74
ആഫ്രിക്കൻ നാടോടിക്കഥകൾ
വി എം രാജമോഹൻ
“അയ്യോ, നീയിതിന് തയാറായില്ലെങ്കിൽ രാജാവ് കോപിച്ചതുതന്നെ. അദ്ദേഹം നല്ലവനും ബുദ്ധിമാനുമാണ്. നീ ഈ കല്യാണത്തിന് സമ്മതിക്കൂ മകളേ" അച്ഛൻ മകളോട് അപേക്ഷിച്ചു.
അവസാനം സക്കിയ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു. “ശരി ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ വിവാഹം ചെയ്യാം. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം. രാജാവിന് എന്തെങ്കിലും ഒരു തൊഴിൽ അറിഞ്ഞിരിക്കണം. അദ്ദേഹം എന്തെങ്കിലും ഒരു തൊഴിൽ പഠിക്കാതെ ഞാൻ വിവാഹം കഴിക്കുകയേയില്ല. എന്നെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധികാരം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ഞങ്ങൾ എന്തുചെയ്യും? ഞങ്ങൾ ദരിദ്രരാകും. പട്ടിണി കിടന്നു മരിക്കും. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാനിങ്ങനെ പറഞ്ഞതെന്ന് രാജാവിനെ ഉണർത്തിച്ചാലും."
സക്കിയയുടെ പിതാവ് രാജാവിനെ വിവരം ധരിപ്പിച്ചു. പുഞ്ചിരിയോടെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “ നിങ്ങളുടെ പുത്രി സുന്ദരി മാത്രമല്ല ബുദ്ധിശാലികൂടിയാണ്. അവൾ പറയുന്നതുപോലെ ചെയ്യുന്നതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ. ഞങ്ങൾക്ക് ആഹ്ലാദകരമായ ഒരു ജീവിതമായിരിക്കും ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്നതെന്ന് ഉറപ്പാണ്."
അങ്ങനെ രാജാവ് ഒരു തൊഴിൽ പഠിച്ചു. തുണിനെയ്ത്ത്. വേഗത്തിൽ അദ്ദേഹം തൂവാല നെയ്യുവാൻ പഠിച്ചു. മനോഹരമായ ഒരു തൂവാല സമ്മാനമായി സക്കിയയ്ക്കു കൊടുത്തയച്ചു. “ഈ സമ്മാനം ഇഷ്ടമായാൽ അവൾ എന്നെ വിവാഹം കഴിക്കും, തീർച്ച അദ്ദേഹം വിചാരിച്ചു. സക്കിയ തൂവാല വളരെ ഇഷ്ടമായി. “തീർച്ചയായും അദ്ദേഹം എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു” അവൾ പറഞ്ഞു.
ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ അവരുടെ വിവാഹം നടന്നു. സന്തോഷകരമായി അവർ ജീവിതം ആരംഭിച്ചു. തന്റെ വിലയേറിയ ഉപദേശങ്ങൾ നൽകി സക്കിയ ഭരണകാര്യങ്ങളിൽ രാജാവിനെ സഹായിച്ചുവന്നു.
ഒരു ദിവസം രാജാവ് ഭാര്യയോട് ചോദിച്ചു “എന്റെ ജനങ്ങളെ എനിക്ക് മനസിലാക്കണം. അവർക്ക് ഭരണത്തെപ്പറ്റിയുള്ള അഭിപ്രായമെന്തെന്നും, എന്തൊക്കെയാണ് അവരുടെ ആവശ്യങ്ങളെന്നും എനിക്കറിയണം. അതിനെന്താണൊരു വഴി?
അൽപ്പനേരത്തെ ആലോചനയ്ക്കുശേഷം സക്കിയ പറഞ്ഞു “രാജാവേ, ഒരു മനുഷ്യന് മറ്റൊരു മനുഷ്യനെ ശരിക്കും മനസിലാകണമെങ്കിൽ അയാളോടൊത്തു ജീവിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ അയാളെ നിരന്തരം കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കണം. അങ്ങ് വേഷം മാറി സാധാരണക്കാരനെപ്പോലെ തെരുവുകളിലൂടെ നടക്കണം. അവരുടെ കൂടെ ജീവിക്കണം."
“നിന്റെ ഉപദേശം ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു” രാജാവ് പറഞ്ഞു. പിറ്റേന്ന് രണ്ടു മന്ത്രിമാരുമൊത്ത് വേഷം മാറി രാജാവ് തെരുവിലേക്കിറങ്ങി നടന്നു. ഉച്ചഭക്ഷണസമയമായി. “നമ്മൾ ആഹാരം കഴിക്കാനായി മടങ്ങുന്നില്ല. ഒരു ചായക്കടയിൽ കയറി നമുക്കു വല്ലതും തിന്നാം.” രാജാവ് മന്ത്രിമാരോടു പറഞ്ഞു. “നാട്ടുകാർ കഴിക്കുന്നതുതന്നെ നമുക്കും കഴിക്കണം."
