കൗടില്യന്റെ അർത്ഥശാസ്ത്രം/മൂന്നാമധികരണം

വിക്കിഗ്രന്ഥശാല സംരംഭത്തിൽ നിന്ന്
Jump to navigation Jump to search
കൗടില്യന്റെ അർത്ഥശാസ്ത്രം
ധർമ്മസ്ഥീയം - മൂന്നാമധികരണം

[ 251 ] ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം


ഒന്നാമദ്ധ്യായം


അയ്മ്പത്തേഴും അയ്മ്പത്തെട്ടും പ്രകരണങ്ങൾ
വ്യവഹാരസ്ഥാപന, വിവാദപദനിബന്ധം
ധർമ്മസ്ഥന്മാർ (ധർമ്മാധികാരികൾ) മൂന്നുപേരും അമാത്യന്മാർ മൂന്നുപേരും ചേർന്ന് ജനപദങ്ങളുടെ സന്ധി, സംഗ്രഹണം,ദ്രോണമുഖം,സ്ഥാനീയം വ്യവഹാരങ്ങളെസ്സബേന്ധിച്ച് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യണം.

     *   തിരോഹിതങ്ങൾ (പ്രച്ഛന്നമായി ചെയ്തവ),അന്തരംഗാകൃയതങ്ങൾ(??ഹാന്തരഭാഗത്തിങ്കൽ വച്ച ചെയ്തവ),??നകരുകൃതങ്ങൾ???(രാത്രിയിൽ ചെയ്തവ),അരണ്യകൃതങ്ങൾ(കാട്ടിൽവെച്ച്ചെയ്തവ),ഉപധികൃതങ്ങൽ(വ്യഗമയി ചെയ്തവ),ഉപഹ്വരകൃതങ്ങൽ(വിജനസ്ഥലത്തുവച്ച ചെയ്തവ) ഏന്നിങ്ങനെയുള്ള 

ഇടപാടുകളെസ്സംബന്ധിച്ച വ്യവഹാരങ്ങളെ നിഷേധിക്കണം.അവയുടെ കർത്താവിന്നും കാരയിതാവിന്നും ‍‍പൂര്വ്വസാഹസം ദണ്ഡം ശ്രോതാക്കൾക്ക (സാക്ഷികൾക്ക്)ഓരോരുത്തർക്കും അതിൻറെ പകുതി ദണ്ഡം. ശ്രദ്ധേയന്മാർ(വിശ്വാസ്യന്മാർ;നിഷ്തപടന്മാർ) ആണെങ്കിലാകട്ടേ ദ്രവ്യവ്യപനയം(ദ്രവ്യഹാനി)മാത്രമേ ഉള്ളു.


. * തിരോഹിതങ്ങൾ സ്വാമിതിരോഹിതം(ഉടമസ്ഥന്റെ??????), ദേശതിരോഹിതം (കണ്ട സാക്ഷികളില്ലാതെ ചെയ്യുത്), കാലതിരോഹിതം (കാചഹരണം വന്നിട്ടു ചെയ്യുത്),ക്രിയാതിരോഹിതം (കമണലേഖ്യം) [ 252 ] ൨൫൨ ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം എന്നാൽ, പരോക്ഷമായിട്ടുള്ള ആധികർണ്ണഗ്രഹണം. (വസ്തു പണയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടുള്ള ഋണാദാനം) സംബന്ധിച്ചവയോ, അവക്തവ്യകരങ്ങളോ(ആക്ഷേപത്തിനിട നൽകാത്തവ) ആയിട്ടുള്ള തിരോഹിതവ്യവഹാരങ്ങൾ സിദ്ധിക്കും( നിലനില്ക്കും). ദായം( ദായവിഭാഗം), നിക്ഷേപം ( വുദ്രവയ്ക്കാതെ സൂക്ഷിപ്പാനേല്പിച്ച വസ്തു), വിവാഹം എന്നിവയെസ്സംബന്ധിച്ച വ്യവഹാരങ്ങളും, വീട്ടിൽനിന്നുപുറത്തിറങ്ങാത്തവരായും,വ്യാധിതമാരായും അമൂഢസംജ്ഞക (സംദ്ഞാഹാനിവരാത്തവർ)ളായുമിരിക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ വ്യവഹാരങ്ങളും അന്തരഗാരകൃതങ്ങളാകിലും സിദ്ധിക്കും. ,സാഹസം (കവച്ച്) ,അനുപ്രവേശം, കലഹം, വിവ്ഹം, രാജനിയോഗം എന്നിവ സംബന്ധിച്ച വ്യവഹാരങ്ങളും,പൂർവരാത്രവിയവഹാരികളുടെ (രാത്രിപൂർവ്വഭാഗത്തിൽ ഇടപാടുചെയ്യുന്ന വേശ്യാശൗണ്ഡികാദികളുുടെ) വ്യവഹിരങ്ങളും രാത്രികൃതങ്ങളായാലും സിദ്ധിക്കും. സാർത്ഥം (വണികസംഘം), വ്രജം (ഗോപന്മാർ), ആശ്രമം (ത്പസന്മാർ), വ്യാധന്മാർ,ചാരണന്മാർ, എന്നിവരുടെ വ്യവഹാരങ്ങളും അരണ്യകൃതങ്ങളായാലും സിദ്ധിക്കും. ഗൂഢാജീവികളുടെ (വ്യാജസ്വർണ്ണാദികൾകൊണ്ടു വ്യാപരിക്കുന്നവർ) വിഷയത്തിലുള്ള വ്യവഹാരങ്ങൾ ഉപധികൃതങ്ങളായാലും സിദ്ധിക്കും. ചിലർ അധികർണ്ണഗ്രഹണം എന്നു പദച്ഛദം ചെയ്കയും അന്യരുടെ കർണ്ണത്തിൽ ഗ്രഹിപ്പിച്ചിട്ടു ചെയ്യുന്ന ഇടപിട് എന്നർത്ഥം പാകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. [ 253 ]

                     ൨൫൩

൫൭-ം ൫൮-ം പ്രകരണങ്ങൾ ഒന്നാം അധ്യായം മിഥസ്സമവായു ( സ്ത്രീപുരുഷന്മാരുടെ രഹസ്സമ്പ്രയോഗം) വിഷയത്തിലുളള വ്യവഹാരങ്ങൾ ഉപഹാരകൃതങ്ങളായാലും സിദ്ധിക്കും.ഇവയിൽനിന്നു വിപരീതങ്ങളായിട്ടുളള വ്യവഹാരങ്ങൾ സിദ്ധിക്കുകയില്ല.അപ്രകാരം തന്നെ അപാശ്രയവാന്മാരാൽ (അസ്വതന്ത്രന്മാരാൽ) ചെയ്യപ്പെട്ട, അതായതു പിതാവിരിക്കെ പുത്രനാലും പുത്രൻ കാര്യം നോക്കിയിരിക്കെ പിതാവിനാലും നിഷ്കുല (കുലഭ്രഷ്ടൻ)നായ ഭ്രതാവിനാലും അവിഭക്താംശനായ കനിഷ്ഠനാലും ഭർത്താവൊ പുത്രനൊ കാര്യക്ഷമനായുളളപ്പോൾ സ്ത്രീയാലും ദാസൻ, ആഹിതൻ (ഈടുവയ്ക്കപ്പെട്ടവൻ) എന്നിവരാലും അപ്രാപ്തവ്യവഹാരൻ (വ്യവഹാരപ്രാപ്തി വരാത്തവൻ) അതീതവ്യവഹാരൻ (വ്യവഹാരപ്രാപ്തികാലം കഴിഞ്ഞവൻ) എന്നിവരാലും അഭിശസ്തൻ (പാപകർമ്മദൂഷിതൻ),പ്രവ്രജിതൻ,വ്യംഗൻ,വ്യസനി (സ്ത്രീമദ്യാദിവ്യസനമുളളവൻ) എന്നിവരാലും ചെയ്യപ്പെട്ട വ്യവഹാരങ്ങളും സിദ്ധിക്കുകയില്ല. എന്നാൽ ഇതു നിസ്പഷ്ടവ്യവഹാരന്മാരായവരെ (വ്യവഹാരാധികാരം നൽകപ്പെട്ടവർ) ഒഴിച്ചുമാത്രമാണ് . അവരിൽവച്ചും [ 254 ] ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരം കാലത്തിലും സ്വകരണം കൊണ്ടു ചെയ്യപ്പെട്ടവയും, ചാരങ്ങൾ തികഞ്ഞവയും, ശുദ്ധന്മാരായ ദേശന്മാ (സാക്ഷികൾ)രോടുകൂടിയവയും, രൂപലക്ഷണപ്രമാണഗുണങ്ങൾ ദൃഷ്ടങ്ങളായിട്ടുള്ളവയുമായ എല്ലാ വ്യവഹാരങ്ങളും സിദ്ധിക്കും.* ഇവയുടെയീല്ലാം കരണം (പ്രമാണം), ആദേശ(തീറ്)ത്തെയും ആധി(പണയം)യേയും ഒഴിച്ചു, പശ്ചിമ (ഒടുവിൽ എഴുതിയത്)മായിട്ടുള്ളതാണ്. വിശ്വസ്യമായി സ്വീകരിക്കേണ്ടത്- ഇങ്ങനെ വ്യഹാരസ്ഥാപന സംവത്സരം, ഋതു, മാസം, പക്ഷം, ദിവസം(തിഥി), കരണം(തിഥ്യർദ്ധം),അധികരണം (വിചാരണചെയ്യുന്നസ്ഥാനം),ഋണം എന്നിവയേയും സമർത്ഥാവസ്ഥയെ (അർത്ഥസംബന്ധത്തെ) ചെയ്തവരായ വേദകാവേദകന്മാരുടെ (വാദിപ്രതിവാദികളുടെ)ദേശം, ഗ്രാമം, ജാതി, ഗോത്രം, നാമം, കർമ്മം എന്നിവയേയും എഴുതിയിട്ടു വദിപ്രതിവാദികളുടെ ചോദ്യങ്ങളെ അർത്ഥക്രമമനുസരിച്ചു ലേഖനം ചെയ്യണം. ലേഖനം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞാൽ അവയെ വഴിപോലെ പരിശോധിക്കുകയും വേണം. ‌----------------------------------------‌--------------

  • താന്താങ്ങളൂടെ വർഗ്ഗതിലും ദേശത്തിലും ചെയ്തവ എന്നതിന്നു അരണ്യചരന്മാർ മുതലായവർ അരണ്യാദികളില്വെച്ചു ചെയ്തവ, കർമ്മകരാദികൾ കർമ്മകാരാടിസ്ഥനങ്ങളിൽ വെച്ചു ചെയ്തവ എന്നിത്യാദിരീത്യാ താർപര്യം ഗ്രഹിക്കേണ്ടതാണ്. താന്താങ്ങളുടെ വർഗ്ഗത്തിലും കാലത്തിലുമെന്നതിന്നു രാത്രിവ്യവഹാരികൾ രാത്രിയിൽ ചെയ്തവ,ദിവാവ്യവഹാരികൾ പകൽ ചെയ്തവ എന്നിങ്ങനെ തുടങ്ങി അർത്ഥം ഗ്രഹിക്കണം. ചാരങ്ങളെന്നാൽ എല്ലാ കരണങ്ങളിലും അത്യന്താപേക്ഷിതങ്ങളായ സ്ഥാനം കാലം, ഇരുകക്ഷികളുടേയും സാന്നിദ്ധ്യം മുതലായ സമുദാചാരങ്ങളെന്നർത്ഥം. രൂപം=ആകൃതി, ലക്ഷണം=തിരിച്ചറിവാനുഌഅ ചിഹ്നം, പ്രമാണം=അളവു, ഗുണം=ശുക്ലനീലത്വാദി ഇവ വ്യഹാരവിഷയമായ വസ്തുകളുടേതാകുന്നു. [ 255 ] 255

57ഉം 58ഉം പ്രകരണങ്ങൾ ഒന്നാം അധ്യായം മുൻപെഴുതിയ പാദത്തെ വിട്ടു വേറെ ഒരു പാദത്തിലേക്കു സംക്രമിക്കുക. മുപുപറഞ്ഞതിനെ പിൻപുപറഞ്ഞ അർത്ഥത്തോട് അഭിസന്ധാനംചെയ്യാതിരിക്കുക $ അനഭിഗ്രാഹ്യ (അദൂഷണീയം)മായിട്ടുഌഅ പരവാക്യത്തെ ദുഷിച്ചിട്ട് അതിനെ സമർത്ഥിക്കാതിരിക്കുക, ദേശനെ (സാക്ഷിയെ)നിർദ്ദേശിക്കാമെന്നു പ്രതിജ്ഞചെയ്തിട്ടു "നിർദ്ദേശിക്കുക" എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ നിർദ്ദേശിക്കാതിരിക്കുക, ഹീനദേശനെ (പ്രതിജ്ഞചെയ്തതിനേക്കാൾ എണ്ണത്തിൽ കുറവായ സാക്ഷികളെ)യോ അദേസനെ (സാക്ഷിയാവാൻ പാടില്ലാത്തവനെ) യൊ സാക്ഷിയായിട്ടു നിർദ്ദേശിക്കുക, നിർദ്ദേശിക്ക്പ്പെട്ടവരിൽ നിന്ന് അന്യനായ, സാക്ഷിയെ ഹാജറാക്കുക, ഹാജറായ സാക്ഷി താൻ കണ്ട് അർത്ഥത്തെ പറയുമ്പോൾ "അങ്ങനെയല്ല്" എന്നു പറഞ്ഞു അനുസരിക്കുക, സാക്ഷികളാൽ നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ട കാര്യത്തെ സമ്മതിക്കാതിരിക്കുക, സംസാരിപ്പാൻ പാടില്ലാത്ത് സ്ഥലത്തുവച്ച് സാക്ഷികളുമായി തമ്മിൽ സംഭാഷണം ചെയ്യുക- ഇവയെല്ലാം# "പരോക്തഹേതുക്കളാകുന്നു" പരോക്തന്നു (പരാജിതന്ന്) വ്യഹഹാരപ്പെട്ട സംഖ്യയുടെ പഞ്ചബന്ധം (അഞ്ചിരട്ടി) ദണ്ഡം; സ്വയംവാദിക്കു (സാക്ഷിയില്ലായ്കയാൽ പരാജിതനായവന്ന്) ദശബന്ധം ദണ്ഡം; പുരുഷഭൃതി (അധികരണപുരുഷന്മാർക്കുള്ള വേതനം) അഷ്ട്മാംശം; പഥിഭക്തം (സാക്ഷികൾക്കുള്ളവഴിച്ചേലവ്) സാധനങ്ങളുടെ വിലയനുസരീച്ച്; ഇതു രണ്ടും നിയമ്യൻ (പരാജിതൻ) കൊടുക്കേണ്ടതാണ്.


  • വാക്പാരുഷ്യമെന്നോ മറ്റോ എഴുതിച്ചിട്ടു പിന്നെ ദണ്ഡപാരുഷ്യമെന്നോ മറ്റോ പറയുക.

$ആദ്യം പശുഹിരണ്യധാന്യങ്ങൾ എന്നോ മറ്റോ പറഞ്ഞിട്ടു പിന്നെ ഹിർണ്യമാത്രം എന്നോ മറ്റോ പറയുക.

  1. പരോക്തഹേതുക്കൾ= പരാജയഹേതുക്കൾ. [ 256 ] 256

ധർമ്മസ്തീയം മൂന്നാമധികരണം അഭിയുതന്നു (വ്യവഹാരത്തിൽ പ്രതിവാദിയായവന്ന്) അഭിയോക്താവിന്റെ മേൽ പ്രത്യഭിയോഗം (എതിർവ്യവഹാരം)ചെയ്വാൻ പാടില്ല. എന്നാൽ ഇതു കലഹം, സാഹസം, വണിക്സംഘം, എന്നിവയെ ഒഴിച്ചുമാത്രമാണ്.* ഒരുവനാൽ അഭിയുക്തനായിരിക്കുന്നവന്റെ പേരിൽ വേറേ ഒരഭിയോഗം കൊണ്ടുവരുന്നതിന്നും പാടില്ല പ്രതിവാദിയുടെ പ്രത്യുതി കേട്ടാൽ അതിന്ന് അന്നേദിവസംതന്നെ അഭിയോക്താവ് സമാധാനം പഋയാതിരിക്കുന്നപക്ഷം അയാൾ പരോക്തനായി ഭവിക്കും. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, അഭിയോക്താവ് കാര്യനിശ്ചയം ചെയ്തു വന്നവനായതുകൊണ്ടുതന്നെ. അഭിയുക്തൻ അങ്ങനെയല്ല. അവൻ വാദിയുടെ വാദം കേട്ടു സമാധാനം പറയാതിരുന്നാൽ മൂന്നു ദിവസ്മോ ഏഴുദിവസമോ പ്രതിവചനകാലം നൽകുന്നതാണ്. അതിന്നുമേൽ അവന്നു കുറഞ്ഞതു മൂന്നുപണമോ കവിഞ്ഞതു പന്ത്രണ്ടുപണമോ ദണ്ഡം വിധിക്കും. മൂന്നുപക്ഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും പ്രതിവചനം പറയാതിരുന്നാൽ അവന്നു പരോക്തദണ്ഡം വിധിക്കുകയും, അവതെ വകയായി എന്തെല്ലാം ദ്രവ്യങ്ങളുണ്ടോ അവയിൽനിന്ന് അഭിയോക്താവിന്നു ചെല്ലേണ്ടതു കൊടുപ്പിക്കുകയുംവേണം. പക്ഷേ പ്രത്യുപകരണങ്ങൾ (ജീവികാർത്ഥമായ പണികൾക്കുള്ള കരി, നുകം മുതലായ ഉപകരണങ്ങൾ) ഇതിൽനിന്നു ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണ്. അതുതന്നെ (പ്രതിവചനം പറയാത്ത, അഭിയുതന്നുള്ളതുതന്നെ) യാണ് അഭിയോക്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്ന് നിഷ്പതനം ചെയ്യുന്ന (ചാടിപ്പോകുന്ന) അഭി


  • കലഹാദികളെ സംബന്ധിച്ചും വണീക്സംഘാദികൾക്കും പ്രത്യഭിയോഗം ചെയ്വാൻ വിരോധമില്ലെന്നു താത്പര്യം. [ 257 ] 257

57ഉം-58ഉം പ്രകരണങ്ങൾ ഒന്നാം അധ്യായം
യുക്ത്ന്നുമുള്ള ദണ്ഡം.അഭിയോക്താവണു'അങ്ങനെ നിഷ്പതനം ചെയ്യുന്നതെങ്കിൽ നിഷ്പതനസമയത്തുതന്നെ പരാജിതനായി ഭവിക്കും

വ്യവഹാരം നിലവിലുള്ളപ്പോൾ മരിച്ചുപോവുകയോ വ്യസനി(ആപത്തിൽപ്പെട്ടവൻ)യായിത്തീരുകയൊ ചെയ്ത അഭിയുക്ത്ന്റ ധനം സാക്ഷിവചന്മാർ(സാക്ഷികളാൽ പറയപ്പെട്ട അവകാശികൾ)വാങ്ങിക്കൊള്ളണം.
അഭിയുക്തൻ പരാജിതനായാൽ അഭിയോക്താവ് പരാജയദണ്ഡം കെട്ടി അവനെക്കൊണ്ട് രാജാവിനു വേണ്ടി കർമ്മം ചെയ്യിക്കണം അല്ലെങ്കിൽ ആധിയായിട്ട് ഇഷ്ട്മുള്ള മറ്റൊരുവനെ പ്രവേശിപ്പിക്കുകയുമാകാം അങ്ങനെകർമ്മകരണത്തിനായി നിയോഗിക്കുംബൊൾ അവനു രക്ഷോഘ്നങ്ങളായ രക്ഷകൾ ചെയ്കയും വേണം.ഇപ്രകാരം കർമ്മം ചെയ്യിക്കുന്നതു ബ്രാഹ്മണനെ ഒഴിച്ചു ശേഷമുള്ളവരെ മാത്രമേ പാടുള്ളു
ചതുർവ്വർണ്ണാശ്രമോപേരു-
ലോകാചാരങ്ങൾ കക്കയാൽ
മായുന്ന ധർമ്മങ്ങൾക്കെല്ലാം
രാജധർമ്മം പ്രവർത്തകം-
വിവാദത്തിന്നു കൽനാലു:
ധർമ്മവും,വ്യവഹാരവും,
ചരിത്രം,രാജനിയമം-
പിൻപുള്ളതിനിതിൽബ്ബലം.
അതിൽ സത്യസ്ഥിത്ം ധർമ്മം,
സാക്ഷിസ്ഥം വ്യവഹാരവും, [ 258 ] ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം

ചരിത്രം പുംസമൂഹസ്ഥം,
ശാസനം രാജദണ്ഡനം.

ധർമ്മേണ കാക്കും ഭൂപന്നു
സ്വധർമ്മംസ്വർഗ്ഗസാധകം;
മറിച്ചാം രക്ഷ ചെയ്യാഞ്ഞാൽ
മിത്ഥ്യാദണ്ഡമണയ്ക്കിലും.

പുത്രങ്കലും ശത്രുവിലും
ദൊഷംബോൽ സമമായക്രത്ം
ദണ്ഡമൊന്നണിഹപര-
ലൊകരക്ഷകമൊർക്കുകിൽ-

ധർമ്മത്താൽ, വ്യവഹാരത്താൽ,
സംസ്ഥയാൽ, ന്യായദർശനാൽ
ശാസിക്കിൽ ചതുരന്തോർവ്വി
ജയിക്കും ഭൂമിപാലകൻ.

സംസ്ഥയോടോ ധർമ്മശാസ്ത്ര-
ത്തോടോ രാജാനുശാസനം
വിരോധിക്കുന്നിടത്തർത്ഥം
ധർമ്മത്താൽ നിർണ്ണയിക്കണം

ശാസ്ത്രം ധർമ്മന്യായമോടു
വിരോധിച്ചുവരും വിധൗ
ന്യായം പ്രമാണമായീടും
ശാസ്ത്രം തത്ര വിലുപ്തമാം.

ദോഷം കാണുക, ദോഷത്തെ
സ്വയമായ് സംവദിക്കുക
ഇരുപക്ഷത്തിലും ചോദ്യ-
മൃജുവായിട്ടിരിക്കുക; [ 259 ] 259 അയ്മ്പത്തൊമ്പതാം പ്രകരണം രണ്ടാം അധ്യായം കാരണം കാണും, ശപഥ-
മിവയാമർത്ഥസാധകം
[ 260 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/271 [ 261 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/272 [ 262 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/273 [ 263 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/274 [ 264 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/275 [ 265 ] മൂന്നാം അധ്യായം.


'ശുശ്രുഷ,ഭർമ്മം ,പാരുഷ്യം ,ദ്വേഷം ,അതിചരം, ഉപകാരവ്യവഹാരപ്രതിഷേധം.'

പന്ത്രണ്ടു വയസ്സായ സ്ത്രീ പ്രാപ്തവ്യവഹാരയാകും പതിനാറുവയസ്സായ പുരുഷനും വ്യവഹാരപ്രപ്തിവരും. അതിന്നുമേൽ ശുശ്രുഷ ചെയ്യാതിരുന്നാൽ (ഗുരുജനങ്ങളെ അനുസരിക്കാതിരുന്നാൽ ) സ്ത്രീക്കുപന്ത്രണ്ടുപണം ദണ്ഡം പുരുഷന് അതിലിരട്ടി ദണ്ഡം. ഒരുസ്ത്രീക്കുള്ള ഭർമ്മണ്യ (ചെലവിനുള്ള ധനം ) ഇ ത്രകാലത്തേക്കിന്നതെന്നു നിർദ്ദേശിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ അ വൾക്കുള്ള ഗ്രാസാച്ഛാദനം( അന്നവസ്ത്രങ്ങൾ) ഒരോ ആൾക്കുമുള്ള വീതമനുസരിച്ചൊ സവിശേഷമായോ കൊ ടുക്കണം.കാലനിർദ്ദേശം ചെയ്തിട്ടുള്ള പക്ഷം അതുതന്നെ സംഖ്യകണക്കാക്കികൊടുക്കണം . ബന്ധവും(കൊടു പ്പാൻ ബാക്കിയുള്ളത്)കൊടുക്കണം.ശൂൽക്കം,സ്ത്രീധനം, ആധിവേദനികം എന്നിവ അവൾ വാങ്ങിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ ആയതിനും ബന്ധം കൊടുക്കേണ്ടതാണ്. ശ്വാശൂ രകുലത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയോ ഭാഗം വാങ്ങുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ ഭർത്താവിന്റെ പേരിൽ ചേലവിനുള്ള അഭിയോഗം കൊണ്ടുചെല്ലുവാൻ പാടില്ല-ഇങ്ങനെ ഭർമ്മം. ഭാർയ്യ അവിനിതയായിരുന്നാൽ "നഗ്നേ,വിനഗ്നേ,നൃംഗേ, അപിതൃകേ ( അച്ഛനില്ലാത്തവളെ ) ,അമാതൃകേ " എന്നിങ്ങനെ സംബോധന ചെയ്ത് വിനയം ഗ്രഹിപ്പിക്കണം . വേണുദലം (മുളവടി),കയറു,കയ്യ എന്നിവയിൽ ഒന്നികൊണ്ട് പുരുഷത്തിങ്കൽ മൂന്നിപ്രവശ്യം അടിക്കുകയും ചെയ്യാം. ഇതിനെ അതിക്രമിച്ചുനടന്നാൽ വാക്പാരുഷ്യത്തിന്നും ദണ്ഡാപാരുഷ്യത്തിനുമുള്ള ദണ്ഡങ്ങളിൽ

34. [ 266 ] ൨൬൬ ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം പകുതി ഭർത്താവിനു വിധിക്കുന്നതാണ്. ഭർത്താവ് ബാ ഹ്യവിഹാരങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുകകാരണം സ്ത്രീക്കു ഈർഷ തോന്നുവാൻ ദ്വാരങ്ങളുണ്ടാകുമ്പോൾ മേൽപ്പറഞ്ഞതുത ന്നെയാണ് സ്ത്രീക്കു ഭർത്താവിങ്കലും പ്രയോഗിക്കുവാനുള്ള തു്. എന്നാൽ അവളുടെ സഗതിയിൽ അത്യന്തം (ദ ണ്ഡം) വാകാരുഷ്യത്തിന്നും ഒന്ധപാരുഷ്യത്തിനുമുള്ളതു തികച്ചും വിധിക്കുന്നതാണ്. ഇങ്ങനെ പാരുഷ്യം.

ഭർത്താവിനെ ശേഷിക്കുന്ന വെറുക്കുന്ന സ്ത്രീ എഴ് ആർത്തവങ്ങൾ (ഋതുകാലങ്ങൾ) മുഴുവൻ ഭർത്താവിനെ അഭി ഗമിക്കാതിരുന്നിട്ടു പിന്നെ അമിഗമിക്കേണമെന്നു തോ ന്നിയാൽ അപ്പോൾത്തന്നെ ആഭരണം ഭർത്താവിൻറെ ക

യ്യിൽ ന്യാസമായിക്കൊടുത്തിട്ട' അന്യസ്ത്രീയോടുകൂടി ശ

യിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിൻറ സമീപത്തു പശ്ചാത്താപത്തോ ടുകൂടി ചെല്ലണം, ഭർത്താവു സ്ത്രീയെ ദ്വേഷിക്കുന്നതായാൽ ഭിക്ഷുകി, അന്യാധി ( സ്ത്രീധനം സൂ ചഷിക്കുന്നവൻ), ജ്ഞാ തി എന്നിവരിൽ ആരുടെയെങ്കിലും ഗൃഹത്തിങ്കൽ ഏക യായി പാക്കുന്ന ഭാട്ടയുടെ സമീപത്തിൽ പശ്ചാത്താപ ത്തോടുകൂടി ചെല്ലണം. ഭർത്താവ് അന്യസ്ത്രീയോടുകൂടി സംഗമിക്കുകയോ സവയായ അപസപ്പയെ (ഭൂതിയെ)

ഉപഗമിക്കുകയോ ചെയ്തതിന്നു അടയാളമുണ്ടായിട്ടും മി 

ത്ഥ്യാവാദം ചെയ്യുന്നതായാൽ അദ്ദേഹം പന്ത്രണ്ടു പണം കൊടുക്കണം.

ഭാര്യയെ മോചിക്കുവാൻ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഭർത്താവിന്നു തന്നെ ശേഷിക്കുന്ന ഭാര്യയേയോ, ഭർത്താവിനെ മോചി പ്പാൻ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഭാര്യക്കു തന്നെ ദേഷിക്കുന്ന ഭാ ർത്താവിനേയോ ഉപേക്ഷിക്കുവാൻ പാടുള്ളതല്ല. പരസ്പരം ദ്വേ ഷമുണ്ടായാൽ മാത്രമേ അവക്കു മോക്ഷം (മോചനം) ചെയ്യുാൻ പാടുള്ളൂ. സ്ത്രീയുടെ വിപ്രകാരം (അപരാധം) [ 267 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/278 [ 268 ] ൨൬൮ ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം ക്കണം. ഓരോ അടിക്കും ഓരോ പണം ശൂൽക്കമായിക്കൊടുക്കുന്ന പക്ഷം ഈ അടിശ്ശിക്ഷയിൽനിന്നു് ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യാം.-ഇങ്ങനെ അതിചാരം.

അന്യോന്യം ഒരുപകാരവും പാടില്ലെന്നു നിഷേധിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീപുരുഷൻമാർക്കു ക്ഷുദ്രദ്രവ്യങ്ങൾ ഉപകാരമായിക്കൊടുത്താൽ പന്ത്രണ്ടു പണവും, സ്ഥൂലദ്രവ്യങ്ങൾ കൊടുത്താൽ ഇരുപത്തിനാലുപണവും, സ്വർണ്ണമോ സ്വർണ്ണനാണ്യമോ കൊടുത്താൽ അയമ്പത്തിനാലു പണവും സ്ത്രീക്കു ദണ്ഡം : പുരുഷനാണെങ്കിൽ അതിലിരട്ടി .അതന്നെ അഗമ്യന്മാരായ സ്ത്രീപുരുഷന്മാർക്കാണു് ചെയ്തതെങ്കിൽ മേൽപറഞ്ഞതിൽ പകുതിയാണ് ദണ്ഡം. പ്രതിഷിദ്ധന്മാരായ പുരുഷന്മാർക്കാണ് [ 269 ]  
          നാലാം അധ്യായം

നിഷ്പതനം,പത്ഥ്യനുസരണം,ഹ്രസ്വപ്രവാസO,

        ദീർഘപ്രവാസം. 

ഭർത്താവിൻറെ വിപ്രകാരം (അപരാധം)കാരണമായി ട്ടല്ലാതെ ഭർതൃഗൃഹത്തിങ്കൽനിന്നു നിഷ്പതനംചെയ്ത (പുറ ത്തേക്കുപോയ) സ്ത്രീക്കു" ആറുപണം ദണ്ഡഠ; പോകരുതെന്നു നിഷേധിച്ചിട്ടാണ് പോയതെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ടു പണം.പ്രതിവേശഗൃഹO (അയൽഗൃഹം) കടന്നുപോയെങ്കിൽ ആറുപണം. പ്രാതിവേശികൻ, ഭിക്ഷു, വൈദേഹകൻ എന്നിവർക്കു താമസിപ്പാൻ സ്ഥലമോ ഭിക്ഷയോ കൊടുക്കുകയോ അവരുടെ പണ്യo വാങ്ങുകയോ ചെയ്താൽ പന്ത്രണ്ടുപണം ദണ്ഡo; ഗൃഹത്തിൽ കടക്കരുതെന്നു നിഷേധിക്കപ്പെട്ടവരായ പ്രാതിവേശികാദികളോടാണ് ഈ വക ഇടപാടുകൾ ചെയ്തതെങ്കിൽ പൂർവ്വസാഹസദണ്ഡം. പരഗൃഹങ്ങളെ (അയൽവക്കത്തുള്ള വീടുകളെ) അതിക്രമിച്ചു പോയെങ്കിൽ ഇരുപത്തിനാലുപണം ദണ്ഡം. പരന്റെ ഭാര്യയ്ക്കു, ആപത്തുകളിലൊഴികെ, താമസിപ്പാൻ സ്ഥലം കൊടുത്താൽ നൂറുപണം ദണ്ഡം. വാരണംചെയ്തിട്ടോ അറിയാതെകണ്ടോ ആണ് അവൾ വന്നതെങ്കിൽ ദോഷമില്ല.

    പതിവിപ്രകാരം (ഭർത്താവിന്റെ അപരാധം)കാര ണം ഭർത്താവിന്റെ ജ്ഞാതിയോ സുഖാവസ്ഥനോ (ഗൃഹസ്ഥനോ), ഗ്രാമികനോ, അന്വാധിയോ ( സ്ത്രീധനം സൂക്ഷിക്കുന്നവൻ)ആയ പുരുഷന്റെയോ,ഭിക്ഷുകിയോ ജ്ഞാതിയോ ആയ സ്ത്രീയുടേയൊ ഗൃഹങ്ങളിലൊന്നിൽ പുരുഷന്മാരില്ലാത്തപ്പോൾ പോകുന്നതിന്നു ദോഷമില്ലെന്നു ആചാര്യന്മാർ പറയുന്നു.എന്നാൽ ജ്ഞാതിഗൃഹത്തിലേക്കു പോകുന്നതിൽ അവിടെ പുരുഷന്മാരുള്ള പക്ഷവും ദോഷമില്ലെ [ 270 ] ൨൭൦

ധർസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം ന്നാണ് കൌടില്യമതം. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, സാധ്വിജനത്തിന്നു ശലം(വ്യഭിചരണം)എങ്ങനെ സംഭവിക്കും? എളുപ്പത്തിൽ അതു് അറിവാൻ കഴിയുന്നതുമാണല്ലോ. മരണം, വ്യാധി, വ്യസനം, ഗഭം എന്നിവ നിമിത്തമായിട്ടു ജ്ഞാതികലഗമനം അപ്രതിഷിദ്ധം തന്നെയാണ്. ആവക നിമിത്തം പോകുന്ന സ്ത്രീയെ വാരണംചെയ്യുന്ന പുരുഷന്നു പന്ത്രണ്ടുപണം ദണ്ഡം. എന്നാൽ ആവക നിമിത്തങ്ങളിലും സംഗതി മറച്ചുവച്ചുംകൊണ്ടു പോകുന്നതായാൽ സ്ത്രീ ധനം പിടിച്ചടക്കുന്നതാണ്. ജ്ഞാതികൾ അവളെ സ്വഗൃഹത്തിൽ ഒളിച്ചിരുത്തുന്നതായാൽ അവക്കു ചെല്ലേണ്ടുന്ന ശുൽക്കശേഷം നഷ്ടപ്പെടുന്നതുമാണ്. ഇങ്ങനെ നിഷ്പതനം. ഭത്തൃഗൃഹത്തിൽനിന്നു നിഷ്തിച്ചിട്ടു മറെറാരു ഗ്രാമത്തിലേക്കു പോയാൽ പന്ത്രണ്ടുപണം ദണ്ഡം കൊടുക്കേണ്ടതും സ്ഥാപ്യകാരണം (ഭർത്താവിന്റെ കയ്യിൽ ന്യാസമായി കൊടുത്തിട്ടുള്ള ആഭരണം) നഷ്ടപ്പെടുന്നതുമാണ്. ഗമ്യനായ (കൂടെപ്പോകാവുന്ന) പുരുഷനോടുകൂടി പുറപ്പെട്ടുപോയാൽ ഇരുപത്തിനാലുപണം ദണ്ഡം കൊടുക്കേണ്ടതും ഭജേദാനം (ചെലവിനു കൊടുക്കൽ), തീത്ഥഗമനം (ഋതുകാലത്തിങ്കൽ ഗമിക്കൽ) എന്നിവയൊഴികെ ഭത്താവുമായിട്ടുള്ള സവ്വ ധമ്മങ്ങൾക്കുമുള്ള അധികാരം ഇല്ലാതാകുന്നതുമാണ്. അങ്ങനെ ഒരു സ്ത്രീയെ ഗ്രാമാന്തരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്ന പുരുഷന്നു്', അവൻ സ്ത്രീക്കു തുലമായ ശ്രഷ്ഠതയുള്ളവനാണെങ്കിൽ, സാഹസം ദണ്ഡം. പാപീയാൻ (ശ്രേഷ്ഠതകുറഞ്ഞവൻ) ആണെങ്കിൽ മധ്യമ സാഹസം ദന്ധം. ബന്ധുവാണു കൊണ്ടുപോകുന്നതെങ്കിൽ ദണ്ഡമില്ല. എന്നാലും കൊണ്ടുപോകരുതെന്നു വിലക്കീട്ടു പിന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നതായാൽ പകുതി ദണ്ഡം. ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതാണ്. മാഗ്ഗത്തിങ്കലോ വ്യന്തരത്തിങ്ക [ 271 ] ൨൭൧ അയ്മ്പത്തൊമ്പതാം പ്രകരണം നാലാം അധ്യായം ലോ (വഴിയിൽനിന്നുവിട്ട സ്ഥലം) ഗൂഢപ്രദേശത്തേക്കു ഗമിക്കുന്നതായാൽ മൈഥുനാർത്ഥമാണ് അതെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. ശങ്കിതനോ പ്രതിഷിദ്ധനോ ആയ പുരുഷനോടു കൂടി പത്ഥ്യനുസരണം (വഴിയിൽ പിൻതുടർന്നു പോവുക) ചെയ്താൽ സംഗ്രഹണമാണ് അതെന്ന് അറിയണം. താളാവചരൻ, ചാരണൻ, മത്സ്യബന്ധകൻ, ലുബ്ധകൻ, ഗോപാലൻ, ശൗണ്ഡികൻ എന്നിവരുടെയും പ്രസൃഷ്ടിസ്ത്രീകന്മാരായ (സ്തീകളോടുകീടി സഞ്ചിരിക്കുന്നവരായ) മറ്റുള്ളവരുടെയും സ്ത്രീകൾക്കു പത്ഥ്യനുസരണം ദോഷമാകയില്ല. എന്നാൽ അവരിലും ഭർത്താവിന്റെ പ്രതിഷേധമുണ്ടായിട്ടു ഒറു സ്ത്രീയെക്കൊണ്ടുപോകുന്ന പുരഷന്നും അങ്ങനെ പോകുന്ന സ്ത്രീക്കും പകുതി ദണ്ഡം വീതം വിധിക്കുന്നതാണ്. ഇങ്ങനെ പത്ഥ്യനുസരണം. ഹ്രസ്വപ്രവാസികളായ (വേഗം മടങ്ങിവരാമെന്നു നിശ്ചയിച്ച് ദേശാന്തരത്തേക്കുപോയ) ശൂദ്രൻ, വൈശ്യൻ, ക്ഷത്രിയൻ, ബ്രാഹ്മണൻ എന്നിവരുടെ അപ്രജാതന്മാരായ (പ്രസവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത) ഭാര്യമാർ സംവത്സരോത്തരമായ കാലം. ഭർത്താവിന്റെ വരവിനെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കണം ക്ഷമിക്കണം. പ്രവാസകാലത്തേക്കു വേണ്ടതു പ്രതിവിധാനം ചെയ്തിട്ടാണ് ഭർത്താക്കൻമാർ പോയതെങ്കിൽ മേൽപറഞ്ഞതിന്റെ ഇരട്ടി കാലം പ്രതീക്ഷിക്കണം. പ്രതിവിധാനം ചെയ്യാതെ ഭർത്താവു ദേശാന്തരത്തേക്കുപോയ സ്ത്രീ

ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം ശേഷമാണു വിഭാഗം ചെയ്യേണ്ടതു്. അതിന്നു മുൻപു ഭാ ഗിക്കുന്നതായാൽ അപ്രാപ്തവ്യവഹാരന്മാരായവർക്കുള്ള അംശം അവർക്കു വ്യവഹാരപ്രാപ്തിവരുന്നതുവരെ ദേയവി ശുദ്ധമായിട്ട് (ഋണബാധ്യതകൂടാതെകണ്ടു) മാതൃബന്ധു ക്കളുടെയോ ഗ്രാമവൃദ്ധന്മാരുടേയോ കയ്യിൽ സ്ഥാപിക്ക ണം. പ്രോഷിതൻ(ദേശാന്തരം പോയവൻ)ആയവന്നു ള്ള ഭാഗവും ഇങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യണം. അസന്നിവിഷ്ട ന്മാർ(വിവാഹം കഴിയാത്തവർ‍)ആയിട്ടുള്ളവർക്കു വിവാ ഹം കഴിഞ്ഞവർക്കു വേണ്ടിവന്നേടത്തോളം നൈവേശനി കം(വിവാഹച്ചെലവു്) നൽകണം . കന്യകമാർക്കു അ പ്രകാരംതന്നെ പ്രാദാനികവും (പെണ്കൊടയ്ക്കുവേണ്ട ദ്ര വ്യം)കൊടുക്കണം .

        ഋണവും മുതലും രണ്ടും സമമായിട്ടു ഭാഗിക്കേണ്ടതാ

ണ്. നിഷ്കിഞ്ചനന്മാർ(മുതലൊന്നുമില്ലാത്തവർ) [ 277 ] അറുപതാം പ്രകരണം അഞ്ചാം അധ്യായം മ്മിൽ വർഞ്ചിക്കപ്പെട്ടത്) അന്തർഹിതമോ (മറച്ചുവയ്ക്കപ്പെട്ടത്)അവിജ്ഞാതോൽപ്പന്നമോ (അറിയാതെ കിടന്നിട്ട് അറിഞ്ഞു പിടിച്ചത്)ആയിട്ടുള്ള ദ്രവ്യത്തെ പിന്നേയും ഭാഗിക്കണം. അദായാദകമായ(അവകാശിയില്ലാത്ത)ദ്രവയത്തെ സ്ത്രീയുടെ ജീവിതനിർവഹണത്തിനു വേണ്ടതും മരിച്ചവന്റെ പ്രേതകാര്യത്തിനു വേണ്ടതും കഴിച്ചു , രാജാവു ഹരിക്കണം. എന്നാൽ ഇതു ശ്രോതിയൻമാരുടെ ദ്രവ്യത്തിന്നു ബാധകമല്ല. ശ്രോത്രിയദ്രവ്യത്തിന്ന് അവകാശികളില്ലാതെ വന്നാൽ അതു ത്രൈവിദ്യൻമാർക്കു (മൂന്നു വേദങ്ങളിലും അധീതികളായവർക്കു )ദാനം ചെയ്യെണം. പതിതനായവൻ,പതിതങ്കൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ, ക്ലീബൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ളനർക്കു ദ്രവ്യാംശത്തിനു അവകാശമില്ല. ജഡൻ,ഉത്തമൻ,അന്ധവൻ, കുഷ്ഠി എന്നിവർക്കും അങ്ങനെത്തന്നെ. എന്നാൽ ആ ജഡാദികൾ വിലാഹം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവരുടെ ജഡത്വാദി ദോഷമില്ലാത്ത മക്കൾക്ക് അംശം ലഭിക്കും. മറ്റുള്ളവർക്ക് അന്നവസ്ത്രങ്ങൾ മാത്രമേ ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. അതും പതിനാറൻമാരായവരെ ഒഴിച്ചു മാറ്റാം. അജഡാദികൾ വേറിട്ടു ബീജശക്തി നശിക്കുകിൽ ബാന്ധവൻമാർ ജനിപ്പിച്ച പുത്രരാമംശഭാഗികൾ കൗടല്യന്റെ അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിൽ ധർമ്മസ്ഥീയമെന്ന മൂന്നാമധികരണത്തിൽ, ദായവിഭാഗത്തിൽ ദായക്രമം എന്ന അഞ്ചാം അദ്ധ്യായം. [ 278 ] ഒരു സ്ത്രീയുടെ പുത്രന്മാരിൽ ജ്യേഷ്ഠന്നുള്ള അംശം ബ്രാഹ്മണർക്കു ആടുകൾ ; ക്ഷത്രിയർക്കു കുതിരകൾ; വൈശ്യർക്കു പശുക്കൾ; ശൂദ്രർക്കു കുറിയാടുകൾ കാണലിംഗങ്ങളായിട്ടുള്ള (ഒരു കണ്ണുപൊട്ടുക തുടങ്ങിയ അംഗവൈകല്യമുള്ളവ) ആടുകൾ മുതലായവ പുത്രന്മാരിൽ മധ്യമന്നുള്ള അംശമാണ്; ഭിന്നവർണ്ണങ്ങൾ ( പല നിറങ്ങളോടു കൂടിയവ) ആയിട്ടുള്ളവ കനിഷ്ഠന്നുള്ള അംശമാകുന്നു. നാൽക്കാലികളില്ലാത്തപക്ഷം രത്നങ്ങളൊഴിച്ചു ശേഷമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങളുടെ പത്തിലൊരു ഭാഗം ജ്യേഷ്ഠന്നു് അധികാംശമായിട്ടെടുക്കാം. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, ജ്യേഷ്ഠപുത്രൻ സ്വധാപാശം (പിതൃകർമ്മമാകുന്ന പാശം ) ബന്ധിച്ചിട്ടുള്ളവനായതുകൊണ്ടുതന്നെ _ ഇങ്ങനെയാണ് ഉശനസ്സിന്റെ മതപ്രകാരമുള്ള വിഭാഗം.

അച്ഛൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പരിവാപ (ഉപകരണങ്ങൾ ) ത്തിൽ നിന്നു യാനവും ആഭരണവും ജ്യേഷ്ഠാംശം ശയനവും ആസനവും ഭുക്തകാംസ്യവും ( ഉണ്ണുന്ന ഓട്ടുകിണ്ണം) മധ്യമാംശം കറുത്ത ധാന്യവും ആയസവും (ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ള വസ്തുക്കൾ) ഗൃഹോപകരണവും കാളയും വണ്ടിയും കനിഷ്ഠാംശം ഇവ കഴിച്ചു ശേഷമുമുള്ള ദ്രവ്യങ്ങളോ ദ്രവ്യമോ എല്ലാ പുത്രന്മാർക്കും സമമായിട്ടു ഭാഗിക്കണം ഭഗിനിമാർ അദായാദകൾ ( ദായത്തിൽ അംശം കിട്ടുവാൻ അവകാശമില്ലാത്തവർ ) ആണ് എന്നാൽ അവർക്കു അമ്മ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പരിവാപത്തിൽ നിന്നു ഭുക്തകാംസ്യവും ആഭരണവും ലഭിപ്പാനവകാശമുണ്ട്.

ജ്യേഷ്ഠൻ മാനുഷഹീനൻ( പൗെരുഷമില്ലാത്തവൻ) ആണെങ്കിൽ മേൽപ്പറഞ്ഞതിൽ നിന്നു മൂന്നിലൊരു ഭാഗ [ 279 ] ൨൭൯

അറുപതാം പ്രകരണം  ആറാം അദ്ധ്യായം  വും, അന്യായവൃത്തിയോ  ധർമ്മകാര്യങ്ങളെ കൈവെടിഞ്ഞവനോ ആണെങ്കിൽ നാലിലോരു ഭാഗവും മാത്രമേ അവന്നു ജ്യേഷ്ഠാംശമായി ലഭിക്കയുള്ളൂ. കാമചാരൻ(തോന്നിയതുപോലെ നടക്കുന്നവൻ) ആണെങ്കിൽ ജ്യേഷ്ഠാംശം വുഴുവനും നഷ്ടപ്പെടുന്നതുമാണ്.  ഇതുകൊണ്ടു മധ്യമന്റെയും കനിഷ്ടന്റെയും കാര്യം പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. മധ്യമകനിഷ്ടൻമാരിഴ്‍വച്ചു മാനുഷോപേതനായിട്ടുള്ളവന്നു മേൽപ്പറഞ്ഞ ജ്യേഷ്ഠാംശം മുഴുവനും നഷ്ടപ്പെടുന്നതുമാണു്.  ഇതുകൊണ്ടു മധ്യമന്റെയും കനിഷ്ഠന്റെയും കാര്യം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. മധ്യമകനിഷ്ഠന്മാരിൽവച്ചു മാനുഷോപേതനായിട്ടുള്ളവന്നു മേൽപറഞ്ഞ ജ്യേഷ്ഠാംശത്തിൽനിന്നു പകുതി ലഭിക്കുന്നതാണ്.  ഒരച്ഛന്നു് അനേകം സ്ത്രീകളിൽ ജനിച്ച പുത്രന്മാരിൽവച്ച്, അമ്മമാരുടെ ഇടയിൽ ഒരുവൾ സംസ്കൃത( ബ്രഹ്മാദിവിധിപ്രകാരം വേട്ടവൾ) യാണ് മറ്റൊരുവൾ അസംസ്കൃതയാണ് എന്നോ ഒരാൾ കന്യ (വിവാഹത്തിന്നു മുമ്പു അക്ഷതയോനി)യാണ് മറ്റൊരാൾ കൃതക്രിയ (വിവാാഹത്തിന്നു മുമ്പു ക്ഷതയോനി) യാണ്എന്നോ വ്യത്യാസമില്ലാത്തപക്ഷം, പൂർവ്വജനനം കൊണ്ടാണ് ജ്യേഷ്ഠത്വം പൂർവ്വജനനം കൊണ്ടാണ് ജ്യേഷ്ഠത്വവും തീർച്ചയാക്കേണ്ടതു്. ഒരു സ്ത്രീ ഇരട്ടപെറ്റുണ്ടായ രണ്ടു പുത്രന്മാരും ജ്യേഷ്ഠത്വവും  പൂർവ്വജനനംകൊണ്ടാണ് തീരുമാനിക്കേണ്ടതു്.   സൂതൻ( ബ്രാഹ്മണിയിൽ ക്ഷത്രിയനു പിറന്നവൻ), മാഗധൻ( ക്ഷത്രിയസ്തീയിൽ വൈശ്യന്നു പിറന്നവൻ), വ്രാത്യൻ( ഉപനയനംചെയ്യാതെ വിവാഹം ചെയ്ത ബ്രാഹ്മണന്നു സവർണ്ണസ്ത്രീയിൽ പിറന്നവൻ ), രഥകാരൻ എന്നിവരുടെ അനേകസ്ത്രീജാതകന്മാർക്ക് ഐശ്വര്യം.  അമ്മമാർക്കു വ്യത്യാസമള്ളപക്ഷം പൂർവ്വജനനംകോണ്ടല്ല മാതാവിന്റെ ഭേദംകോണ്ടാണ് ജ്യേഷ്ടത്വം കണക്കാക്കേണ്ടത്. സംസ്കൃതശായ മാതാവിന്റെ പുത്രന്നു ഉത്തരകാലത്തിൽ ജനിച്ചാലും അസംസ്കൃതയുടെ പുത്രനെ അപേക്ഷച്ചും , കന്യാപുത്രന്നു കൃതക്രീയയുടെ പുത്രനെ അപേക്ഷച്ചും ജ്യേഷ്ടത്വംഉണ്ടെന്നർത്ഥം. [ 280 ] ൨൮൦

ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം (ആളുടെ ശക്തി) അനുസരിച്ചാണ് ദായവിഭാഗം ശേഷമുള്ളവർ ഐശ്വർയ്യവാനവനെ ആശ്രയിച്ചു ജീവിക്കണം എല്ലാവരും അനീശ്വരന്മാരാണെങ്കിൽ സമമായിട്ടു ഭാഗിക്കണം

        ഒരുവനും നാലുവർണ്ണങ്ങളിലും വിവാഹം ചെയ്തു പുത്രന്മാരുണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ 

അവരിൽവച്ചു ബ്രാഹ്മണീപുത്രന്നു നാലംശവും,ക്ഷത്രിയപുത്രന്നു മൂന്നംശവും,വൈശ്യപുത്രന്നു രണ്ടംശവും ,ശൂദ്രപപത്രന്നു ഒരംശവും കിട്ടുവാനവകാശമുള്ളതു്. ഇപ്പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ,ക്ഷത്രയന്നു മൂന്നുവർണ്ണങ്ങളിലുള്ള പുത്രന്മാരുടെയും വൈശ്യന്നു രണ്ടുവർണ്ണങ്ങളിലുള്ള പുത്രന്മാരുടെയും അംശവിഭാഗം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.

             ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്തിന്മേൽ അനന്തരാപുത്രന്നു(അടുത്തവ‍‍ർണ്ണത്തിലുള്ള സ്ത്രീയിലുണ്ടായ പുത്രന്നു്) തുല്യമായ അംശവിഭാഗം ലഭിക്കും. ക്ഷത്രിയവൈശ്യന്മാരുടെ സ്വത്തിന്മേൽ അനന്തരപുത്രന്നു അ‍ർദ്ധാംശമേ ലഭിക്കുകയുള്ളൂ 
  കാർയ്യം നോക്കുവാൻ ശക്തനായിട്ടുള്ളതാരോ അവനുമാത്രമെ ഭാഗമുള്ളുവെന്നർത്ഥം. ക്ഷത്രയന്നു മൂന്നുവർണ്ണങ്ങളിലും പുത്രന്മാരുണ്ടെങ്കിൽ പിതൃദ്രവ്യം ആറംശമായി ഭാഗിച്ചു മൂന്നംശവും, വൈശ്യപുത്രന്നു രണ്ടംശവും, ശൂദ്രപുത്രന്നു ഒരംശവും നൽകണം.വൈശ്യപുത്രന്നു രണ്ടുവർങ്ങളിലും പുത്രന്മാരുണ്ടെങ്കുിൽ മൂന്നംശമായി ഭാഗിച്ചു രണ്ടുഭാഗം വൈശ്യപുത്രന്നും ഒരുഭാഗം ശൂദ്രപുത്തന്നും കൊടുക്കണമെന്നർത്ഥം.
         ബ്രാഹ്മണന്നു സ്വവർണ്ണത്തിലും അനന്തരവർണ്ണമായ ക്ഷത്രിയവർണ് [ 281 ] ൨൩൧

അറുപതാം പ്രകരണം ഏഴാം അധ്യയം ന്നാൽ മാനുഷോപേതനായ പുത്രന്നു" തുല്യാംശം കല്പിക്കുന്നതിന്നും വിരോധമില്ല. സവർണ്ണയും അസവർണ്ണയുമായ രണ്ടു ഭാർയ്യമാരിൽ ഏകപുത്രൻ മാത്രമേ ഉള്ളുവെങ്കിൽ ആ പുത്രൻ പിതാവിന്റെ എല്ലാ ദ്രവ്യത്തേയും ഹരിക്കുകയും, ബന്ധുക്കളെ(പിതാവിനാൽ ഭരിക്കപ്പെടേണ്ടവരെ) ഭരിക്കുകയും ചെയ്യണം. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർക്കു പാരശവനായിട്ടുള്ള (ശൂദ്രസ്ത്രീയിൽപ്പിറന്ന) പുത്രന്നു' , താൻ പിതാവിൻെറ ഏകപുത്രനാണെന്നിരിക്കിലും, പിതൃദ്രവ്യത്തിൽനിന്നു മൂന്നിലൊരംശം മാത്രമേ ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. ശേഷം രണ്ടംശങ്ങൾ പിതൃക്രിയ ചെയ്യേണ്ടുന്ന കാരണത്താൽ പിതാവിൻെറ സപിണ്ഡനോ ആസന്നനായ കുല്യനോ (സോദകൻ) ഹരിക്കേണ്ടതാണു്. അങ്ങനെ ആരൂമില്ലെങ്കിൽ പിതാവിൻെറ ആചാര‍്‍‍യ്യനോ ശിഷ്യനോ ആ രണ്ടംശങ്ങൾക്കു അവകാശികളായിരിക്കും.

 തൽക്ഷേത്രത്തിൽ നിയോഗത്താൽ
 മാതൃബന്ധു, സഗോത്രനോ
 പുത്രൻതന്നെജ്ജനിപ്പിച്ചി-
 ട്ടവന്നായേകിടാം ധനം.
ഏഴാം അധ്യായം.
പുത്രവിഭാഗം.
 അന്യന്റെ പരിഗ്രഹത്തിൽ ഉത്സർജ്ജിക്കപ്പെട്ട ബീജം(ഒരുവന്റെ ഭാർയ്യയിൽ മറ്റൊരുവന്നുണ്ടായ പുത്രൻ) ക്ഷേത്രിയുടെ (അവളുടെ ഭർത്താവിന്റെ) തന്നെ ബീജമാ
*36 [ 282 ] ധ‍ർമ്മസ്ഥീയം

മൂന്നാമധികരണം ണെന്ന് ആചാര്യന്മാർ അഭിപ്രായപെടുന്നു. മതാവു ഭസ്ര (ഉല, ബീജാധാരമാത്രം) യാണെന്നും, രേതസ്സ് ആരുടേയോ അവന്റെയാണ് സന്താനം എന്നും മറ്റുചിലർ പറയുന്നു. രണ്ടുംഉള്ളതാണെന്നാണ് കൌടില്യമതം. വിവാഹസംസ്കാരം ചെയ്തിട്ടുള്ള [ 283 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/294 [ 284 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/295 [ 285 ] അറുപത്തൊന്നാം പ്രകരണം എട്ടാം അധ്യായം

  വർ) ആകുന്നൂ രാജാവ് [ 286 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/297 [ 287 ] 

അറുപത്തൊന്നാം പ്രകരണം എട്ടാം അധ്യായം

രണ്ടുവാസ്തുകങ്ങൾ ( ഗൃഹങ്ങൾ ) അടുത്തടുത്തായി വന്നാൽ, അവ ഏതുവിധമുള്ളവയായാലും , രണ്ടിനും തമ്മിൽ ഒരു കിഷ്കുുവോ മൂന്ന് പദമോ അന് [ 288 ] ൨൮൮

ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം ണ്ഡം.ഖാതം(കുഴി),സോപാനം (കല്പട),പ്രണാളി(ജലനിർഗ്ഗമാർഗ്ഗം),നിശ്രേണി(കോണി), അവസ്കരം എന്നിവയുടെ ഭാഗങ്ങളെക്കൊണ്ടു പുറമെയുള്ളവർക്ക് ബാധവരുത്തുകയോ, മറ്റുള്ളവന്നു തന്റെ സ്ഥലം ഉപയോഗിക്കുന്നതിൽ തടസ്ഥം വരുത്തുകയോ ചെയ്താലും ദണ്ഡം ഇതുതന്നെ. പരഗൃഹത്തിന്റെ ഭിത്തിയെ വെള്ളം വിട്ടു നാശപ്പെടുത്തുന്നവന്നു പന്ത്രണ്ടുപണം ദണ്ഡം.മലമൂത്രങ്ങളെക്കൊണ്ടു് പരഗൃഹത്തിലെ ഭിത്തിക്കു കേടുവരുത്തിയാൽ അതിലിരട്ടി ദണ്ഡം. മഴപെയ്യുമ്പോൾ കെട്ടിനിൽക്കുന്ന വെള്ളം പ്രമാളീദ്വാരേണ പുറത്തേക്കു വിടേണ്ടതാണ്. അതു ചെയ്യാതിരുന്നാൽ പന്ത്രണ്ടു പണം ദണ്ഡം. ഒരു ഗൃഹത്തിൽ നിശ്ചിതകാലാവധിക്കുശേഷം ഉടമസ്ഥന്റെ നിഷേധമുണ്ടായിട്ടും കൂട്ടാക്കാതെ താമസിക്കുന്ന അപക്രയിയ്ക്കും (വാടകക്കാരന്നു്) നിശ്ചിതകാലാവധിക്കു മുമ്പിൽ അവനെ നിരസിക്കുന്ന ഉടമസ്ഥനും തമ്മിൽ വാക്പാരുഷ്യം, സ്തേയം, സാഹസം(ബലാൽക്കാരം), സംഗ്രഹണം(സ്ത്രീസംഗ്രഹണം), മിത്ഥ്യാഭോഗം എന്നിവയുണ്ടാകാത്തപക്ഷം, രണ്ടുപേർക്കും പന്ത്രണ്ടുപണം ദണ്ഡം.ക്ലിപ്തമായ കാലത്തിന്നു മുമ്പിൽ വീടുപേക്ഷിച്ചുപോകുന്നവൻ ഉടമസ്ഥന്നു് വർഷാവക്രയം(സംവത്സരം തികയുന്നതുവരെയുള്ള വാടക) കൊടുക്കുകയും വേണം. എല്ലാവർക്കുംകൂടിയുള്ള ഗൃഹത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഒരുവൻ സാഹായ്യം ചെയ്യാതിരിക്കുകയോ ആ ഗൃഹത്തിന്റെ സാമാന്യമായ(എല്ലാവർക്കും കൂടിയുള്ള) ഉപഭോഗത്തെ ഉപരോധിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതായാൽ അവന്നു പന്ത്രണ്ടുപണം ദണ്ഡം.സർവ്വസാമാന്യമായ ഗൃഹത്തിന്നു നാശംവരുത്തുന്നവന്ന് അതിലിരട്ടി ദണ്ഡം. [ 289 ] ൨൮൯ അറുപത്തൊന്നാം പ്രകരണം ഒമ്പതാം അധ്യായം ദ്വാരം,മുറ്റം,കുപ്പ,യഗ്നി ശാല,കുട്ടനശാലയും, തുറന്ന സർ [ 290 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/301 [ 291 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/302 [ 292 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/303 [ 293 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/304 [ 294 ] ൨൯൪ ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം അംശം നൽകണം. മറ്റുള്ളവർക്കു അവരിൽനിന്ന് ഉപകാരത്തിന്റെ അവസ്ഥപോലെ നൽകേണ്ടതാണ്. തടാകങ്ങളും [ 295 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/306 [ 296 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/307 [ 297 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/308 [ 298 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/309 [ 299 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/310 [ 300 ] ൩൧൧ ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം.

ങ്ങനെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവരിൽവച്ചു  വിശിഷ്ടൻ ( ശ്രേഷ്ഠൻ) ആയിട്ടുളളവൻ ദണ്ഡവും വിശിഷ്യമായിട്ടടയ്ക്കണം.  ബ്രഹ്മണങ്കൽ നിന്നു തുടങ്ങിയാണ്  ഇവരുടെ (സാമയികന്മാരുടെ ) ജ്യേഷ്ടത്വം കണക്കാക്കേണ്ടത്.  സാമ.ികന്മാരിൽവച്ചു ബ്രാഹ്മണവർഗ്ഗക്കാർ തങ്ങൾക്കിച്ഛയില്ലാത്തപക്ഷം പ്രവഹണങ്ങളിൽ കർമ്മം ചെയ്യേണ്ടതില്ല. എങ്കിലും അവർക്ക് അംശം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും
   .  ഇപ്പറഞ്ഞതുകൊണ്ടു ദേശസംഘങ്ങൾ, ജാതിസംഘങ്ങൾ, കുലസംഘങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കുളള സമയത്തിന്റെ (കൂട്ടായി ചെയ്യുന്ന വ്യവസ്ഥയുടെ ) അനപാകർമ്മവും(അപരിത്യാഗം; ആവശ്യാനുഷ്ഠാനം) പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു.
  രാജാവു, കൂട്ടായ് നാട്ടിന്നു
  ഹിതമാം ചിറ, പാലവും,
  ഗ്രാമശോഭാരക്ഷകളും
   ചെയ് വോർക്കു ഹിതമേകണം.

കൗടില്യന്റെ അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിൽ, ധർമ്മസ്ഥീയമെന്ന മൂന്നാമധികരണത്തിൽ ,വാസ്തുകത്തിൽ, വിവീതക്ഷേത്രപഥഹിംസ-സമയാപനപകർമ്മം എന്ന പത്താമധ്യായം.

                                                         പതിനൊന്നാം അധ്യായം
                                                            ------------------------
                                                           അറുപത്തിമൂന്നാം പ്രകരണം, 
                                                                  ഋണാദാനം
നൂറുപണത്തിനു ധർമ്മ്യമായ മാസവൃദ്ധി( മാസപ്പലിശ) ഒന്നേകാൽപ്പണം വീതം ; കാന്താരഗൻമാരുടെ ( കാന്താരമാർഗ്ഗത്തൂടെ ചരക്കുകൊണ്ടുപോയി വ്യാപരിക്കുന്ന [ 301 ]                                    ൩൦൧

അറുപത്തിമൂന്നാം പ്രകരണം പതിനൊന്നാം അധ്യായം വണിക്കുകളുടെ) പലിശ പത്തുപണം വീതം; സാമുദ്രന്മാരുടെ (കടൽക്കച്ചവടക്കാരുടെ)പലിശ ഇരുപതുപണം വീതം. ഇതിൽനിന്നു കവിഞ്ഞ് പലിശ വാങ്ങിയാൽ കർത്താവിന്നും കാരയിതാവിന്നും പൂർവ്വസാഹസം ദണ്ഡം; അതിലെ സാക്ഷികൾക്കു ഒരോരുത്തന്നും അതിൽപ്പകുതിവീതം ദണ്ഡം. രാജാവ് അയോഗക്ഷമഹൻ ( പ്രജകളുടെ യോഗക്ഷേമങ്ങളെ നോക്കാത്തവൻ) ആയിരിക്കുമ്പോൾ ധനികന്റെയും(കടംകൊടുക്കുന്നവൻ)ധാരണികന്റെയും(കടംവാങ്ങുന്നവൻ)ചരിത്രത്തെ നോക്കിയിട്ടുവേണം ഇടപാടുകൾ ചെയ്‌വാൻ.

                  ധാന്യവൃദ്ധി(നെൽപ്പലിശ)സസ്യങ്ങളുടെ നിഷ്പത്തികാലത്തിങ്കൽ ഉപാർദ്ധ(ഒന്നരവരെ)യാകുന്നു. അതിന്നുമേൽ മൂല്യകരണം(വിലത്തരമാക്കൽ)കൊണ്ടു മാത്രമേ വർദ്ധിക്കുകയുള്ളു*.മൂല്യകരണത്തിങ്കൽ പ്രക്ഷേപ(മുതലിനോടുകൂട്ടിച്ചേർത്ത പലിശ)ത്തിന്റെ വൃദ്ധി ഉദയ(മുതലിന്റെ പലിശ)ത്തിന്റെ പകുതിയേ വരുവാൻ പാടുള്ളു$.ധാന്യവൃദ്ധി, അതു വാങ്ങേണ്ട കാലത്തു വാങ്ങാതിരുന്നാൽ,ഒരു വർഷത്തേക്കുള്ളതു മാത്രമേ കൊടുക്കേണ്ടതുള്ളൂ. 

______________________________________________

  • നെല്ലിന്നു പലിശ കൂട്ടേണ്ടതു സസ്യനിഷ്പത്തികാലത്തോളമാകുന്നു.വാങ്ങിയത് എന്നായിരുന്നാലും അതിന്നു സസ്യനിഷ്പത്തികാലം വരെയ്ക്കു പകുതി പലിശ കൂടും. പിന്നെയും പലിശ കൂട്ടേണ്ടിവന്നാൽ അതുവരെയുള്ള പലിശയോടുകൂടിയ ധാന്യം വിലയിരുത്തി പണമാക്കുകയും,ആ പണത്തിന്നു ഇത്ര വീതം പലിശ എന്ന് വ്യവസ്ഥചെയ്യുകയും വേണം. ഇങ്ങനെയല്ലാതെ സസ്യനിഷ്പത്തികാലത്തിന്നു മേൽ ധാന്യമായിട്ടു പലിശ കൂട്ടുവാൻ പാടില്ലന്നു താൽപ്പര്യം.

$ധാന്യത്തെ വിലത്തരമാക്കുമ്പോൾ മൂലധാന്യത്തിന്റെ വിലയും വൃദ്ധിധാന്യത്തിന്റെ വിലയും കൂടിയ ഒരു സംഖ്യയാണല്ലേ ഉണ്ടാവുക. ഇവയിൽ വൃദ്ധിധാന്യത്തിന്റെ വ മൂല്യധാന്യത്തിന്റെ വിലയ്ക്കുള്ള പലിശയുടെ പകുതിയിലധികം പലിശ വരുവാൻ പാടില്ലെന്നു സാരം. [ 302 ] ൩൦൨ ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം

                          ചിരപ്രവാസം ചെയ്കയോ, സംസ്തംഭിപ്പിക്കുക(കൊടുക്കാതെ ഇൌട്ടം കൂട്ടുക)യൊ ചെയ്തവൻ അപ്രകാരമുള്ള ധാന്യത്തിന്റെ വിലയുടെ ഇരട്ടി കൊടുക്കണം. ആദ്യം പലിശ നിശ്ചയിക്കാതെ പിന്നീടു പലിശ  ചോദിക്കുകയോ, ആദ്യം നിശ്ചയിച്ചതിനേക്കാൾ പിന്നീടു പലിശ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയോ, മൂല്യം(മൂലധനം)തന്നെ പലിശയും കൂടി കൂടിയേടത്തോളമുണ്ടെന്നു സാക്ഷികളെക്കൊണ്ടു പറയിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവന്ന് ബന്ധചതുർഗ്ഗുണം(മൂലധനത്തിന്റെ നാലിരട്ടി)ദണ്ഡം. കൊടുത്തതിന്റെ നാലിരട്ടി സംഖ്യയ്ക്കു സാക്ഷികളെ തെളിയിക്കുന്നതായാൽ അഭൂതചതുർഗ്ഗുണം(സാക്ഷികൾ പറയുന്നതായ ആ ഇല്ലാത്ത സംഖ്യയുടെ നാലിരട്ടി)ദണ്ഡം. അപ്രകാരമുള്ള ദണ്ഡത്തിന്റെ മൂന്നിലൊരംശം ആദാതാവും(കടംവാങ്ങിയവൻ), ശേഷം ഭാഗങ്ങൾ പ്രദാതാവും(കടംകൊടുത്തവൻ) കൊടുക്കേണ്ടതാണ്.
                   ദീർഗ്ഘസത്രത്തിൽ(വളരെക്കാലത്തേക്കുള്ള

യാഗത്തിൽ) ഏർപ്പെട്ടവൻ, വ്യാധിപിടിപെട്ടവൻ, ഗുരുകുലവാസത്താൽ ഉപരോധിക്കപ്പെട്ടവൻ, ബാലൻ(വ്യവഹാരപ്രാപ്തിവരാത്തവൻ), അസാരൻ(ലോകരീതി അറിയാത്തവൻ)എന്നിങ്ങനെയെല്ലാമിരിക്കുന്നവർ കൊടുത്തുതീർക്കേണ്ടതായ ഋണത്തിന്നു പലിശയില്ല. ഋണം വീട്ടിത്തീർക്കുവാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ അതു വാങ്ങാത്തവന്നു പന്ത്രണ്ടു പണം ദണ്ഡം കാരണം പറഞ്ഞിട്ടാണ് വാങ്ങാതിരിക്കുന്നതെങ്കിൽ അതു മേലാൽ പലിശ കൂടാതെ അന്യനായ ഒരു പുരുഷന്റ കയ്യിൽ ഏല്പിക്കേണ്ടതാണ്.

                 പത്തുസംവത്സരം കാലം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടതായ ഋണം തിരിച്ചു വാങ്ങുവാൻ പാടില്ല. എന്നാൽ ബാലൻ, വൃദ്ധൻ,വ്യാധിതൻ, വ്യസനി, പ്രേഷിതൻ എന്നിവരെ [ 303 ]                                     ൩൦൩

അറുപത്തിമൂന്നാം പ്രകരണം പതിനൊന്നാം അധ്യായം സംബന്ധിച്ചും ദേശത്യാഗംചെയ്ക, രാജ്യവിഭ്രമം (നാട്ടനർത്ഥം) എന്നീ സംഗതികളിലും ഈ വിധി ബാധകമല്ല.

                 ഋണം വാങ്ങിയവൻ മരിചുപോയാൽ കുുസീദം (പലിശയോടു കൂടിയ ഋണം) അവന്റെ പുത്രന്മാരോ, രികഹരന്മാരായ(മുതലിനെ പിൻതുടരുന്ന) ദായാദന്മാരോ, സഹഗ്രാഹികളോ(കടംവാങ്ങുന്നതിൽ കൂട്ടുകൂടിയവർ), ജാമ്യക്കാരോ കൊടുത്തു തീർക്കണം. ഇപ്രകാരമല്ലാത്ത പ്രാതിഭാവ്യം(ജാമ്യം) സാധുവാകുന്നതല്ല. ബാലകന്മാരുടെ പ്രാതിഭാവ്യം നിസ്സാരമാകുന്നു. ദേശകാലങ്ങളെ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ലാത്ത(ഇന്ന സ്ഥലത്ത്‌,ഇന്നകാലത്ത് തിരികെ കൊടുക്കാമെന്നു നിർണ്ണയിക്കാത്ത)ഋണം അതുവാങ്ങിയതിന്റെ പുത്രന്മാരോ, പൌത്രന്മാരോ, മുതലവകാശികളായ ദായദന്മാരോ കൊടുത്തു തീർക്കണം. ദേശകാലങ്ങളെ നിർദ്ദേശിക്കാതേയും ജീവിതം, വിവാഹം, ഭൂമി എന്നിവയെ പ്രാതിഭാവ്യപ്പെടുത്തിയും ഒരുവൻ വാങ്ങിയ കടം അവന്റെ പുത്രന്മാരോ പൌത്രന്മാരോ വഹിക്കേണ്ടതാണ്.
                പല ഋണങ്ങളുടെ സമവായത്തിൽ ഒരുവന്റെ പേരിൽ രണ്ടു കടക്കാർ ഒരേ കാലത്തു അഭിയോഗം ചെയ്‌വാൻ പാടില്ല. എന്നാൽ കടം വാങ്ങിയവൻ സ്വദേശം വിട്ടുപോകുവാൻ പുറപ്പെടുന്ന സംഗതിയിൽ ഇതു ബാധകമല്ല. പല ഋണങ്ങളുമുള്ളപ്പോൾ അവ വാങ്ങിയതിന്റെ ക്രമത്തിൽ ഒാരോന്നും വീട്ടേണ്ടതാണ്. അല്ലെങ്കിൽ, രാജാവിനുള്ള ദ്രവ്യത്തേയും ശ്രോത്രിയന്നുള്ള  ദ്രവ്യത്തേയും ആദ്യം വീട്ടുകയുമാകാം. 
             ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ തമ്മിലോ, പിതാവും പുത്രനും തമ്മിലോ, അവിഭക്തന്മാരായ ഭ്രാതാക്കന്മാർ തമ്മിലോ വാങ്ങിയതായ ഋണം അസാദ്ധ്യം(വ്യവഹാരം കൊണ്ടുപിരിക്കുവാൻ വയ്യാത്തത്)ആകുന്നു. [ 304 ]                                        ൩൦൪

ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം

                 കർഷകന്മാർ, രാജപുരുഷന്മാർ എന്നിവതെ പ്രവ‍ൃത്തി സമയങ്ങളിൽ അഭിയോഗം സംബന്ധിച്ചു പിടിക്കുവാൻ പാടില്ല. ഭർത്താവിന്റെ കടത്തിന്ന് അതു തീർക്കുവാൻ ഏറ്റിട്ടില്ലാത്ത ഭാര്യയേയും പിടിക്കുവാൻ പാടില്ല. എന്നാൻ ഇതു ഗോപാലകന്മാരുടേയും, അർദ്ധസീതികന്മാരുടേയും(വിളവിൽ പകുതിക്കു പണിചെയ്യുന്നവർ) സ്‌ത്രീകളെ ഒഴിച്ചുമാത്രമാണ്.ഭർത്താവാകട്ടെ ഭാര്യ വാങ്ങിയ കടം തീർക്കാതെ സമ്മതിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽകൂടി, അവനെ പിടിക്കാവുന്നതാണ്
                   ധനികന്റെ വാദത്തെ ധാരണികൻ സമ്മതിക്കുന്നതാൽ വ്യവഹാരനിർണ്ണയം ഉത്തമമാകുന്നു. സമ്മതിക്കുന്നില്ലെങ്കിലാകട്ടെ അതിങ്കൽ സാക്ഷികൾ പ്രമണമാണ്. സാക്ഷികൾ പ്രാത്യയികന്മാരും(വിശ്വാസ്യന്മാർ)ശുചികളും സമ്മതന്മാരും ആയിരിക്കണം. ചുരുങ്ങിയത് മുന്നു സാക്ഷികൾ ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതാണ്. ഋണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇരുകക്ഷികളും സമ്മതിക്കുന്നപക്ഷം രണ്ടു സാക്ഷികളായാലും മതിയാകുന്നതാണ്. എന്നാൽ ഒരിക്കലും ഒരു സാക്ഷി മാത്രമാകുവാൻ പാടില്ല. 
                 സ്യാലൻ, സഹായൻ(കൂട്ടുകാരൻ), ആബദ്ധൻ(തടവുകാരൻ), ധനികൻ, ധാരണികൻ, ശത്രു, നൃംഗൻ, ധൃതധ്രണ്ഡൻ(ദണ്ഡമനുഭവിച്ചവൻ)എന്നിവരെ സാക്ഷികളാക്കുവാൻ പാടില്ല. മുൻപ് അവ്യവഹാർയ്യന്മാരായി പറയപ്പെട്ടവരും*സാക്ഷികളാവാൻ പാടില്ല. രാജാവ്, ശ്രോത്രിയൻ, ഗ്രാമഭൂതകൻ, കുഷ്ഠരോഗി, വ്രണമുള്ളവൻ, പതിതൻ, ചണ്ഡാലൻ, കുഝിതകർമ്മം ചെയ്തവൻ,

_____________________________________________________

*അവ്യവഹാർയ്യന്മാരായി പറയപ്പെട്ടവർ, ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ, പിതാപുത്രന്മാർ തുടങ്ങി തമ്മിൽത്തമ്മിൽ വ്യവഹാരം ചെയ്‌വാൻ പാടില്ലാത്തവരെന്നു മുൻപു പറയപ്പെട്ടവർ. [ 305 ] അന്ധൻ, ബധിരൻ, മൂകൻ, അഹംവാദി(ഞാൻ സാക്ഷിയാകാമെന്നു പറഞ്ഞു വന്നവൻ), സ്ത്രീ, രാജപുരുഷൻ എന്നിവർക്കും സാക്ഷികളാകുവാൻ പാടില്ല. സ്വവർഗ്യന്മാർ ഒഴിച്ചുള്ളവരെ വേണം സാക്ഷികളാക്കുവാൻ.
    

എന്നാൽ പാരുഷ്യം, സ്തേയം, സ്ത്രീസംഗ്രഹണം എന്നിവയിൽ ശത്രുവും, സ്യാലനും, സഹായനും ഒഴികെയുള്ളവർക്കു സാക്ഷികളാകാം .രഹസ്യവ്യവഹാരങ്ങളിൽ യദൃച്ഛയാ സംഗതി കേട്ടോ കണ്ടോ അറിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീയോ ഒരു പുരുഷനോ സാക്ഷിയാവുന്നതു രാജാവിനേയും താപസനേയും ഒഴിച്ചുള്ളവർക്കു മാത്രമേ പാടുള്ളൂ.

സ്വാമികൾ ഭൃത്യന്മാർക്കും, ഋത്വിക്കുകളും ആചാര്യന്മാരും ശിഷ്യന്മാർക്കും, മാതാപിതാക്കന്മാർ പുത്രന്മാർ‍ക്കും നിഗ്രഹം (ബലാൽക്കാരം) കൂടാതെ സാക്ഷ്യം വഹിക്കാം; മറ്റുള്ളവർ അവർക്കും (ഭൃത്യാദികൾ സ്വാമ്യാദികൾക്കും) സാക്ഷ്യം വഹിക്കാം. ഇപ്പറഞ്ഞവർ പരസ്പരം ചെയ്യുന്ന അഭിയോഗങ്ങളിൽ ഉത്തമന്മാരായവർ(സ്വാമി, ഋത്വിക്ക് തുടങ്ങിയവർ)പരാജിതന്മാരായാൽ അഭിയുക്തസംഖ്യയുടെ പത്തിരട്ടിയും, അവരന്മാർ( ഭ‍ൃത്യശിഷ്യാദികൾ) പരാജിതന്മാരായാൽ അഞ്ചിരട്ടിയും മറ്റേവർക്കു കൊടുക്കണം_ഇങ്ങനെ സാക്ഷ്യാധികാരം.

ബ്രാഹ്മണരേയും, ഉദകുംഭ(ജലകുംഭ) ത്തെയും അഗ്നിയേയും മുൻനിർത്തിക്കൊണ്ടു വേണം സാക്ഷികളെ സ്വീകരിക്കുവാൻ. അവിടെവച്ചു ബ്രാമണനായ സാക്ഷിയോടു "സത്യം പറയൂ" എന്നു പറയണം.ക്ഷത്രിയനോ വൈശ്യനോ ആയ സാക്ഷിയേടു " അസത്യം പറഞ്ഞാൽ നിനക്ക് ഇഷ്ടാപൂർത്തങ്ങളുടെ* ഫലം കിട്ടുകയില്ല, കലവും

___________________________________________________________________________

  • ഇഷ്ടാപൂർത്തിങ്ങൾ ഇഷ്ടവും പൂർത്തവും .ഇഷ്ടമെന്നാൽ യാഗം; പൂർത്തം കൃപതടാകാമിനിർമ്മാണം. [ 306 ] ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം

കയ്യിലെടുത്ത ശത്രുവിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ ഭിക്ഷാർത്ഥിയായിട്ടു പോകയും ചെയ്യും എന്നു പറയണം. ശൂദ്രനായ സാക്ഷിയോടു അസത്യം പറഞ്ഞാൽ ജന്മമരണാന്തരത്തിൽച്ചെയ്ത പുണ്യത്തിന്റെ ഫലം രാജാവിന്നു പോകും. രാജാവിന്റെ പാപം നിങ്ങൾക്കും കിട്ടും. ദണ്ഡവും നിങ്ങളെ പിൻതുടരും. പിന്നീടെങ്കിലും കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്തതുപോലെ സത്യം അറിയുകയും ചെയ്യും. അതുകൊണ്ടു നിങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു മന്ത്രണം ചെയ്തു സത്യത്തെ പറയുവിൻ. എന്നു പറയണം. ഏഴു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടും സാക്ഷികൾ സത്യത്തെ പറയാതിരുന്നാൽ അവർക്കു ഓരോ ദിവസത്തേയ്ക്കു പന്ത്രണ്ടു പണം വീതം ദണ്ഡം. മൂന്നു പക്ഷങ്ങൾക്കു ശേഷം സാക്ഷികൾ സത്യം ബോധിപ്പിക്കാതിരിക്കുകയും വേറേ വിധത്തിൽ വാസ്തവം മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്താൽ സാക്ഷികൾ അജിയോഗദ്രവ്യം മുഴുവനും കൊടുക്കണം.

  സാക്ഷികളുടെ വാക്കുകൾ തമ്മിൽത്തമ്മിൽ വ്യത്യാസം കാണുന്നതായാൽ ഏതുപക്ഷത്തിലാണോ ശുചികളും ജനസമ്മതന്മാരുമായ അധികം പേരുള്ളത് ആപക്ഷത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു നിർണ്ണയം ചെയ്യണം. അതല്ലെങ്കിൽ മധ്യപക്ഷത്തെ സ്വീകരിക്കുന്നതിനും വിരോധമില്ല. അതിനെ ഇരുകക്ഷികളും സമ്മതിക്കാത്തപക്ഷം അഭിയാഗദ്രവ്യം രാജാവിന്നെടുക്കാം. സാക്ഷികൾ അഭിയോഗത്തിൽ പറയുന്നതിനേക്കാൾ ദ്രവ്യസംഖ്യ കുറച്ചു പറയുന്നപക്ഷം അഭിയോക്താവ് (വാദി) അഭിയോഗത്തിൽ അധികമായിപ്പറഞ്ഞ ദ്രവ്യത്തിന്റെ ബന്ധം അടയ്ക്കണം. സാക്ഷികൾ ദ്രവ്യസംഖ്യ അധികമായിപ്പറഞ്ഞാൽ ആ അധികമായ സംഖ്യ രാജാവിന്നെടുക്കാം. അഭിയോക്താവിന്റെ ബാലിശ്യം (വിഡ്ഡിത്തം) കാരണം ദുഃശ്രുതമോ (നേരേ കേൾ [ 307 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/318 [ 308 ]                                                                    ൩൦൮

ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം

 ദേശകാലസമീപസ്ഥ-
 രായോരൈസ്സാക്ഷിയാക്കണം;
 ദൂരസേ്ഥാനാഗതന്മാരെ
 സ്വാമിവാക്യാൽ വരുത്തണം.

കൗടില്യന്റെ അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിൽ ധർമ്മസ്ഥായമെന്ന് മൂന്നാമധികരണത്തിൽ, ഋണാദാനമെന്ന പതിനൊന്നാമധ്യായം.


പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായം

അറുപത്തിനാലാം പ്രകരണം.

 ഔപനിധികം

ഋണത്തെപ്പറഞ്ഞതുകൊണ്ടുതന്നെ ഉപനിധി (സൂക്ഷിപ്പാനേൽപ്പിച്ച ദ്രവ്യം) യേയും പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. ശത്രുസൈന്യമോ ആടവികസൈന്യമോ വന്നു ദുർഗ്ഗത്തേയും രാഷ്ട്രത്തേയും നശിപ്പിക്കുക, പ്രതിരധകൻമാർ ഗ്രാമത്തേയും സാർത്ഥ(വണിക്സംഘം) ത്തേയും വ്രജട്ടേയും നശിപ്പിക്കുക, ചക്രയുക്തമായ( രാജ്യത്തിനൊട്ടാകെയുളള) നാശം സംഭവിക്കുക, ഗ്രാമമദ്ധ്യത്തിൽ അഗ്നിബാദയോ വെള്ളപ്പൊക്കമോ ഉണ്ടാവുക, അഗ്നിബാധയിൽ അനിഹാര്യങ്ഹളായ( നീക്കം ചെയ്യാൻ സാധിക്കാത്ത) വസ്തുക്കളെക്കഴിച്ചു കപ്യവസ്തുക്കളെ കുറഞ്ഞൊന്നുമാത്രം നീ


അറുപത്തഞ്ചാം പ്രകരണം പതിമൂന്നാം അധ്യായം വം എടുപ്പിക്കുയോ മലമൂത്രങ്ങളും ഉച്ഛിഷ്ടവും (എച്ചിൽ) എടുപ്പിക്കയോ ചെയ്യുന്നതായാലും, അങ്ങനെയുള്ള സ്ത്രീകളെ നഗ്നസ്നാപനം (നഗ്നമായി കുളിപ്പിക്കുക), ദണ്ധപ്രേഷണം (വടികൊണ്ടടിക്കുക), അതിക്രമണം (ചാരിത്രദൂഷണം) എന്നിവ ചെയ്യുന്നതായാലും അവരെ വാങ്ങുമ്പോൾ ധനികൻ കൊടുത്ത മൂല്യം നശിച്ചുപോകുന്നതാണ്. ധാത്രി(ഉപമാതാവ്),പരിചാരിക,അർദ്ധസീതിക (കർഷകസ്ത്രീ), ഉപചാരിക എന്നിങ്ങനെയുള്ള സ്ത്രീകളെയാണ് മേൽപ്രകാരം ചെയ്യുന്ന അഭിജാതനായ ദാസനോട് അതിക്രമം പ്രവൃത്തിച്ചാൽ അവർ അപക്രമണം(ഓടിപ്പോകുക) ചെയ്യുന്നതിൽ ദോഷമില്ല. ധനികൻ തന്റെ അധീനതയിലിരിക്കുന്ന ധാത്രിയേയോ ആഹിതിക (ആധാനം ചെയ്യപ്പെട്ടവൾ) യെയോ, അവൾക്കിങ്ങോട്ടു കാമമില്ലാത്തപക്ഷം, ഗമിച്ചാൽ പൂർവ്വസാഹസം ദണ്ധം; പരവശയായിരിക്കുന്നവളെയാണ് മേൽപ്രകാരം ചെയ്തതെങ്കിൽ മധ്യമ സാഹസം ദണ്ധം.കന്യകയോ ആഹിതികയോ ആയവളെ തന്നത്താൻ ദുഷിപ്പിക്കുകയോ ദുഷിപ്പിക്കുന്നതിന്ന് മറ്റൊരുവനെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താൽ അവൻ കൊടുത്ത മൂല്യം നഷ്ടപ്പെടുന്നതും, ശുല്ക്കവും രാജാവിന്നു ശുൽക്കത്തിന്റെ ഇരട്ടി ദണ്ധവും കൊടുക്കേണ്ടി വരുന്നതുമാണ്.

    ആത്മവിക്രയിയുടെ (തന്നത്താൻ വിറ്റവന്റെ) സന്തതി ആര്യയായിത്തന്നെ ഇരിക്കുമെന്നു അറിയേണ്ടതാണ്. ആത്മവിക്രയി തന്റെ സ്വാമിയുടെ പ്രവൃത്തിക്കു വിരോധം വരാതെ 

സമ്പാദിച്ച ധനം അവന്റേതായിത്തന്നെ ഇരിക്കും. അവന്നു പിതാവിന്റെ ദായം ല [ 318 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/329 [ 319 ] ൩൧൯ അറുപത്തഞ്ചാം പ്രകരണം പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായം ദാസൻ അനുരൂപമായ നിഷ്ക്രയം കൊടുക്കുമ്പോൾ അവനെ മോചിപ്പിച്ചു് ആര്യനാക്കിച്ചെയ്യാത്ത സ്വാമിക്കു പന്ത്രണ്ടു പണം ദണ്ഡം. അകാരണമായി തടങ്ങൽ ചെയ്യുന്നതായാലും ദണ്ഡം അതുതന്നെ. ദാസന്റെ സ്വത്തിന്നു ജ്ഞാതികളില്ലെങ്കിൽ സ്വാമി അവകാശിയാകും. സ്വാമിക്കു തന്റെ ദാസിയിൽ പുത്രൻ ജനിച്ചാൽ അവനും അവന്റെ അമ്മയും ദാസ്യത്തിൽനിന്നു വേർപെട്ടവരായിത്തീരും. അങ്ങനെയുള്ള മാതാവ് ഗൃഹാസക്തയായിട്ടു കുടുംബകാര്യത്തെ ചിന്തിക്കുന്നവളാണെങ്കിൽ അവളുടെ മാതാവും ഭ്രാതാവും സോദരിയും അദാസരായി ഭവിക്കുന്നതാണ്. ദാസനേയോ ദാസിയേയോ ഒരിക്കൽ നിഷ്ക്രയം കൊടുത്തു വീണ്ടടുത്തിട്ടു പിന്നെയും വിക്രയം ചെയ്കയോ ആധാനം ചെയ്കയോ ചെയ്യുന്നവനും പന്ത്രണ്ടു പണം ദണ്ഡം. അവർ വിക്രയാധാനങ്ങളെച്ചെയ്വാൻ സ്വയം സമ്മതിച്ചിട്ടാണെങ്കിൽ ദണ്ഡമില്ല - ഇങ്ങനെ ദാസകല്പം. കർമ്മകരന്റെ കർമ്മസംബന്ധത്തെ ( കര്മ്മം ചെയ്യുന്നതിൽ അവനും സ്വാമിയും തമ്മിലുള്ള ഏർപ്പാടിനെ ) അടുത്തുള്ളവർ അറിഞ്ഞിരിക്കണം. ഒരു കർമ്മകാരന്നു സ്വാമിയുമായിപ്പറഞ്ഞു നിശ്ചയിച്ച വേതനം ലഭിക്കുന്നതാണ്. പറഞ്ഞു നിശ്ചയിക്കാതിരുന്നാൽ പ്രവൃത്തിയുടേയും പ്രവൃത്തി ചെയ്ത കാലത്തിന്റെയും സ്തിതിക്കനുസരിച്ച് വേതനം ലഭിക്കും. വേതനം നിസ്ചയിക്കാത്ത പക്ഷം കർഷകനായ കർമ്മകരന്നു. സസ്യങ്ങളുടേയും, ഗോപാലകനായിട്ടുള്ളവന്നും നെയ്യിന്റെയും, വൈദേഹകനായിട്ടുള്ളവന്നു താൻ വിറ്റ പണ്യങ്ങളുടേയും പത്തിലൊരുഭാഗം വേതനമായിട്ടു ലഭിക്കും. വേതനം പറഞ്ഞു നിശ്ച [ 320 ] ൩൨൪

ധർമ്മസ്ഥീയം  മൂന്നാമധികരണം യിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലാകട്ടെ പറഞ്ഞപ്രകാരമുള്ളതു കിട്ടുന്നതാണ്.  കാരുക്കൾ, ശില്പികൾ, കശീലവൻമാർ, ചികിത്സകന്മാർ, വാഗ്ജീവനന്മാർ, പരിചാരകന്മാർ മുതലായിട്ടുള്ള ആശാകാരികന്മാരുടെ (ആശയനുസരിച്ചു കർമ്മംചെയ്യുന്നവരുടെ) വർഗ്ഗമാകട്ടെ തദ്വിധനായ മറ്റൊരുത്തൻ ചെയ്യുന്നതുപോലെ കർമ്മം ചെയ്യേണ്ടതും, കുശലന്മാർ( വിദഗ്ധന്മാർ) കല്പിക്കുമ്പോലെയുള്ള വേതനം അവർക്കു് കൊടുക്കേണ്ടതുമാണു്.  കർമ്മവേതനത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ സാക്ഷികൾ തന്നെ പ്രമാണം. സാക്ഷികളില്ലാത്തപക്ഷം കർമ്മകാരന്മാരെക്കൊണ്ടു് പണിയെടുപ്പിച്ചതാരോ അവനെവിസ്തരിക്കണം. വേതനം നൽകാതിരുന്നാൽ ന്യായപ്രകാരം കൊടുക്കേണ്ടതിന്റെപത്തിരട്ടിയോ, അല്ലെങ്കിൽ ആറുപണമോ ദണ്ഡം.  നദീവേഗം, അഗ്നിജ്വാല, ചോരബാധ, വ്യാളപീഡ എന്നിവയിൽപ്പെട്ട സമയത്തു് ഒരുവൻ ആർത്തനായിട്ടു തന്റെ സർവ്വസ്വത്തേയം ഭാര്യാപുത്രന്മാരേയും തന്നേയും അടിമയാക്കിത്തരാമെന്നു മറ്റൊരാളോടു വിളിച്ചുപറയുകയും അവൻ  ആയാളെ രക്ഷപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്താൽ അങ്ങനെ രക്ഷപ്പെട്ടവൻ രക്ഷിച്ചവന്നു കുശലന്മാർ പറയുന്നതായ പ്രതിഫലം കൊടുത്താൽ മതിയ്കുന്നതാണ്. ഇതുകൊണ്ടു് എല്ലാസംഗതികളിലും ആർത്തദാനത്തിന്നുള്ള അനുളയങ്ങൾ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. [ 321 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/332 [ 322 ] ൩൨൨

ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം കക്കും, ചെയ്യാതിരിക്കുന്ന ഭൃതകന്നും പന്ത്രണ്ടു പണം ദണ്ഡം. വേതനം വാങ്ങിയവൻ സ്വാമിയുടെ കർമ്മം നിഷ്ഠാപനം(സമാപനം) ചെയ്യുന്നതിന്നുമുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇച്ഛകൂടാതെ മറ്റൊരേടത്തു് കർമ്മം ചെയ്യരുതു്. കർമ്മം ചെയ്വാനൊരുങ്ങി വന്ന ഭൃതകനെക്കൊണ്ടു സ്വാമി അതു ചെയ്യിക്കാതിരുന്നാൽ ആകർമ്മം ചെയ്തതായിത്തന്നെ വിചാരിക്കണമെന്നു് ആചാര്യന്മാർ അഭിപ്ര‍ായപ്പെടുന്നു. അരുതെന്നു കൗടില്യമതം. ചെയ്ത പണിക്കാണു വേതനം, ചെയ്യാത്തതിനല്ല. അല്പമെങ്കിലും ചെയ്യിച്ചിട്ടു പിന്നെ ചെയ്യിക്കാതിരിക്കുന്നതായാൽ ആ പ്രവൃത്തി ചെയ്തതായിട്ടുതന്നെ വിചാരിക്കാം. ദേശകാലങ്ങളെ തെറ്റിച്ചോ പറഞ്ഞതുപോലെയല്ലാതെയോ ചെയ്ത പ്രവൃത്തി, സ്വാമിക്കു ഇഷ്ടമല്ലാത്തപക്ഷം, ചെയ്തതായി സമ്മതിക്കുകയില്ല. പറഞ്ഞുവച്ചതിൽ കൂടുതലായ പ്രവൃത്തി, ഭൂതകനെക്കൊണ്ടു സ്വാമി ചെയ്യിച്ചുവെങ്കിൽഅവന്റെ പ്രയാസത്തെ നിഷ്ഫലമാക്കുവാനും പാടില്ല. ഇതുകൊണ്ടുതന്നെ സംഘഭൃതന്മാരുടെ( സംഘമായിച്ചേർന്ന് അന്യന്റെ പ്രവൃത്തിചെയ്യുന്നവർ) കാര്യവും പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. അവരുടെ ആധി(സമയബന്ധം) പ്രവൃത്തി മുഴുമിക്കാൻ നിശ്ചയിച്ച കാലത്തിന്നുശേഷം ഏഴുദിവസത്തേക്കുകൂടി നിൽക്കുന്നതാണ്. അതിനുശേഷം മറ്റൊരു ഭൃതകസംഘത്തെ വരുത്തി പ്രവൃത്തി മുഴമിക്കാവുന്നതാണ്. സ്വാമിയെ അറിയിക്കാതെകൊണ്ട് ഒരുവനെ നീക്കുവാനോ കൂട്ടുവാനോ സംഘത്തിന്നധികാരമില്ല. ഇതിനെ അതിക്രവിച്ചു നടന്നാൽ സംഘത്തിന്നു ഇരുപത്തിനാലു പണം ദണ്ഡം, അങ്ങനെ സംഘത്തിൽനിന്നു പോയവന്നു അതിൽ പകുതി ദണ്ഡം- ഇങ്ങനെ ഭൃതകാധികാരം. [ 323 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/334 [ 324 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/335 [ 325 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/336 [ 326 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/337 [ 327 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/338 [ 328 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/339 [ 329 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/340 [ 330 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/341 [ 331 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/342 [ 332 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/343 [ 333 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/344 [ 334 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/345 [ 335 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/346 [ 336 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/347 [ 337 ] താൾ:Koudilyande Arthasasthram 1935.pdf/348 [ 338 ]

                            വ       ൩൩൮
                
 ധർമ്മസ്ഥീയം              മൂന്നാമധികരണം
കരുക്കളേയുംകുശീലവന്മാരേയും കുറിച്ച് വ‌‌‌‌‌ൃത്ത്യുപവാദം(തൊഴിലിനെ നിന്ദിക്കു
ക)ചെയ്യുക, പ്രാഗ്ഘുണകന്മാ൪ (കിഴക്കെ ഹുണരാജ്യത്തുളളവ൪*),ഗാന്ധാരന്മാ

൪ മുതലായവയെക്കുറിച്ച് ജനപദോപവാദം(ദേശനിന്ദ)ചെയ്യുക എ​ന്നിവയേയും

പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു.
             യാതൊരുവൻ "നിന്നെ ഞാൻ  ഇങ്ങനെ ചെയ്യും"എന്നുപറഞ്ഞ് മ
റ്റൊരുത്തനെ ആംഗ്യംകൊണ്ട് അഭിഭ൪ത്സനം ചെയ്യുമോ അവനു വാസ്തവത്തിൽ

ഭത്സനം ചെയ്താൽ വിധിക്കേണ്ടുന്ന ദ്രവ്യത്തിന്റെ പകുതി ദണ്ഡം വിധിക്കണം. ആംഗ്യംകൊണ്ടു ഭീഷ

ണിപ്പെടുത്തിയതുപോലെ പ്രവൃത്തിപ്പാൻ അശക്തനായിട്ടുള്ളവൻ ,കോപമോ മദമോ മോഹമോ കാരണമായിട്ടാണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞതെന്നു വാദിക്കുന്നതായാൽ അവന് പന്ത്രണ്ടു പണം ദണ്ഡം വിധിക്കണം. സ്വതെ വൈരമുള്ളവനും അപ്രകാരം ചെയ്യുവാൻ ശക്തനുമായിട്ടുള്ളവനുമാണ്.മേൽ പ്രകാരം പറയുന്നതെങ്കിൽ അവൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന കാലത്തോളം മര്യാദക്കാരനായിരിക്കുനെന്നുള്ളതിലേക്കു ജാമ്യം കൊടുക്കുകയും വേണം. 
                   ദേശഗ്രാമങ്ങളെയും, 
          കലസംഘങ്ങളെയുമാവിധം തന്നെ 
                ദേവക്ഷേത്രങ്ങളെയും 
         കുത്സിച്ചാൽ പൂർവ്വസാഹസാദി  ദമം $
   *കൗടില്ല്യന്റെ അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിൽ ധർമ്മസ്ഥീയമെന്ന മൂന്നാമധികരണത്തിൽ ,വാക്ക്പാരുഷ്യമെന്ന പതിനെട്ടാം അധ്യായം

  • ഇതിനു "ചണ്ഡാലരാഷ്ട്രം" എന്നാണ് ഭാഷാടികയിൽ അ൪ത്ഥം പറഞ്ഞു കാണുന്ന

ത്.

        $ ദേശഗ്രംരാദികളുടെ  നിന്ദയിൽ  യഥാക്രമം   പൂർവസാഹസം, മധ്യമസാഹസം, 

ഉത്തമസാഹസം, എന്നിവ ദണ്ഡങ്ങളെന്നു താൽപേയ്യം [ 339 ] പത്തൊമ്പതാം അധ്യായം

         എഴുപത്തിമൂന്നാം  പ്രകരണം
                ദണ്ഡപാരുഷ്യം
 
   സ്പർശനം , അവഗ്രർണനം (​ഓങ്ങുക), പ്രഹതം (അടിക്കുക) ഇവയാണ്  ദണ്ഡപാരുഷ്യം.
   അന്യന്റെ നാഭിയുടെ താഴെയുളള അവയവങ്ങളെ കയ്യ്, ചളി ,ഭസ്മം,പൊടി  എന്നിവകൊണ്ട് സ്പർശിക്കുന്നവനു മൂന്നു പണം ദണ്ഡം; അശുദ്ധങ്ങളായ അവയെക്കൊണ്ടുതന്നെയോ കാൽ ,ഷ്ഠീവിക, (തുപ്പൽ) എന്നിവകൊണ്ടോ സ്പർക്കുന്നവന്നു  ആറുപണം ദണ്ഡം ; ഛർദ്ദി, മൂത്രം, പുരീഷാ മുതലായവകൊണ്ടു  സ്പർശിക്കുന്നവന്നു് പന്ത്രണ്ടുപണം ദണ്ഡം . നാഭിയുടെ മേലെയുളള അവയവങ്ങളിൽ  മേൽ പറഞ്ഞവകൊണ്ട് സ്പർശിച്ചാൽ ഈ ദണ്ഡങ്ങൾ തന്നെ ഇരട്ടി; ശിരസ്സിൽ സ്പർശിച്ചാൽ ഇവതന്നെ

നാലിരട്ടി. ഇങ്ങനെയാണ് തനിക്കു സമന്മാരാവയരിൽ സ്പർശനം ചെയ്താലുളള ദണ്ഡം.

             തന്നെക്കാൾ വിശിഷ്ടന്മാരായവരിൽ മേൽപ്പറഞ്ഞവയെച്ചെയ്താൽ

മേൽപ്പറഞ്ഞ ദണ്ഡങ്ങൾ ഹീനന്മാരായവരിൽ ചെയ്താൽ പകുതി ദണ്ഡങ്ങ ൾ മതിയാകുന്നതാണ്. പരസ്ത്രീകളിലായാൽ ഇരട്ടി വിധിക്കണം. പ്രമാദമദമോഹാദി കൾ കാരണമായിട്ടാണു ചെയ്തെങ്കിൽ പകുതിതന്നെമതി.

    പാദം,വസ്ത്രം, കയ്യ്,  തലമുടി  എന്നിവയിൽപ്പിടിച്ചാൽ   ക്രമത്തിൽ  ആറുപണം  മുതൽക്ക്  ആറാറുപണം  അധികമായിട്ടുള്ള  ദണ്ഡങ്ങൾ  കല്പ്പിക്കണം.  പീഡലം (ഞെക്കുക), ആവേഷ്ടനം  (ചുററിപ്പിടിക്കുക), അഞ്ജനം  (മഷിതേയ്ക്കുക), പ്രക൪ഷണം  (പിടിച്ചുവലിക്കുക),  അധ്യാസനം [ 340 ] 
                                          ൩൪ഠ    	

ധർമ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം (മേൽക്കയറിയിരിക്കുക) എന്നിവ ചെയ്താൽ പൂർവസാഹസം ദണ്ഡം. നിലത്തുവീ ഓടിപ്പോകുന്നവന് പൂർവ്വസാഹസത്തിന്റെ പകുതി ദണ്ഡം. ശുദ്രൻ ഏതംഗംകൊണ്ടു ബ്രാഹ്മണനെ അഭിഹനിക്കുന്നുവോ അവന്റെ ആ അഗംത്തെ ഛേദിച്ചുകളയണം;അവർഗ്രണം ചെയ്താൽ നിഷ്ക്രയം ഛേദിക്കുന്നതിന് പകരമായി ദണ്ഡം) കൊടുത്താൽ മതി; സ്പർശിക്കുക മാത്രം ചെയ്താൽ നിഷ്ക്രയത്തിൽ പകുതി കൊടുത്താൽ മതിയാകുന്നതാണ്. ഇതുകൊണ്ട് ചണ്ഡാലന്മാരുടെയും അശുചികളായമറ്റുള്ളവരുടെയും കാര്യംപറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു . കൈകൊണ്ട് അവഗ്രർ​​​ണ്ണം ചെയ്താൽ ചുരുങ്ങിയത് മൂന്നുപണമോ കവിഞ്ഞത് പന്ത്രണ്ട് പണമോ ദണ്ഡം ; കാലുകൊണ്ടായാൽ അതിൽ ഇരട്ടി ദണ്ഡം ദു:ഖമുളവാക്കന്ന ഒരു ദ്രവ്യംകൊണ്ട് അവഗ്രർണ്ണം ചെയ്താൽ പൂർവ്വ സാഹസം ദണ്ഡം .പ്രാണാ പായം വരുത്തുന്ന വസ്തുവിനെ ക്കൊണ്ട് അവഗ്രർണ്ണം ചെയ്താൽ മധ്യമസാഹസം ദണ്ഡം . വടി , മൺകട്ട, കല്ല്, ഇരുമ്പുവടി, കയർ എന്നീ വസ്തുക്കളിൽ ഒന്നുകൊണ്ട് രക്തം പുറപ്പെടാത്ത വിധം ദു:ഖം (പരുക്ക് ) ഏൽപ്പിക്കുന്നവന് ഇരുപത്തിനാല് പണം ദണ്ഡം ;രക്തം പുറപ്പെടുവിച്ചാൽ അതിലിരട്ടി ദണ്ഡം എന്ന ദുഷ്ടര്കതം പുറപ്പെടുന്നതിന് ഇത് ബാധകമല്ല . രക്തം പുറപ്പെടുവിക്കാതെകണ്ട് ആൾ മൃതപ്രയാനാ കുമാറു അടിക്കുകയോ, കൈകാലുകൾക്കു പരാഞ്ചിക (ഒടിച്ച് മുതലായതു് ) യെ ജനിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യെന്നവന്നു പൂവസാഹസം ദണ്ഡം . കയ്യൊ കാലൊ പല്ലോ മുറിക്കുക , കാതോ മൂക്കോ ഛേദിക്കുക , ദുഷ്ടവ്രണങ്ങളൊഴികെയുളള വ്രണങ്ങളെ പിളർക്കുക എന്നിവ ചെയ്താലും പൂർസാഹസം തന്നെ ദണ്ഡം. സക്ഥി(തുട)യൊ കഴുത്തോ മുറിപ്പെടുത്തു.


[ 341 ] ൩൪൧

എഴുപത്തിമൂന്നാം പ്രകരണം പത്തൊമ്പതാം അധ്യായം ക, കണ്ണുകൾ വ്രണപ്പെടുത്തുക, വാക്കു പറയുന്നതിനും ദേഹം കൊണ്ട് പ്രവർക്കന്നതിന്നതിനും ഭക്ഷണം കഴിക്കൂന്നതിന്നും തടസം വരുത്തുക എന്നിവ ചെയ്താൽ മധ്യമസാഹസദണ്ഡവും സമുത്ഥാനവ്യയവും (എഴുനേറ്റു നടക്കാറാകുന്നതുവരെയുള്ള ചികിത്സച്ചെലവു്)അടപ്പിക്കണം . ദേശകാലാവിപത്തി * നേരിട്ടാൽ കുറ്റക്കാരനെ കണ്ടകശോധനത്തിന്നായിട്ടയ്ക്കണം.

                  മഹാജനങ്ങൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഒരുത്തനെ പ്രഹരിച്ചാൽ അതിൽപ്പെട്ട ഒരോരുത്തനും സ്വതെ വേണ്ടതിന്റെ ഇരട്ടി ദണ്ഡം വിധിക്കണം .
         കലഹം അനുപ്രവേശം (കളവുമുതലൊതുക്കുക)എന്നീ അപരാധങ്ങൾക്കു കാലം പഴകിയാൽ പിന്നെ അഭിയോഗംചെയ്യാൻപ   പാടില്ലെന്ന് അചാര്യന്മാർ പറയുന്നു എന്നാൽ അപകാരം ചെയ്തവന്ന്മോക്ഷം (മോചനം)അനുവദിക്കുവാൻ പാടില്ലന്നാണ് കൌടില്യമതം കലഹം സംബന്ധിച്ച അഭിയോഗങ്ങളിൽ ആരാണൊ ആദ്യം ആവലാതി ബോധിപ്പിക്കുന്നത് അവൻ ജയിക്കും എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ സങ്കടം സഹിപ്പാൻ വയ്യാതാകുന്നവനാണവനാണല്ലോ അധികം വേഗത്തിൽ ഓടിവരിക-എന്ന് ആചാര്യന്മർ പറയുന്നു അങ്ങനെയല്ലെന്നാണ് കൌടില്യന്റെ അഭിപ്രായം . മുമ്പിൽവന്നവനായാലും ശരി,

സാക്ഷികളംണു് പ്രമാണം. സാക്ഷികളില്ലാത്തപക്ഷം ഘാതം (അടികൊണ്ടുള്ള പരുക്കു്)കണ്ടൊ , കലഹോപലിംഗനം(കലഹത്തിന്റെ ഊഹം) കൊണ്ടോ പരമർത്ഥം നി ർണ്ണയിക്കണം


  • ദേശകാലങ്ങൾ ശരിപ്പെടായ്കയാൽ അപരാധിയെപിടിക്കാൻ സാധിക്കാതെവരുന്ന സംഗതിയിൽ കള്ളംതെളിയിക്കുവാൻ കണ്ടകശോധനത്തിന്നയയ്ക്കണമെന്ന് താല്പര്യം.

[ 342 ] ൩൪വ

ധ൪മ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം

   ഘാതായോഗത്തിൽ  പ്രതിവാദി  അപ്പോൾത്തന്നെ  

പ്രതിവചനം പറയാതിരുന്നാൽ അന്നേദിവസംതന്നെ അവന്നു പശ്ചാൽക്കാരം (പരാജയം) ഭവിക്കുന്നതാണ്.

   കലഹത്തിങ്കൽവച്ച്   ൫വ്യത്തെ  അപഹരിക്കുന്നവ

ന്നു പത്തു പണം ദണ്ഡം; കലഹകാരികൾ ക്ഷു൫ക൫ വ്യങ്ങൾക്കു ഹിംസ വരുത്തിയാൽ അവയും വേറെ അത്രയും അടപ്പിക്കുകയാണ് ദണ്ഡം. സ്ഥലക൫വ്യങ്ങൾക്കു ഹിം സ വരുത്തിയാൽ അവയും വേറെ അവയുടെ ഇരട്ടിയും അടപ്പിക്കണം. വസ്ത്രം, ആഭരണം, സ്വ൪ണ്ണം, സ്വ൪ണ്ണനാ ണ്യം, പാത്രങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കു ഹിംസ വരുത്തിയാൽ ആ സാധനങ്ങൾ വേറെ കൊടുപ്പിക്കുകയും പൂ൪വ്വസാഹസദ ണ്ഡം അടപ്പിക്കുകയും വേണം.

      അന്യന്റെ ഗൃഹഭിത്തിയെ  അടിച്ച്   ഇളക്കുന്നവ

ന്നു മൂന്നു പണം ദണ്ഡം; അതിനെ മുറിക്കുകയോ പിള൪ക്കു കയോ ചെയ്യുന്നവന്നു ആറു പണം ദണ്ഡം; വീഴത്തുക യൊ ഭഞ്ജിക്കുകയൊ ചെയ്യുന്നവന്ന് പന്ത്രണ്ടു പണം ദ ണ്ഡം വിധിക്കുകയും, നാശം വന്നതു നേരെയാക്കുവാനുള്ള ചെലവു കൊടുപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണം . ദു:ഖമുളവാക്കുന്നവസ്തുക്കൾ അന്യന്റെ ഗൃഹത്തിൽ പ്രക്ഷേപിക്കുന്നവന്നു പന്ത്രണ്ടു പണം ദണ്ഡം; പ്രാ​ണാപായംവരുത്തുന്ന വസ്തു ക്കളെ പ്രക്ഷേപിക്കുന്നവനു പൂ൪വ്വസാഹസം ദണ്ഡം.

  ക്ഷു൫പശുക്കൾക്ക്  വടി  മുതലായവകൊണ്ട്   ദു:ഖ

മുൽപാദിപ്പിക്കുന്നവന്നു ഒരു പണമോ രണ്ടു പണമോ ദ ണ്ഡം; രക്തം പുറപ്പെടുവിച്ചാൽ അതിന്റെ ഇരട്ടി ദ ണ്ഡം. മഹാപശുക്കൾക്കാണെങ്കിൽ ഇപ്പറഞ്ഞ സ്ഥാന ങ്ങളിൽ ഇരട്ടി ദണ്ഡം വിധിക്കുകയും, സമുത്ഥാനവ്യയം കൊടുപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണം.

    നഗരത്തിലെ ഉദ്യാനത്തിൽ പുഷ്പങ്ങളും ഫലങ്ങളും
തണലും കൊടുക്കുന്നവയായുളള വൃക്ഷങ്ങളുടെ പ്രരോഹ [ 343 ]           ൩൪൩
൭൪-ഠ ൭൫-ഠ  പ്രകരണങ്ങൾ               ഇരുപതാം അധ്യായം

ങ്ങളെച്ഛേദിച്ചാൽ ആറുപണം; ക്ഷു൫ശാഖകളെച്ഛേദി ച്ചാൽ പന്ത്രണ്ടു പണം; വലിയ കൊമ്പുകൾ മുറിച്ചാൽ ഇരുപ്പത്തിനാലു പണം; സ്തന്ധം (തടി) മുറിച്ചാൽ പൂർവ്വ സാഹസം; മുഴുവനും ഛേദിച്ചാൽ മധ്യമസാഹസം.പൂ വും കായും തണലുമുളള ചെടികളേയും വള്ളികളേയുമാണു മേൽപ്രകാരം ചെയ്തതെങ്കിൽ മേൽപ്പറഞ്ഞതിന്റെ പകു തി ദണ്ഡം. പുണ്യസ്ഥാനം, തപോവനം , ശ്മശാനം എ ന്നിവയിലെ വൃക്ഷങ്ങളെ മേൽപ്രകാരം ചെയ്തലും പകുതി ദണ്ഡം തന്നെ.

         സീമവൃക്ഷങ്ങൾ,  ചൈത്യങ്ങൾ,
         കാണ്മാകൊള്ളുന്ന  ശാഖകൾ,
        രാജാരാദ്രുമമിവ
        മുറിച്ചാൽ   ദ്വിഗുണം  ദമം.
      കൗടില്യന്റെ  അ൪ത്ഥശാസ്ത്രത്തിൽ,   ധ൪മ്മസ്ഥീയമെന്ന
        മൂന്നാമധികരണത്തിൽ,  ദണ്ഡപാരുഷ്യമെന്ന
         പത്തൊമ്പതാമദ്ധ്യായം. 
   ----------------------------------------------


                     ഇരുപതാം    അധ്യായം
            ------------
              എഴുപത്തിനാലും   എഴുപത്തഞ്ചും   പ്രകരണങ്ങൾ
             ദ്യൂതാസമാഹ്വയം,  പ്രകീ൪ണ്ണകങ്ങൾ.

     ദ്യൂതാധ്യക്ഷൻ   ദ്യൂതത്തെ  (ചൂതുകളിയെ)  ഏകമുഖമാ

ക്കി ച്ചെയ്യണം. ഗ്രഢാജീവികളെ (ഗ്രഢവൃത്തികളായ ചോരാദികളെ) അറിയുന്നതിന്നുവേണ്ടി, അന്യസ്ഥലത്തുള്ള ചൂതുകളിക്കുന്നവന്നു പന്ത്രണ്ടു പണം ദണ്ഡം കല്പിക്കുകയും വേണം.

      ദ്യൂതം  സംബന്ധിച്ചുളള  അഭിയോഗത്തിൽ ജേതാവി [ 344 ]      ൩൪൪

ധ൪മ്മസ്ഥീയം മൂന്നാമധികരണം

 ന്നു  (ദ്യൂതത്തിൽ  ജയിക്കുന്നവന്നു)പൂർവസാഹസദണ്ഡവും
 പരാജിതന്നു   മധ്യമസാഹസദണ്ഡവും.  വിധിക്കേണമെന്നു
 ആചാര്യന്മാർ  അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.  പരാജിതൻ  ബാലി
 ശപ്രായനാകയാൽ  തനിക്കു ജയം  ലഭിക്കണമെന്നു  കാം
  ക്ഷിച്ച്   പരാജയം വരുന്നതിനെ  ക്ഷമിക്കാത്തതിനാലാ
  ണു  ഇങ്ങനെ  ചെയ്യേണ്ടതെന്നാണ്  അവരുടെ  യുക്തി*.
 എന്നാൽ  ഇതരുതെന്നാണ്   കൌടില്യമതം.  കാരണം,
 പരാജയംവന്നവന്നു്  ഇരട്ടി  ദണ്ഡം  നിശ്ചയിക്കുന്നതാ
 യാൽ  ആരുംതന്നെ  അഭിയോഗത്തിന്നുവേണ്ടി  രാജാവി
 ന്റെ  അടുത്തു  ചെല്ലുകയില്ല   എന്നതുതന്നെ.   കിതവാന്മാർ
 (ചൂതുകളിക്കാർ) പ്രായേണകൂടദേവനം  (കളളച്ചൂതു്)    ക
 ളിക്കുന്നവരായിരിക്കയും   ചെയ്യും.
     അവക്ക്   വ്യാജമില്ലാത്ത  കാകണികളേയും  (ചുക്കി
 ണികൾ) അക്ഷങ്ങളെയും (ചൂതുകരുക്കൾ)  അധ്യക്ഷന്മാ൪  ക
 ളിസ്ഥലങ്ങളിൽ  സ്ഥാപിക്കണം .  അവയല്ലാതെ  വേറെയു
 ള്ള  കാകണികളും   അക്ഷങ്ങളും  ഉപയോഗിക്കുന്നതായാൽ
 പന്ത്രണ്ടു  പണം ദണ്ഡം.  കൂടക൪മ്മം (കപടമായിട്ടുള്ള  കാ
 കണികളുടെയും  അക്ഷങ്ങളുടേയും  നി൪മ്മാണം)  ചെയ്താൽ
 പൂ൪വ്വസാഹസദണ്ഡം  വിധിക്കുകയും,  ജിതമായ  ദ്രവ്യത്തെ             
 പ്രത്യാദാനം  ചെയ്കയും ചെയ്യണം. ഉപധി (കരുക്കളിൽ
 വ്യാജപ്രയോഗം)  ചെയ്താൽ  സ്തേയദണ്ഡം  വിധിക്കണം.
       ചൂതുകളിയിൽ  വാതുവച്ചു  ജയിച്ച  ദ്രവ്യത്തിൽനിന്നു
 നൂററിന്നഞ്ചുവീതവും  കാകണികൾ,  അക്ഷങ്ങൾ,  അരല
 കൾ  (ച൪മ്മപട്ടങ്ങൾ), ശലാകകൾ  എന്നിവയുടെ  അവ

    *ചൂതിൽ  പരാജയം  വന്നവൻ  ചൂതുകളിയിൽ  സാമർത്ഥ്യമില്ലാ
ത്തവനാണെന്നുളളത്  നിശ്ചയമാണല്ലൊ.  സാമർത്ഥ്യമില്ലാത്തവൻ കളി

ക്കുമമ്പോൾ അധർമ്മ്യമായ വിധം കളിച്ചിരിക്കുവാൻ കാരണമുണ്ട്. അധ ർമ്മ്യമായ ജയത്തിൽ തൽപരനാകയാലാണ് പരാജിതന്നു ദ്വിഗുണദ ണ്ഡമെന്നു സാരം. [ 345 ]

   ധർമ്മസ്ഥീയം                  മൂന്നാമധികാരണ

വിനെ കൊടുക്കാതിരിക്കുന്നവനും, ഭ്രാതാവിന്റെ ഭാര്യയെ കൈകൊണ്ടുതൊടുന്നവനും മറ്റൊരുത്ത൯ ഉപരോധിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന ഗണികയെഗ്ഗമിക്കുന്നവനും അന്യന്മാ൪ക്ക് നിന്ദ്യമായിത്തോന്നുന്ന പണ്യത്തെ വിൽക്കുന്നവനും , മുദ്രവച്ചിട്ടുള്ള ഗൃ ഹത്തെ ഭേതിക്കുന്നവനും , അയൽപക്കത്തുള്ള നാൽപതുകുടുംബങ്ങൾക്കുഉപദ്ര വം വരുത്തുന്നവനും നാൽപ്പത്തെട്ടു പണം ദണ്ഡം . കലനീവി (കുടുംബത്തിനു പൊതുവിലുള്ള മൂലധനം ) വാങ്ങിയിട്ടു നിഷേധിച്ചു പറയുക, ആർയായ സ്ത്രീയെ സ്പർശിക്കുന്ന ചണ്ടാളനും , സ്വച്ഛന്ദചാരിണിയായ വിധവയെ വലാൽക്കാരേണ ഗമിക്കുക എന്നിവ ചെയ്യുന്നവനും , അടുത്തുള്ളവനു ആപത്തുവരുമ്പോൾ ഓടിച്ചെല്ലാതിരിക്കുരയോ അഗാരണമായി ഓടിച്ചെല്ലുകയോ ചെയ്യുന്നവനും ശാക്യന്മാർ ആജീവകാലന്മാർ മുതലായവരേയോ ശുദ്രരെയോ പ്രവ്രജിതന്മാരെയോ ദേവപിതിരകാർയ്യങ്ങളിൽ ഊട്ടുന്നവനും നൂറു പണം ദണ്ഡം.അനുവാദം കൂടാതെ ശപഥവാക്യാനുയോഗം (ധർമ്മസ്ഥന്മാർ )മുമ്പാകെ സാക്ഷികളെക്കൊണ്ടു സത്യം ചെയ്യിക്കാനുള്ള ചോദ്യം ) ചെയ്യുന്നവനും , യുക്തന്റെ (അധ്യക്ഷന്റെ ) പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്ന അയുക്തനും , രുദ്രപശുക്കളുടെയോ വൃക്ഷങ്ങളുടെയോ പും സ്വപ്നത്തെ (ബീജശക്തിയെ )നശിപ്പിക്കുന്നവനും , ദാസിയുടെ ഗർഭത്തെ ഔഷധം കൊണ്ട് അലസിപ്പിക്കുവനും പൂർവ്വസാഹസം ദണ്ഢം. പിതാവ്-പുത്രൻ ,ഭാര്യ -ഭർ ത്താവ് ,ഭ്രാതാവ്-ഭഗിനി,അമ്മാവൻ -മരുമകൻ ,ശിഷ്യൻ-ഗുരു എന്നിവരിൽ ഒരാൾ മറ്റേ ആളെ ,അവൻ പതിതനല്ലാത്ത പക്ഷം,ഉപേക്ഷിക്കുന്നതായാൽ പൂർ വ്വസാഹസം ദണ്ഡം .സാർ ത്ഥ. ------------------------------------------------------------------[ 346 ]

   ധർമ്മസ്ഥീയം                  മൂന്നാമധികാരണ

വിനെ കൊടുക്കാതിരിക്കുന്നവനും, ഭ്രാതാവിന്റെ ഭാര്യയെ കൈകൊണ്ടുതൊടുന്നവനും മറ്റൊരുത്ത൯ ഉപരോധിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന ഗണികയെഗ്ഗമിക്കുന്നവനും അന്യന്മാ൪ക്ക് നിന്ദ്യമായിത്തോന്നുന്ന പണ്യത്തെ വിൽക്കുന്നവനും , മുദ്രവച്ചിട്ടുള്ള ഗൃ ഹത്തെ ഭേതിക്കുന്നവനും , അയൽപക്കത്തുള്ള നാൽപതുകുടുംബങ്ങൾക്കുഉപദ്ര വം വരുത്തുന്നവനും നാൽപ്പത്തെട്ടു പണം ദണ്ഡം . കലനീവി (കുടുംബത്തിനു പൊതുവിലുള്ള മൂലധനം ) വാങ്ങിയിട്ടു നിഷേധിച്ചു പറയുക, ആർയായ സ്ത്രീയെ സ്പർശിക്കുന്ന ചണ്ടാളനും , സ്വച്ഛന്ദചാരിണിയായ വിധവയെ വലാൽക്കാരേണ ഗമിക്കുക എന്നിവ ചെയ്യുന്നവനും , അടുത്തുള്ളവനു ആപത്തുവരുമ്പോൾ ഓടിച്ചെല്ലാതിരിക്കുരയോ അഗാരണമായി ഓടിച്ചെല്ലുകയോ ചെയ്യുന്നവനും ശാക്യന്മാർ ആജീവകാലന്മാർ മുതലായവരേയോ ശുദ്രരെയോ പ്രവ്രജിതന്മാരെയോ ദേവപിതിരകാർയ്യങ്ങളിൽ ഊട്ടുന്നവനും നൂറു പണം ദണ്ഡം.അനുവാദം കൂടാതെ ശപഥവാക്യാനുയോഗം (ധർമ്മസ്ഥന്മാർ )മുമ്പാകെ സാക്ഷികളെക്കൊണ്ടു സത്യം ചെയ്യിക്കാനുള്ള ചോദ്യം ) ചെയ്യുന്നവനും , യുക്തന്റെ (അധ്യക്ഷന്റെ ) പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്ന അയുക്തനും , രുദ്രപശുക്കളുടെയോ വൃക്ഷങ്ങളുടെയോ പും സ്വപ്നത്തെ (ബീജശക്തിയെ )നശിപ്പിക്കുന്നവനും , ദാസിയുടെ ഗർഭത്തെ ഔഷധം കൊണ്ട് അലസിപ്പിക്കുവനും പൂർവ്വസാഹസം ദണ്ഢം. പിതാവ്-പുത്രൻ ,ഭാര്യ -ഭർ ത്താവ് ,ഭ്രാതാവ്-ഭഗിനി,അമ്മാവൻ -മരുമകൻ ,ശിഷ്യൻ-ഗുരു എന്നിവരിൽ ഒരാൾ മറ്റേ ആളെ ,അവൻ പതിതനല്ലാത്ത പക്ഷം,ഉപേക്ഷിക്കുന്നതായാൽ പൂർ വ്വസാഹസം ദണ്ഡം .സാർ ത്ഥ. ----[ 347 ] നർ൭

        ൭൪-ഠ൭൫-ഠ  പ്രകരണങ്ങൾ                 ഇരുപതാം  അധ്യായം  
  
        വാഹന്മാഭരാടുകൂടി  യാത്രചെയ്യുന്ന   ഒരാളെ  അവർ  ഗ്രാമമധ്യത്തിൽവച്ച്  ഉപേക്ഷിച്ചാൽ  പൂർവ്വസാഹസം ദണ്ഡം;വനമധ്യമത്തിൽ വച്ച് ഭീക്ഷണിപ്പെടുത്തി 
ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനു ഉത്തമസാഹസം ദണ്ഡം . കൂടെ പുറപ്പെട്ടുപോയിട്ടുപോയിട്ടുള്ള
മറ്റുള്ളവർക്ക്  അർദ്ധദണ്ഡം.  
          ബന്ധിപ്പാൻ  പാടില്ലാത്ത  ഒരാളെ  ബന്ധിക്കുകയോ  ബന്ധിപ്പിക്കുകയൊ

ചെയ്യുന്നവനും ,ബദ്ധനായിട്ടുള്ളവനെ മോചിക്കുകയോ മോചിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവനും വ്യവഹാരപ്രാപ്തിവരാത്ത ബാലനെ ബന്ധിക്കുകയോ ബന്ധിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവനും, ആയിരം പണം ദണ്ഡം. ഇതിൽ ആളുടെയും അപരാധത്തിന്റെയും ഭേദമനുസരിച്ചു ദണ്ഡത്തിലും ഭേദം ചെയ്യണം . തീർത്ഥയാത്രക്കരൻ, തപസ്വി, രോഗി , വിശന്നുവലഞ്ഞവൻ, ദാഹിച്ചു പെരിഞ്ഞവൻ, വഴിനടന്നു തളർന്നവൻ, തിരോജനപദൻ (വിദേശീയൻ) ,

ദണ്ഡിഖദി (ദണ്ഡം അനുഭവിച്ച് ക്ലേശിക്കുന്നവൻ) , നിഷ്കിഞ്ചനൻ (യാതൊരു ധനവും

ഇല്ലാത്തവൻ )എന്നിവരെയാണെങ്കിൽ അനുഗ്രഹം നൽകുകയും ചെയ്യണം. ദേവന്മാർ (ദേവാലയാധിക്രന്മൊർ) , ബ്രാഹ്മണർ, തപസ്വിക, സ്ത്രികൾ, ബാലന്മാർ, വൃദ്ധന്മാർ, രോഗികൾ എന്നിവർ അനാഥന്മാരാകനിമിത്തം സങ്കടമുണ്ടായിട്ടും ധർമ്മസ്ഥന്മാരുടെ മുമ്പാകെ ചെല്ലാത്തപക്ഷം അവരുടെ കാര്യങ്ങളെ ധർമ്മസ്ഥന്മാർ തന്നെ ചെയ്യണം . അവരുടെ ദ്രവ്യം ദേശകാലാതിപാതമോ ഭോഗച്ഛലമോ (കൈവശവ്യത്യാസം ) കാരണം അധികം വസൂലാക്കുകയുമരുത്. വിദ്യ , ബുദ്ധി , പൌരുഷം , അഭിജനം (കുലം ) കർമ്മം എ [ 348 ] ൩൪൮

ധർമ്മസ്ഥയം             മൂന്നാമധികരണം

ന്നിവയുടെ ഉൽകർഷം നോക്കി ധർമ്മസ്ഥന്മാർ ആളുകളെ പൂജിക്കുകയും വേണം *

            ഇത്ഥം കാര്യയ്യങ്ങൾ ധർമ്മ​സ്ഥർ 
            സർവ്വഭാവസമാനരായ്
            വിശ്വാസ്യയരായ്  ലോകഹിത-
            രായിച്ചെയ് വു  ഛലം  വിനം
 കൌടില്യന്റെ  അർത്ഥശാസ്ത്രത്തിൽ, ധർമ്മസ്ഥീയമെന്ന  മൂന്നാധികരണത്തിൽ,

ദ്യൂതസമാഘയം _പ്രകീർണ്ണങ്ങൾ എന്ന ഇരുപതാമധ്യായം.

      ധർമ്മസ്ഥീയം    മൂന്നാമധികരണം കഴിഞ്ഞു.