഗാന്ധാരീ വ്യാസസ് തസ്യൈ വരം ദദൗ
 8 സാ വവ്രേ സദൃശം ഭർതുഃ പുത്രാണാം ശതം ആത്മനഃ
     തതഃ കാലേന സാ ഗർഭം ധൃതരാഷ്ട്രാദ് അഥാഗ്രഹീത്
 9 സംവത്സരദ്വയം തം തു ഗാന്ധാരീ ഗർഭം ആഹിതം
     അപ്രജാ ധാരയാം ആസ തതസ് താം ദുഃഖം ആവിശത്
 10 ശ്രുത്വാ കുന്തീസുതം ജാതം ബാലാർകസമതേജസം
    ഉദരസ്യാത്മനഃ സ്ഥൈര്യം ഉപലഭ്യാന്വചിന്തയത്
11 അജ്ഞാതം ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ യത്നേന മഹതാ തതഃ
    സോദരം പാതയാം ആസ ഗാന്ധാരീ ദുഃഖമൂർച്ഛിതാ
12 തതോ ജജ്ഞേ മാംസപേശീ ലോഹാഷ്ഠീലേവ സംഹതാ
    ദ്വിവർഷസംഭൃതാം കുക്ഷൗ താം ഉത്സ്രഷ്ടും പ്രചക്രമേ
13 അഥ ദ്വൈപായനോ ജ്ഞാത്വാ ത്വരിതഃ സമുപാഗമത്
    താം സ മാംസമയീം പേശീം ദദർശ ജപതാം വരഃ
14 തതോ ഽബ്രവീത് സൗബലേയീം കിം ഇദം തേ ചികീർഷിതം
    സാ ചാത്മനോ മതം സത്യം ശശംസ പരമർഷയേ
15 ജ്യേഷ്ഠം കുന്തീസുതം ജാതം ശ്രുത്വാ രവിസമപ്രഭം
    ദുഃഖേന പരമേണേദം ഉദരം പാതിതം മയാ
16 ശതം ച കില പുത്രാണാം വിതീർണം മേ ത്വയാ പുരാ
    ഇയം ച മേ മാംസപേശീ ജാതാ പുത്രശതായ വൈ
17 [വ്യ്]
    ഏവം ഏതത് സൗബലേയി നൈതജ് ജാത്വ് അന്യഥാ ഭവേത്
    വിതഥം നോക്തപൂർവം മേ സ്വൈരേഷ്വ് അപി കുതോ ഽന്യഥാ
18 ഘൃതപൂർണം കുണ്ഡ ശതം ക്ഷിപ്രം ഏവ വിധീയതാം
    ശീതാഭിർ അദ്ഭിർ അഷ്ഠീലാം ഇമാം ച പരിഷിഞ്ചത
19 [വ്]
    സാ സിച്യമാനാ അഷ്ഠീലാ അഭവച് ഛതധാ തദാ
    അംഗുഷ്ഠ പർവ മാത്രാണാം ഗർഭാണാം പൃഥഗ് ഏവ തു
20 ഏകാധിക ശതം പൂർണം യഥായോഗം വിശാം പതേ
    മാംസപേശ്യാസ് തദാ രാജൻ ക്രമശഃ കാലപര്യയാത്
21 തതസ് താംസ് തേഷു കുണ്ഡേഷു ഗർഭാൻ അവദധേ തദാ
    സ്വനുഗുപ്തേഷു ദേശേഷു രക്ഷാം ച വ്യദധാത് തതഃ
22 ശശാസ ചൈവ ഭഗവാൻ കാലേനൈതാവതാ പുനഃ
    വിഘട്ടനീയാന്യ് ഏതാനി കുണ്ഡാനീതി സ്മ സൗബലീം
23 ഇത്യ് ഉക്ത്വാ ഭഗവാൻ വ്യാസസ് തഥാ പ്രതിവിധായ ച
    ജഗാമ തപസേ ധീമാൻ ഹിമവന്തം ശിലോച്ചയം
24 ജജ്ഞേ ക്രമേണ ചൈതേന തേഷാം ദുര്യോധനോ നൃപഃ
    ജന്മതസ് തു പ്രമാണേന ജ്യേഷ്ഠോ രാജാ യുധിഷ്ഠിരഃ
25 ജാതമാത്രേ സുതേ തസ്മിൻ ധൃതരാഷ്ട്രോ ഽബ്രവീദ് ഇദം
    സമാനീയ ബഹൂൻ വിപ്രാൻ ഭീഷ്മം വിദുരം ഏവ ച
26 യുധിഷ്ഠിരോ രാജപുത്രോ ജ്യേഷ്ഠോ നഃ കുലവർധനഃ
    പ്രാപ്തഃ സ്വഗുണതോ രാജ്യം ന തസ്മിൻ വാച്യം അസ്തി നഃ
27 അയം ത്വ് അനന്തരസ് തസ്മാദ് അപി രാജാ ഭവിഷ്യതി
    ഏതദ് ധി ബ്രൂത മേ സത്യം യദ് അത്ര ഭവിതാ ധ്രുവം
28 വാക്യസ്യൈതസ്യ നിധനേ ദിക്ഷു സർവാസു ഭാരത
    ക്രവ്യാദാഃ പ്രാണദൻ ഘോരാഃ ശിവാശ് ചാശിവ ശംസിനഃ
29 ലക്ഷയിത്വാ നിമിത്താനി താനി ഘോരാണി സർവശഃ
    തേ ഽബ്രുവൻ ബ്രാഹ്മണാ രാജൻ വിദുരശ് ച മഹാമതിഃ
30 വ്യക്തം കുലാന്ത കരണോ ഭവിതൈഷ സുതസ് തവ
    തസ്യ ശാന്തിഃ പരിത്യാഗേ പുഷ്ട്യാ ത്വ് അപനയോ മഹാൻ
31 ശതം ഏകോനം അപ്യ് അസ്തു പുത്രാണാം തേ മഹീപതേ
    ഏകേന കുരു വൈ ക്ഷേമം ലോകസ്യ ച കുലസ്യ ച
32 ത്യജേദ് ഏകം കുലസ്യാർഥേ ഗ്രാമസ്യാർഥേ കുലം ത്യജേത്
    ഗ്രാമം ജനപദസ്യാർഥേ ആത്മാർഥേ പൃഥിവീം ത്യജേത്
33 സ തഥാ വിദുരേണോക്തസ് തൈശ് ച സർവൈർ ദ്വിജോത്തമൈഃ
    ന ചകാര തഥാ രാജാ പുത്രസ്നേഹ സമന്വിതഃ
34 തതഃ പുത്രശതം സർവം ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ പാർഥിവ
    മാസമാത്രേണ സഞ്ജജ്ഞേ കന്യാ ചൈകാ ശതാധികാ
35 ഗാന്ധാര്യാം ക്ലിശ്യമാനായാം ഉദരേണ വിവർധതാ
    ധൃതരാഷ്ട്രം മഹാബാഹും വൈശ്യാ പര്യചരത് കില
36 തസ്മിൻ സംവത്സരേ രാജൻ ധൃതരാഷ്ട്രാൻ മഹായശാഃ
    ജജ്ഞേ ധീമാംസ് തതസ് തസ്യാം യുയുത്സുഃ കരണോ നൃപ
37 ഏവം പുത്രശതം ജജ്ഞേ ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ ധീമതഃ
    മഹാരഥാനാം വീരാണാം കന്യാ ചൈകാഥ ദുഃശലാ