പണ്ടുപണ്ട് ഒരു നാട്ടിൽ ഒരമ്മൂമ്മ ഉണ്ടായിരുന്നു. ചന്തയിൽ നല്ല ഒന്നാന്തരം സൂപ്പ് വിൽക്കലായിരുന്നു അവരുടെ തൊഴിൽ. കോഴി സൂപ്പായിരുന്നു അവർ വിറ്റിരുന്നത്. അവരുടെ പേര് ആർക്കും അറിയാമായിരുന്നില്ല. അവരുടെ വീടോ നാടോ ഏതൊന്നും ആർക്കും അറിഞ്ഞുകൂടായിരുന്നു. എന്തുകൊണ്ടാണ് അവരുടെ സൂപ്പിനു മാത്രം ഇത് രുചിയെന്നും ആർക്കും പിടികിട്ടിയിരുന്നില്ല. അവർ കൊണ്ടു വരുന്ന സൂപ്പിന് എപ്പോഴും നല്ല ചൂടുണ്ടായിരുന്നു. അതൊന്നും തെരക്കാൻ ആരും മിനക്കെട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യം. ആർക്കും അതിന് നേരമില്ലായിരുന്നു. എല്ലാവരും അവരുടെ കൈയിൽ നിന്ന് സൂപ്പ് വാങ്ങിക്കുടിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
ദിവസവും രാവിലെതന്നെ അവർ ചന്തയിൽ എത്തും. ഒരു വലിയ മൺകലവും ചുമന്നാണ് അവർ വരുന്നത്. എന്നിട്ട് ഒരു മരത്തണലിൽ അവർ ഇരിപ്പുറപ്പിക്കും. വളരെ വേഗം അവരുടെ സൂപ്പ് വിറ്റുതീരും.
ആ ചന്തയ്ക്കടുത്ത് ഒരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ പേര് കലാരി. അവന് സൂപ്പ് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. എവിടെനിന്നാണ് ഈ അമ്മുമ്മ വരുന്നതെന്നറിയാൻ കലാരിക്ക് കൗതുകമായി.
ഒരു ദിവസം കച്ചവടവും കഴിഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞ കലവും തലയിൽ വച്ച് അവർ മടങ്ങുകയായിരുന്നു. കലാരി അവർ അറിയാതെ അവരെ പിന്തുടർന്നു. ഒരുപാടു ദൂരം അവർ അങ്ങനെ നടന്നു. പിന്നെ അവർ ഒരു വലിയ മല കയറാൻ തുടങ്ങി. നേരം സന്ധ്യയായി. കലാരിക്ക് പേടി തോന്നി. എങ്കിലും ധൈര്യം സംഭരിച്ച് അവൻ അവരുടെ പിറകെ നടന്നു. ഒടുവിൽ അവർ കുന്നിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലെത്തി. അവിടെ ഒരു കൊച്ചുകുടിലുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മൂമ്മ അതിനകത്തേക്ക് കടന്നു. കലാരി അവരറിയാതെ മുറ്റത്തിനടുത്ത് ഒളിച്ചുനിന്നു. അവിടെ ഒരു വമ്പൻ കലം ഇരിപ്പു
