ഈ കഥ നടന്നതു് എന്നാണെന്നറിഞ്ഞു കൂടാ. വളരെക്കാലം മുമ്പാണു്. അന്നു് കൊല്ലം കടപ്പുറത്തു് ഒരു മുക്കുവനും മുക്കുവത്തിയും പാൎത്തിരുന്നു- അന്തോണിയും അന്നയും.
അന്തോണി ദിവസവും കാലത്തേ ചാളത്തടിയിൽക്കേറി
കടലിൽ പോകും. ഉച്ചതിരിയുമ്പോൾ വല നിറയെ മീനുമായി തിരിച്ചെത്തും.
അതു വിറ്റു് അവർ സുഖമായി ജീവിച്ചു. അന്ന
ചുണയും തന്റേടവും ഉള്ള ഒരു യുവതിയായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഒരു ദോഷം - നല്ല വേഷം വേണം, നല്ല വീടു വേണം, ആഭരണങ്ങൾ
വേണം എന്നൊക്കെ എപ്പോഴും ഭൎത്താവിനെ അലട്ടും. ഭംഗിയുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച് കടപ്പുറത്തു കാറ്റുകൊള്ളാൻ വരുന്ന സ്ത്രീകളെക്കാണുമ്പോൾ അന്ന മുഖം വീൎപ്പിക്കും. അപ്പോൾ
അന്തോണി പറയും - "അന്നേ, പിണങ്ങേണ്ടാ.എല്ലാം നമുക്കു് ഈ കടൽ തരും."
അങ്ങനെയിരിക്കെ, അന്തോണി ഒരു
ദിവസം പതിവുപോലെ കടലിൽ പോയി വല വീശി. വല വലിച്ചെടുത്തപ്പോൾ അവൻ കരഞ്ഞുപോയി. അതിൽ ഒരു മത്സ്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ, അതൊരു അഴകുള്ള
മത്സ്യമായിരുന്നു. എന്തുകൊണ്ടെന്നറിഞ്ഞില്ല,
അന്തോണിക്കു് അതിനോടൊരു വാത്സല്യം
