29
ആഫ്രിക്കൻ നാടോടിക്കഥകൾ
വി എം രാജമോഹൻ
സെർക്കിയിലെത്തി ഞങ്ങളുടെ നാട്ടുകാരെ സഹായിക്കൂ” ഇത്രയും പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അയാൾ മരിച്ചുപോയി.
എയ്ബയും സെയ്ബയും സെർക്കിയിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായി. അവരുടെ അച്ഛനമ്മമാർ അതിനെ എതിർത്തു. “നാടുവാഴിക്ക് നിങ്ങളെ ഇഷ്ടമല്ല. നിങ്ങൾ ജനിച്ചയുടനെ കൊല്ലാനൊരുങ്ങിയ ആളാണ്. അതു കൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്നും ഓടിപ്പോന്നത്.
പക്ഷേ ധീരന്മാരായ ഇരട്ടകളുടെ തീരുമാനത്തിന് ഇളക്കമുണ്ടായില്ല. “സെർക്കി നമ്മുടെ നാടാണ്. നമ്മുടെ നാട്ടുകാരെ നാമല്ലെങ്കിൽ പിന്നാരാണ് സഹായിക്കാനുണ്ടാവുക. നമ്മുടെ കടമ നമുക്ക് നിറവേറ്റിയേ പറ്റൂ.” അവർ സെർക്കിയിലേക്കു വേഗം പുറപ്പെട്ടു. അവിടെയെത്തിയ അവർ ഉഗ്രൻ പോരാട്ടം നടത്തി. സെർക്കികൾ ജയിച്ചു. ശത്രുക്കൾ ജീവനുംകൊണ്ടോടി. യുദ്ധം അവസാനിച്ചു.
വിജയം ആഘോഷിക്കാൻ നാടുവാഴി ഒരു വിരുന്നൊരുക്കി. അതിൽ സെയ്ബയും എയ്ബയും പങ്കുകൊണ്ടു. വിരുന്നിനിടയിൽ ഒരാൾ എഴുന്നേറ്റു പറഞ്ഞു, “ഇവിടെ രണ്ടു ചെറുപ്പക്കാരുണ്ട്. അവർ സഹോദരന്മാരാണ്. മിടുമിടുക്കരായ പോരാളികൾ. പക്ഷേ അവരാരാണെന്ന് നമുക്കറിയില്ലല്ലോ?”
ഇരട്ടകളുടെ അമ്മാവനും ആ വിരുന്നിൽ പങ്കെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം നാടുവാഴിയോടു പറഞ്ഞു “അങ്ങോർക്കുന്നുണ്ടോ പതിനെട്ടു വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പം നാടുകടത്തിയ ഇരട്ടക്കുട്ടികളെ. വലതു കൈയിൽ മറുകുള്ള ഒരു കുട്ടിയും ഇടതു കൈയിൽ രണ്ടു മറുകുള്ള മറ്റൊരു കുട്ടിയും. അതേ ഇരട്ടകളാണിവർ."
ഗ്രാമത്തലവൻ എഴുന്നേറ്റ് അവരോട് മാപ്പു ചോദിച്ചു. ധാരാളം സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി അവരെ മാതാപിതാക്കളുടെ അടുത്തേക്കയച്ചു. അവരെ തിരികെ നാട്ടിലേക്കു ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ടൊരു കത്തു നൽകാനും അദ്ദേഹം മറന്നില്ല.
അന്നുമുതൽ ആ നാട്ടിൽ ഇരട്ടകളെ കൊല്ലുന്ന പതിവ് എന്നന്നേക്കുമായി അവസാനിപ്പിച്ചു.
