മഹാഭാരതം മൂലം/ആദിപർവം/അധ്യായം168

വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തിൽ നിന്ന്
Jump to navigation Jump to search
മഹാഭാരതം മൂലം/ആദിപർവം
രചന:വ്യാസൻ
അധ്യായം 168

1 [വസ്]
     മാ ഭൈഃ പുത്രി ന ഭേതവ്യം രക്ഷസസ് തേ കഥം ചന
     നൈതദ് രക്ഷോഭയം യസ്മാത് പശ്യസി ത്വം ഉപസ്ഥിതം
 2 രാജാ കൽമാഷപാദോ ഽയം വീര്യവാൻ പ്രഥിതോ ഭുവി
     സ ഏഷോ ഽസ്മിൻ വനോദ്ദേശേ നിവസത്യ് അതിഭീഷണഃ
 3 [ഗ്]
     തം ആപതന്തം സമ്പ്രേക്ഷ്യ വസിഷ്ഠോ ഭഗവാൻ ഋഷിഃ
     വാരയാം ആസ തേജസ്വീ ഹുങ്കരേണൈവ ഭാരത
 4 മന്ത്രപൂതേന ച പുനഃ സ തം അഭ്യുക്ഷ്യ വാരിണാ
     മോക്ഷയാം ആസ വൈ ഘോരാദ് രാക്ഷസാദ് രാജസത്തമം
 5 സ ഹി ദ്വാദശ വർഷാണി വസിഷ്ഠസ്യൈവ തേജസാ
     ഗ്രസ്ത ആസീദ് ഗൃഹേണേവ പർവകാലേ ദിവാകരഃ
 6 രക്ഷസാ വിപ്രമുക്തോ ഽഥ സ നൃപസ് തദ് വനം മഹത്
     തേജസാ രഞ്ജയാം ആസ സന്ധ്യാഭ്രം ഇവ ഭാസ്കരഃ
 7 പ്രതിലഭ്യ തതഃ സഞ്ജ്ഞാം അഭിവാദ്യ കൃതാഞ്ജലിഃ
     ഉവാച നൃപതിഃ കാലേ വസിഷ്ഠം ഋഷിസത്തമം
 8 സൗദാമോ ഽഹം മഹാഭാഗ യാജ്യസ് തേ ദ്വിജസത്തമ
     അസ്മിൻ കാലേ യദ് ഇഷ്ടം തേ ബ്രൂഹി കിം കരവാണി തേ
 9 [വസ്]
     വൃത്തം ഏതദ് യഥാകാലം ഗച്ഛ രാജ്യം പ്രശാധി തത്
     ബ്രാഹ്മണാംശ് ച മനുഷ്യേന്ദ്ര മാവമംസ്ഥാഃ കദാ ചന
 10 [രാജാ]
    നാവമംസ്യാമ്യ് അഹം ബ്രഹ്മൻ കദാ ചിദ് ബ്രാഹ്മണർഷഭാൻ
    ത്വൻ നിദേശേ സ്ഥിതഃ ശശ്വത് പുജയിഷ്യാമ്യ് അഹം ദ്വിജാൻ
11 ഇക്ഷ്വാകൂണാം തു യേനാഹം അനൃണഃ സ്യാം ദ്വിജോത്തമ
    തത് ത്വത്തഃ പ്രാപ്തും ഇച്ഛാമി വരം വേദവിദാം വര
12 അപത്യായേപ്സിതാം മഹ്യം മഹിഷീം ഗന്തും അർഹസി
    ശീലരൂപഗുണോപേതാം ഇക്ഷ്വാകുകുലവൃദ്ധയേ
13 [ഗ്]
    ദദാനീത്യ് ഏവ തം തത്ര രാജാനം പ്രത്യുവാച ഹ
    വസിഷ്ഠഃ പരമേഷ്വാസം സത്യസന്ധോ ദ്വിജോത്തമഃ
14 തതഃ പ്രതിയയൗ കാലേ വസിഷ്ഠഃ സഹിതോ ഽനഘ
    ഖ്യാതം പുരവരം ലോകേഷ്വ് അയോധ്യാം മനുജേശ്വരഃ
15 തം പ്രജാഃ പ്രതിമോദന്ത്യഃ സർവാഃ പ്രത്യുദ്യയുസ് തദാ
    വിപാപ്മാനം മഹാത്മാനം ദിവൗകസ ഇവേശ്വരം
16 അചിരാത് സ മനുഷ്യേന്ദ്രോ നഗരീം പുണ്യകർമണാം
    വിവേശ സഹിതസ് തേന വസിഷ്ഠേന മഹാത്മനാ
17 ദദൃശുസ് തം തതോ രാജന്ന് അയോധ്യാവാസിനോ ജനാഃ
    പുഷ്യേണ സഹിതം കാലേ ദിവാകരം ഇവോദിതം
18 സ ഹി താം പൂരയാം ആസ ലക്ഷ്മ്യാ ലക്ഷ്മീവതാം വരഃ
    അയോധ്യാം വ്യോമ ശീതാംശുഃ ശരത്കാല ഇവോദിതഃ
19 സംസിക്ത മൃഷ്ടപന്ഥാനം പതാകോച്ഛ്രയ ഭൂഷിതം
    മനഃ പ്രഹ്ലാദയാം ആസാ തസ്യ തത് പുരം ഉത്തമം
20 തുഷ്ടപുഷ്ടജനാകീർണാ സാ പുരീ കുരുനന്ദന
    അശോഭത തദാ തേന ശക്രേണേവാമരാവതീ
21 തതഃ പ്രവിഷ്ടേ രാജേന്ദ്രേ തസ്മിൻ രാജനി താം പുരീം
    തസ്യ രാജ്ഞ ആജ്ഞയാ ദേവീ വസിഷ്ഠം ഉപചക്രമേ
22 ഋതാവ് അഥ മഹർഷിഃ സ സംബഭൂവ തയാ സഹ
    ദേവ്യാ ദിവ്യേന വിധിനാ വസിഷ്ഠഃ ശ്രേഷ്ഠ ഭാഗ് ഋഷിഃ
23 അഥ തസ്യാം സമുത്പന്നേ ഗർഭേ സ മുനിസത്തമഃ
    രാജ്ഞാഭിവാദിതസ് തേന ജഗാമ പുനർ ആശ്രമം
24 ദീർഘകാലധൃതം ഗർഭം സുഷാവ ന തു തം യദാ
    സാഥ ദേവ്യ് അശ്മനാ കുക്ഷിം നിർബിഭേദ തദാ സ്വകം
25 ദ്വാദശേ ഽഥ തതോ വർഷേ സ ജജ്ഞേ മനുജർഷഭ
    അശ്മകോ നാമ രാജർഷിഃ പോതനം യോ ന്യവേശയത്