65
ആഫ്രിക്കൻ നാടോടിക്കഥകൾ
വി എം രാജമോഹൻ
ണ്ടായിരുന്നു. “എത്ര വലിയ കലം!” കലാരി അത്ഭുതപ്പെട്ടു. വൃദ്ധ കുടിലിനുള്ളിൽ നിന്ന തക്കം നോക്കി അവൻ ആ കലത്തിനടുത്തുചെന്നു. അതിനുള്ളിലേക്കു നോക്കി. അത് ശൂന്യമായിരുന്നു. അവർ പെട്ടെന്ന്
പുറത്തേക്കുവന്നതും അവൻ ഒളിച്ചതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. അമ്മൂമ്മ കലത്തിനടുത്തുചെന്നുനിന്ന് ഇങ്ങനെ പാടാൻ തുടങ്ങി.
“മാന്ത്രികക്കലമേ, മാന്ത്രികക്കലമേ
സൂപ്പുതരൂ സൂപ്പുതരു
മാന്ത്രികക്കലമേ മാന്ത്രികക്കലമേ
നല്ല ചൂടൻ സൂപ്പുതരൂ.
മാന്ത്രികക്കലമേ മാന്ത്രികക്കലമേ
വിൽക്കാൻ എനിക്ക് സൂപ്പുതരൂ.
മാന്ത്രികക്കലമേ മാന്ത്രികക്കലമേ
ജനത്തിനു വാങ്ങാൻ സൂപ്പുതരൂ.
പാടിത്തീർന്നപ്പോഴേക്കും കലത്തിൽ സൂപ്പു റെഡി. കലത്തിൽ നിന്നും ആവി പറക്കുന്നത് കലാരി കണ്ടു. സൂപ്പിന്റെ മണം കേട്ട് അവനു കൊതിവന്നു. അവന് നല്ല വിശപ്പുമുണ്ടായിരുന്നു. വൃദ്ധ കുടിലിനകത്തേക്കു കയറി. അപ്പോഴവൻ കലത്തിനടുത്തു ചെന്നു. അവൻ കലത്തിനടിയിലേക്കു നോക്കി. അവിടെ തീയൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ, കലം നിറയെ നല്ല ചൂടുള്ള കോഴി സൂപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
“കുറച്ച് സൂപ്പു കുടിക്കണം. എനിക്കത്രയ്ക്ക് വിശക്കുന്നു." അവൻ വിചാരിച്ചു. അവൻ കലത്തിൽ കൈയിട്ട് ഒരു കഷണം ഇറച്ചിയെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പെട്ടെന്ന് അമ്മൂമ്മ പുറത്തേക്കു വന്നു. അവൻ ഇറച്ചിയെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു. അവർ അലറി. “അയ്യോ, എന്റെ സൂപ്പേ...... നിന്നെ ഞാൻ......"
അവൻ കഴിയുന്നത്ര വേഗത്തിൽ താഴേക്ക് ഓടി. അമ്മൂമ്മ അവന്റെ പുറകെ ഓടി. പക്ഷേ കലാരിയെ പിടിക്കാൻ അവർക്ക് സാധിച്ചില്ല. അവൻ ഓടിയോടി അവസാനം വീട്ടിലെത്തി. താൻ കണ്ട കാര്യങ്ങൾ അവൻ
