ഉള്ളടക്കത്തിലേക്ക് പോവുക

താൾ:ഹാസ്യരേഖകൾ.pdf/115

വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തിൽ നിന്ന്
ഈ താളിൽ തെറ്റുതിരുത്തൽ വായന ഉണ്ടായിട്ടില്ല
മഹാകവി നീലൻ

യ്ക്ക് ഒരു മാത്രയും രണ്ടാമത്തെ വരിയിൽ ഒടുവിൽ ഒരു മാത്രയും കളഞ്ഞാൽ കിട്ടുന്നതാകുന്നു.

ലക്ഷണം:-

ഗണം ദ്വക്ഷരമേഴെണ്ണ-
മരയും പാദമൊന്നിലും
മറ്റേതിലാറും നിന്നീടിൽ
നിമ്നോന്നതയതിന്നു പേർ
ഗുരുതന്നെയെഴുത്തെല്ലാ-
മടിയറ്റാൽ നിറുത്തണം.

ഉദാ:-അനുപമകൃപാനിധിയഖിലബാന്ധവൻ ശക്യജിനദേവൻ ധൎമ്മരരി ചൊരിയും നാളിൽ.

എന്ന ഈരടിയെ,

ആനൂപാമാ കൃപാനീധീയാഖീലാ ബന്ധുശാക്യ
ജീനാദേവൻ ധൎമ്മാരശ്മീ ചൊരിയുമ്പോൾ.

എന്നു മാറിയാൽ അതു നിന്മോന്നതയാകുന്നു.

പ്രസ്തുത ശ്ലോകത്തിനു നായകൻ ആവിഷ്കരിക്കുന്നത്, സുഗുണങ്ങൾ ഇണങ്ങുന്ന സജ്ജനങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ടു വന്നപേക്ഷിച്ചാലും ആ അപേക്ഷകളെ ഗണിക്കാതെ ചില വങ്കന്മാർ വെറും വേഷമോടികളിൽ ഭ്രമിച്ചു ജാള്യതയും അവമാനവും അനുഭവിക്കുന്നു എന്ന ലോകോത്തരമായ ആശയത്തെ ആകുന്നു. മുരിക്കിൻപൂവിൽ തേനില്ല. വാസനയില്ല. എന്നിട്ടും വണ്ട് അതിന്റെ നിറപ്പകിട്ടിൽ ഭ്രമിച്ചു പങ്കപ്പെടുന്നു. അടുത്തുതന്നെ സുരഭിലങ്ങളായ ജാതീചമ്പകങ്ങളുണ്ട്. അവ അവന്റെ സമാഗമത്തെ സാഭിലാ

"https://ml.wikisource.org/w/index.php?title=താൾ:ഹാസ്യരേഖകൾ.pdf/115&oldid=224649" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്